by 
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินผิงก็เริ่มร่ายมนตร์สร้างเปลวไฟเย็นยะเยือกที่ปลายนิ้วของเขาในทันที!
เปลวไฟน้ำแข็งที่เย็นยะเยือกปรากฏขึ้น และพลังอมตะและของเหลววิญญาณรอบๆ ก็ควบแน่นกลายเป็นน้ำแข็ง!
เมื่อเห็นผลลัพธ์แล้ว เฉินผิงจึงทำงานหนักยิ่งขึ้นไปอีก!
อย่างไรก็ตาม รูปปั้นนั้นกำลังดูดซับพลังอมตะและของเหลวทางจิตวิญญาณอย่างสุดกำลัง!
ในที่สุด พลังอมตะเหลวก็ถูกดูดซึมไปจนหมด เหลือเพียงก้อนน้ำแข็งพลังอมตะขนาดใหญ่ ซึ่งเฉินผิงกำลังลากอยู่ในมือ!
ในขณะนี้ เฉินผิงกำลังถือรูปปั้นอยู่ในมือข้างหนึ่ง และก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่อยู่ในมืออีกข้างหนึ่ง!
ขณะที่เฉินผิงกำลังจะโยนก้อนน้ำแข็งอมตะลงในแหวนเก็บของ เขาก็หยุดชะงักลงทันที
ถ้าฉันโยนก้อนน้ำแข็งศักดิ์สิทธิ์นี้เข้าไปในแหวนเก็บของของฉัน มันคงถูกสัตว์ร้ายตัวนั้นกินเข้าไปอีกแน่!
ถ้าอย่างนั้น เฉินผิงก็จะไม่ได้อะไรเลยไม่ใช่เหรอ?
ในขณะที่เฉินผิงกำลังครุ่นคิดว่าจะเก็บก้อนน้ำแข็งอมตะไว้ในแหวนเก็บของดีหรือไม่ มู่เหยาก็มาถึงพร้อมกับคนของเขา!
มู่เหยาที่ยืนอยู่ด้านบนรู้สึกงุนงงกับรูปลักษณ์ที่แปลกประหลาดของเฉินผิง แต่ไม่ว่าจะอย่างไร เขาก็ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องแย่งรูปปั้นนั้นกลับคืนมาให้ได้!
“ไอ้หนุ่ม เอาอนุสาวรีย์คืนมาให้ข้า แล้วข้าจะไว้ชีวิตแก…”
มู่เหยามาถึงพร้อมกับสมาชิกตระกูลมู่หลายคน เจตนาฆ่าของพวกเขานั้นชัดเจนมาก!
เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉินผิงขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็โยนก้อนน้ำแข็งพลังอมตะในมือออกไปเบาๆ และทันใดนั้นเปลวไฟสีขาวก็เต้นระยิบระยับอยู่ในฝ่ามือของเขา!
“เปลวไฟเย็นจัด…”
เฉินผิงปล่อยหมัดฝ่ามือ!
กลุ่มหมอกเย็นจัดนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าหาหมูเหยาและคนอื่นๆ!
มู่เหยาพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา และพร้อมด้วยสมาชิกตระกูลมู่อีกหลายคน ปล่อยพลังฝ่ามืออันรุนแรงออกมา!
เปลวไฟที่โหมกระหน่ำท้าทายหมอกสีขาวเย็นยะเยือกและลุกลามออกไป!
ไม่นานนัก เหตุการณ์สุดช็อกก็เกิดขึ้นกับมู่เหยาและคนอื่นๆ
เปลวไฟที่โหมกระหน่ำหยุดนิ่งในทันทีหลังจากปะทะกับหมอกเย็น!
เปลวไฟที่เคยริบหรี่ทั้งหมดแข็งตัวเป็นน้ำแข็ง ไม่สามารถปล่อยความร้อนออกมาได้แม้แต่น้อย!
สมาชิกคนหนึ่งของตระกูลมู่ที่อยู่ใกล้แนวหน้าถูกหมอกเย็นจัดสัมผัส และแขนของเขาก็แข็งเป็นน้ำแข็งในทันที!
ในพริบตาเดียว แขนของผู้ฝึกฝนก็ขาดสะบั้น!
มันแข็งตัวเป็นน้ำแข็งเพราะหมอกเย็นจัด!
“หมอกเย็นยะเยือกน่ากลัวนั่น รีบถอยกลับไปเร็ว…”
เมื่อเห็นเช่นนั้น มู่เหยาจึงตกใจและรีบนำทหารล่าถอย!
เฉินผิงฉวยโอกาส กระโดดขึ้น และหลบหนีไปในพริบตา!
เฉินผิงมองรูปปั้นในมือแล้วอยากจะเผามันให้วอดวาย พลังอมตะที่เขาหาเจอในที่สุดนั้นถูกรูปปั้นนี้ดูดซับไปหมดแล้ว!
เมื่อเห็นเฉินผิงหนีไปอีกครั้ง มู่เหยาจึงคำรามด้วยความโกรธ!
“ไล่ตามเขาไป! เราปล่อยให้เขาหนีไปไม่ได้…”
มู่เหยาคำรามและนำคนของเขาไล่ตามไปอย่างรวดเร็ว!
ความเร็วของเฉินผิงช้าลงกว่าเดิมมาก แม้จะใช้สเต็ปควบคุมไฟแล้ว เขาก็หนีได้อย่างรวดเร็วไม่ได้อีกต่อไป!
ไม่นานนัก มู่เหยาและลูกน้องก็รุกคืบเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนมีดวงตาแดงก่ำ แล้วปล่อยเปลวไฟออกมาเป็นชุดๆ!
เปลวไฟเหล่านั้นพันกัน ก่อตัวเป็นตาข่ายไฟขนาดใหญ่ที่โอบล้อมเฉินผิงไว้!
เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉินผิงก็เหงื่อแตกพลั่กด้วยความวิตกกังวล!
ตอนนี้เขามีอะไรบางอย่างอยู่ในมือแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางที่จะต่อสู้กลับได้!
ในไม่ช้า ตาข่ายไฟก็โอบล้อมเฉินผิงไว้ ขณะที่มู่เหยาเยาะเย้ยว่า “มาดูกันว่าเจ้าจะหนีไปไหน…”
มู่เหยาและคนอื่นๆ รีบเข้าควบคุมตาข่ายกันไฟ และดึงให้แน่นขึ้นเรื่อยๆ!
ในขณะเดียวกัน เปลวไฟก็ลุกโชนขึ้นรอบตัวมู่เหยาอย่างต่อเนื่อง และเปลวไฟบนตาข่ายไฟก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว!
นี่คือแผนการเผาเฉินผิงทั้งเป็น!
ด้วยความหมดหนทาง ดวงดาวดั้งเดิมในตัวเฉินผิงสั่นไหว และเปลวไฟสีขาวลุกโชนรอบตัวเขา
ออร่าที่เย็นยะเยือกอย่างยิ่งแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเฉินผิง!
เมื่อสัมผัสกับตาข่ายกันไฟ มันก็แข็งตัวทันที!
หลังจากนั้นไม่นาน ตาข่ายกันไฟก็แตกกระจาย และเฉินผิงก็หนีรอดไปได้อีกครั้ง!
อย่างไรก็ตาม เฉินผิงรู้ว่าเขาสามารถใช้เปลวไฟน้ำแข็งสุดขั้วได้อีกเพียงครั้งเดียวเท่านั้น หลังจากเพิ่งกลั่นเปลวไฟน้ำแข็งสุดขั้วเสร็จ เฉินผิงยังไม่มีโอกาสได้กลั่นอย่างเหมาะสม การใช้มันสามครั้งติดต่อกันทำให้เขารู้สึกอ่อนแรงอย่างมาก!
“แย่แล้ว ใช้กลอุบายเดิมอีกแล้ว…”
พอเห็นเช่นนั้น มู่เหยาก็เริ่มสบถออกมาทันที!
ในที่สุดพวกเขาก็สามารถปราบเฉินผิงได้ แต่เขาก็หนีไปได้อีกครั้ง!
เขาไม่เข้าใจเลยว่าเฉินผิงใช้เทคนิคอะไรในการแช่แข็งแม้กระทั่งเปลวไฟ มันเหลือเชื่ออย่างยิ่ง!