บทที่ 3847 นี่เป็นของฉัน

ประกาศิตราชามังกร
ประกาศิตราชามังกร

“คุณหนู ฉันไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับพลังงานจากสวรรค์เลย!”

สมาชิกตระกูลมู่กล่าวว่า!

ในขณะนั้น สมาชิกตระกูลมู่ต่างก็สบถออกมา เพราะพวกเขามักจะเลือกคนเหล่านี้ให้เสี่ยงภัยอยู่เสมอ!

“คุณไม่จำเป็นต้องเข้าใจ แค่ไปตรวจสอบดูว่ามีอันตรายหรือไม่ก็พอ”

มูไนยี่ กล่าว!

ดังนั้นตระกูลมู่จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกระโดดขึ้นไปอย่างระมัดระวัง แล้วจึงร่วงลงไปยังสระพลังอมตะ!

แต่ทันทีที่พวกเขาได้สัมผัสกับบ่อพลังอมตะ พลังอันรุนแรงก็พุ่งตรงไปยังตันเถียนของสมาชิกตระกูลมู่!

ปัง

อย่างไรก็ตาม ในชั่วพริบตาเดียว สมาชิกตระกูลมู่ก็ระเบิดและเสียชีวิต!

ทั้งมู่ไน่อี้และมู่เหยาต่างตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น!

“เกิดอะไรขึ้น…เนี่ย?”

มู่ไน่อี้ถามด้วยความงุนงง!

นี่เป็นการเปิดเผยจุดบอดในความรู้ของเธอ!

มู่เหยาเองก็ตกตะลึงเช่นกัน เขาเดาเอาเองว่าออร่าอมตะเหล่านี้เป็นของจริง

คนคนนั้นเพิ่งจะออกไปก็เกิดระเบิดและเสียชีวิต ทำให้มู่เหยาไม่กล้าพูดอะไรไร้สาระออกมา!

“ทำไมเฉินผิงถึงไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลยหลังจากตกลงไปในหลุม?”

มู่เหยาถึงกับงุนงงไปเลย!

มีคนหลายคนยืนเฝ้าอยู่ข้างๆ แต่ไม่มีใครอธิบายได้อย่างชัดเจน!

“คุณหนู เราไม่สามารถตั้งรับแบบนี้ต่อไปได้แล้วล่ะ”

มู่เหยาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า!

“แล้วเราควรทำอย่างไรดี? ถ้าเฉินผิงปรากฏตัวขึ้นมาถ้าเราจากไปล่ะ?”

มูไนยี่ กล่าว!

“คุณหนู ฉันคิดว่าเราไม่จำเป็นต้องเฝ้าที่นี่กันทุกคนหรอก ฉันจะนำคนไปเฝ้าที่นี่ และคุณก็ไปสำรวจที่อื่นได้”

“ถ้าเราเจอนางกำนัลศักดิ์สิทธิ์แห่งวังจันทร์ เราควรจับตัวพวกนางไว้ ฉันคิดว่าเฉินผิงค่อนข้างกังวลเกี่ยวกับนางกำนัลศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้”

“ในเวลานั้น เราสามารถใช้เหล่าเทพธิดาเหล่านั้นเป็นเครื่องต่อรองเพื่อบีบให้เฉินผิงปรากฏตัวและมอบรูปปั้นให้เราได้!”

มู่เหยาเสนอไอเดียให้มูไนยี่!

มู่ไน่หยีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้าและกล่าวว่า “ตกลง คุณต้องคอยจับตาดูเขาให้ดี ทันทีที่เฉินผิงปรากฏตัว ให้แจ้งฉันทันที”

“ตกลง!” มู่เหยาพยักหน้า

มู่ไน่อี้จากไป เหลือเพียงมู่เหยาและคนของเขาที่รออยู่ที่นี่!

ในขณะนี้ เฉินผิงกำลังตกลงไปในสระพลังอมตะนั้นอย่างต่อเนื่อง!

ในที่สุด เฉินผิงก็จมลงสู่ก้นสระอมตะ!

ร่างกายของเขาถูกห่อหุ้มด้วยพลังอมตะและของเหลววิญญาณจำนวนมหาศาล ทุกรูขุมขนบนร่างกายของเฉินผิงต่างดูดซับพลังอมตะอย่างตะกละตะกลาม!

ด้วยปริมาณพลังอมตะและของเหลววิญญาณมหาศาลเช่นนี้ เฉินผิงไม่รู้เลยว่าระดับการฝึกฝนของเขาจะเพิ่มขึ้นมากแค่ไหนหลังจากดูดซับมันเข้าไป!

อย่างไรก็ตาม เขามั่นใจว่าหลังจากดูดซับพลังอมตะและของเหลววิญญาณทั้งหมดนี้แล้ว แม้ว่ามู่ไน่หยี่จะบรรลุถึงระดับสูงสุดของขอบเขตการก้าวข้ามภัยพิบัติ เธอก็คงสู้เขาไม่ได้!

ถ้าอย่างนั้นเฉินผิงก็ไม่จำเป็นต้องหนีแล้ว เขาสามารถฆ่าสมาชิกตระกูลมู่ทั้งหมดได้เลย!

พวกมันเหมือนแมลงวันเลย น่ารำคาญมาก!

ในขณะที่เฉินผิงกำลังกลั้นหายใจและดูดซับพลังอมตะอย่างบ้าคลั่ง รูปปั้นที่เขาถืออยู่ก็เริ่มเปล่งประกายเรืองรอง!

พลังงานอมตะและของเหลวทางจิตวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนถูกดูดเข้าไปในรูปปั้นนั้น!

เกิดเป็นกระแสน้ำวนขนาดมหึมา เหมือนกับปลาวาฬกำลังกลืนน้ำ!

รูปปั้นดูดซับพลังอมตะไปเป็นจำนวนมาก และปริมาณพลังอมตะก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

“โอ้พระเจ้า…”

“หยุดก่อน หยุดก่อน! ฉันเจอสิ่งนี้ ทิ้งไว้ให้ฉัน ทิ้งไว้ให้ฉัน…”

เฉินผิงถึงกับตะลึงกับสิ่งที่เขาเห็น!

พลังงานอมตะที่ฉันค้นพบในที่สุดนั้นกำลังถูกรูปปั้นนี้ดูดซับไป!

แต่รูปปั้นนั้นก็ยังไม่หยุด มันยังคงดูดซับพลังงานอย่างบ้าคลั่งต่อไป!

เฉินผิงโกรธมากจนตบรูปปั้นไปสองครั้ง แต่ก็ไม่มีผลอะไรเลย!

เมื่อเห็นว่าพลังอมตะและน้ำทิพย์กำลังร่อยหรอลง เฉินผิงก็เริ่มวิตกกังวล!

แต่สิ่งที่ฉันทำได้ก็มีเพียงแค่กังวลอย่างช่วยไม่ได้!

ในขณะเดียวกัน มู่เหยาที่อยู่ด้านบนเห็นน้ำในสระเบื้องหน้าลดลงเรื่อยๆ จึงรีบไปแจ้งมู่ไน่อี้!

ปรากฏการณ์แปลกประหลาดนี้ทำให้มู่เหยารู้สึกไม่แน่ใจนัก!

“เด็กน้อย เจ้ามีเปลวไฟน้ำแข็งสุดขั้วไหม ลองดูซิว่าเจ้าสามารถแช่แข็งของเหลวพลังงานอมตะนี้ได้หรือไม่ ถ้าเจ้าสามารถแช่แข็งมันได้บางส่วน รูปปั้นนั้นก็คงไม่สามารถดูดซับมันได้”

จอมมารเมฆแดงได้ให้ไอเดียแก่เฉินผิง!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *