บทที่ 3846 สระปราณอมตะ

ประกาศิตราชามังกร
ประกาศิตราชามังกร

ในขณะนั้นเอง มู่เหยาและคนอื่นๆ ก็ตามมาทันและระดมยิงเปลวไฟใส่เฉินผิง!

เฉินผิงใช้ก้าวควบคุมไฟเพื่อหลบหลีกอย่างรวดเร็ว!

“พวกคุณทุกคนต้องระวังให้ดี อย่าทำลายรูปปั้นนะ ในห้องนั้นมีรูปปั้นอยู่ ถ้ารูปปั้นพังแล้วจะใช้ประโยชน์อะไรได้!”

มูไนยี่คำราม!

เมื่อได้ยินเช่นนั้น มู่เหยาจึงรีบสั่งให้ทุกคนหยุดและวิ่งไล่ตามเฉินผิงอย่างสุดกำลังเพื่อพยายามหยุดเขา!

มู่ไน่อี้ก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเช่นกัน!

วูบ!

ทันใดนั้น เฉินผิงก็รู้สึกถึงออร่าบางอย่างพุ่งเข้ามาจากด้านหลังเขาในทันที

เฉินผิงไม่แม้แต่จะหันไปมอง เขาพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วแล้วใช้ฝ่ามือฟาดกลับไปข้างหลัง!

เปลวไฟพุ่งขึ้นสูงก่อตัวเป็นกำแพงด้านหลังเฉินผิง ปิดกั้นมู่เหยาและคนอื่นๆ ไว้ชั่วคราว!

ในขณะที่เฉินผิงกำลังเหวี่ยงฝ่ามือออกไป ก็มีร่างหลายร่างปรากฏขึ้นพร้อมกันตรงหน้าเขา!

มู่เหยาเป็นผู้นำสมาชิกหลายคนของตระกูลมู่!

แทนที่จะโจมตีเฉินผิง ร่างหลายร่างกลับเดินออกมาพร้อมกันและมุ่งตรงไปยังรูปปั้นภายในรูปปั้นของเฉินผิง!

เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉินผิงก็ร่วงลงสู่พื้นทันที กระแทกพื้นอย่างแรง!

พื้นดินทรุดตัวลงอย่างฉับพลัน เกิดเป็นหลุมลึก และพลังงานจำนวนมหาศาลพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!

ร่างกายของเฉินผิงถูกสะบัดด้วยพลังออร่านี้!

“กลิ่นหอมอันล้ำลึกและงดงามเหลือเกิน…”

เฉินผิงอดไม่ได้ที่จะมองลงไป และเห็นว่าพลังอมตะที่ไหลเวียนอยู่ในหลุมลึกนั้นมีสีม่วงอมน้ำตาล นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินผิงได้เห็นพลังอมตะที่มีสีเช่นนี้!

พลังอมตะ เช่นเดียวกับพลังทางจิตวิญญาณ โดยพื้นฐานแล้วไม่มีสีและไม่มีกลิ่น อย่างไรก็ตาม พลังอมตะในที่นี้กลับมีสี ซึ่งต้องเป็นเพราะความเข้มข้นที่สูงเกินไป!

พลังงานจากสวรรค์นี้ได้ควบแน่นกลายเป็นของเหลว มีลักษณะเหมือนสระน้ำ!

“เป็นไปได้ไหมว่ารัศมีแห่งสวรรค์ในคฤหาสน์หลังนั้นกำเนิดมาจากที่นี่?”

ดวงตาของเฉินผิงเต็มไปด้วยความตกใจ!

“นี่น่าจะเป็นแหล่งพลังอมตะของสำนักวูจี้ ด้วยขนาดของสำนักที่ใหญ่โตเช่นนี้ ศิษย์จึงต้องการพลังอมตะจำนวนมากในการฝึกฝน”

“ในดินแดนอันวุ่นวายแห่งนี้ ไม่มีพลังอมตะอยู่เลย และไม่สามารถหาทรัพยากรสำหรับการบำเพ็ญเพียรได้ ดังนั้นสำนักศักดิ์สิทธิ์หวู่จี้จึงต้องสร้างบ่อพลังอมตะนี้ขึ้นมาก่อนที่จะมายังที่แห่งนี้”

“ยิ่งไปกว่านั้น แหล่งพลังงานอมตะนี้ซ่อนอยู่ใต้ดิน จึงยังไม่มีใครค้นพบมันมาก่อน”

“ดูเหมือนว่าเนื่องจากอายุที่เก่าแก่ สระพลังอมตะจึงได้รับความเสียหาย ทำให้พลังอมตะรั่วไหลออกมาและไหลเข้าไปในคฤหาสน์หลังนั้น!”

จอมมารเมฆแดงวิเคราะห์ให้เฉินผิงแล้ว!

พอได้ยินเช่นนั้น หัวใจของเฉินผิงก็เต้นแรง!

บ่อพลังอมตะของสำนักวูจี้จะต้องน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกันเชียว? มีพลังอมตะเก็บสะสมอยู่ข้างในมากแค่ไหนกัน?

ยิ่งไปกว่านั้น ข้อเท็จจริงที่ว่าพลังงานจากสวรรค์ทั้งหมดนี้เป็นของเหลวพิสูจน์ได้ว่าพลังงานจากสวรรค์นั้นมีความเข้มข้นถึงระดับหนึ่งแล้ว!

ถ้าเฉินผิงไม่รีบทุบรูปปั้นลงพื้นเพื่อไม่ให้มู่เหยาและคนอื่นๆ แย่งไป สระพลังปราณอมตะก็คงไม่ถูกเปิดเผย!

ร่างของเฉินผิงร่วงลงอีกครั้ง กระแทกพื้นเสียงดังสนั่นในสระปราณอมตะ!

เมื่อมู่ไน่อี้ มู่เหยา และคนอื่นๆ ที่เดินทางมาถึง พวกเขาก็ต่างงงงวยไม่รู้จะทำอย่างไรเมื่อเห็นสระน้ำสีม่วงอมน้ำตาล!

“นี่อะไรกัน? จู่ๆ ก็มีแอ่งน้ำปรากฏขึ้นมา?”

มู่ไน่อี้ไม่รู้เลยว่าสิ่งที่ไหลอยู่นั้นคือพลังสวรรค์ เธอเข้าใจผิดคิดว่าเป็นสระน้ำเสียด้วยซ้ำ!

“พี่สาวคะ มันดูไม่เหมือนสระน้ำเลยค่ะ ดูเหมือนจะเป็นพลังงานทางจิตวิญญาณบางอย่าง…”

มู่เหยา รู้สึกถึงพลังงานมหาศาลที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

ทันใดนั้น ดวงตาของมู่เหยาเบิกกว้างและอุทานออกมาว่า “พี่สาว นี่…นี่อาจจะเป็นพลังสวรรค์หรือครับ?”

“ออร่าอมตะ?”

มู่ไน่อี้ถึงกับตกใจ!

“ใช่แล้ว สำนักวูจี้แห่งนี้ควรจะเป็นสำนักระดับเทพ เพราะทุกคนที่นี่เป็นอมตะ พวกเขาจึงต้องใช้พลังงานอมตะในการฝึกฝน”

“ที่นี่อาจเป็นแหล่งกักเก็บพลังของสำนักวูจี้ หรือสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่เก็บพลังอมตะไว้หรือเปล่า?”

มู่เหยาได้วิเคราะห์แล้ว!

เขาไม่เข้าใจหรือสัมผัสถึงพลังอมตะใดๆ เลย สิ่งที่เขาทำได้ก็มีเพียงแค่การคาดเดา!

“ส่งคนลงไปสำรวจสถานการณ์ดูก่อน!”

หลังจากมู่ไน่อี้พูดจบ เธอก็หันไปมองสมาชิกคนหนึ่งในตระกูลมู่แล้วพูดว่า “ไปทดสอบเขาดูสิ…”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *