บทที่ 3996 ชายที่ฉันโหยหา

ประกาศิตราชามังกร
ประกาศิตราชามังกร

“ผู้ชายเหรอ?” จูหลิงตกใจ จากนั้นเหลือบมองเฉินแล้วพูดว่า “ท่านพ่อ เขาช่วยท่านกำจัดวิญญาณปีศาจเหรอ?”

“แน่นอน ฉันจะฆ่าเขา ถ้าฉันฆ่าเขาได้ด้วยตัวเอง ฉันคงทำไปนานแล้ว”

“เธอช่างเป็นเด็กเหลือเกิน ในอนาคตถ้ามีเรื่องสำคัญแบบนี้เกิดขึ้น เธอต้องบอกฉันก่อนนะ”

ผู้นำนิกายเก่าบ่นออกมา!

“เรื่องใหญ่เหรอ?” จูหลิงยิ่งงงกว่าเดิม เธอคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องที่หยูพาเฉินไปพบเขา หยูจึงก้มหน้าลงและพูดว่า “พ่อคะ หนูจำได้แล้ว หนูจะไม่กล้าทำอีกแล้วค่ะ…”

“เอาล่ะ พ่อไม่ได้ตั้งใจจะตำหนิลูก นี่เป็นทางเลือกของลูกเอง และในฐานะพ่อ แน่นอนว่าพ่อต้องเคารพการตัดสินใจของลูก”

“ยังเช้าอยู่เลย คุณควรกลับไปได้แล้ว ถ้ายังรอจนถึงรุ่งเช้า คุณจะถูกจับได้”

ผู้นำนิกายเฒ่าโบกมือแล้วพูดว่า!

“คุณพ่อคะ ตอนนี้คุณพ่ออาการดีขึ้นแล้ว คุณพ่ออยากออกไปเที่ยวกับพวกเราไหมคะ?”

จูหลิงถามด้วยความงุนงง

ในเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว และเขาก็ทำตัวบ้าๆบอๆอยู่แล้ว ทำไมต้องออกไปข้างนอกอีก? นี่เป็นโอกาสดีที่จะทวงตำแหน่งผู้นำสำนักรักษาการคืนจากฮั่วหยวนถิง!

“ถึงแม้วิญญาณชั่วร้ายจะถูกทำลายไปแล้ว แต่จิตสำนึกอันศักดิ์สิทธิ์ของข้าพเจ้าได้รับความเสียหายอย่างหนัก และข้าพเจ้าจำเป็นต้องพักฟื้น”

“ถ้าฉันออกไปข้างนอกตอนนี้ แล้วฮั่วหยวนถิงรู้ว่าฉันไม่เมา เขาจะต้องทำอะไรที่สิ้นหวังแน่ๆ”

“เมื่อข้าฟื้นตัวแล้ว ข้าจะจุดชนวนภูเขาไฟศักดิ์สิทธิ์และปล่อยให้ผนึกไฟศักดิ์สิทธิ์ได้สัมผัสแสงอาทิตย์อีกครั้ง”

“เมื่อถึงเวลานั้น ลูกเขยของข้าจะสามารถใช้ผนึกไฟศักดิ์สิทธิ์เพื่อเรียนรู้ศิลปะแห่งการหลอมรวมไฟขั้นสูงสุดได้!”

ผู้นำลัทธิชราพูดด้วยน้ำเสียงช้าๆ

“ลูกเขยเหรอ?” จูหลิงถึงกับอึ้งไปเลย!

เฉินเจ๋อตกใจและรีบดึงจูหลิงพลางพูดว่า “รุ่นพี่ ฟ้าเริ่มสว่างแล้ว รีบไปกันเถอะ ไม่งั้นเราจะเดือดร้อน…”

เฉินกล้าที่จะปล่อยให้จูหลิงรอ หากพวกเขายังคุยกันแบบนี้ต่อไป ความลับของพวกเขาก็จะถูกเปิดเผย!

ดังนั้น จูหลิงจึงยอมให้เฉินพาเธอไปอย่างไม่เต็มใจ!

“น้องชาย พ่อของฉันหมายความว่าอย่างไรเมื่อกี้นี้ ท่านดูเหมือนจะเรียกคุณว่าลูกเขยไม่ใช่เหรอ คุณกำลังพูดถึงอะไรอยู่เหรอ?”

จูหลิงมองไปที่เฉินและถามด้วยสีหน้าสงสัย

“โอ้ เราไม่ได้คุยกันเรื่องอะไรมากหรอก เราแค่คุยกันถึงวิธีการหลอมรวมไฟกับน้ำ คุณคงได้ยินผิดไปแล้วล่ะ”

“เมื่อผู้นำนิกายเฒ่าพูดว่า ‘คุยกันสบายๆ’ ท่านหมายความว่า เมื่อผมมีเวลาว่าง ผมควรไปหาท่านเพื่อนั่งคุยกัน ผู้นำนิกายเฒ่ากับผมเข้ากันได้ดีมาก”

เฉินจึงได้แต่ให้คำอธิบายแบบวกไปวนมาเท่านั้น!

“อย่างนั้นเหรอ?” จูหลิงถามด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย!

“แน่นอนค่ะ ท่านพี่สาวคิดว่าผู้นำนิกายคนเก่าเรียกฉันว่าลูกเขยหรือเปล่าคะ? ถ้าอย่างนั้นฉันจะเป็นสามีของท่านพี่สาวได้อย่างไรคะ?”

“ถ้าฉันมีคู่ฝึกฝนที่งดงามราวกับนางฟ้าและมีรูปร่างสง่างามเหมือนพี่สาว ฉันคงตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะในความฝัน”

เฉินหัวเราะเบาๆ

“หึ ใครจะเป็นคู่ฝึกวิชาของเธอ?” จูหลิงกลอกตาใส่เฉิน แต่เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้โกรธ!

“พี่สาว ไม่เคยคิดเรื่องหาคู่ฝึกฝนบ้างเลยเหรอ? หรือว่าพี่สาวไม่มีเพื่อนชายที่ชื่นชม?”

เมื่อเห็นสีหน้าของจูหลิง เฉินจึงถามว่า “…”

เฉินต้องได้รับการชี้นำอย่างช้าๆ และอดทน หากเขาสามารถฝึกฝนกับจูหลิงได้อย่างแท้จริงก็จะยิ่งดีขึ้นไปอีก และจะทำให้การได้รับตราประทับไฟศักดิ์สิทธิ์ยอมรับเขาเป็นเจ้านายง่ายขึ้นด้วย!

“ทำไมคุณถึงถามคำถามพวกนี้?” จูหลิงมองเฉินเนียนอย่างระแวง!

“ฉัน…ฉันแค่อยากรู้ว่า ผู้ชายแบบไหนถึงจะดึงดูดความสนใจของพี่สาวได้?”

เฉินกล่าวว่า!

จูหลิงกล่าวว่า “มีผู้ชายคนหนึ่งที่ทำให้ฉันสนใจมาตลอด”

“ใคร?” เฉินถาม!

“ฉันได้ยินมาว่ามีผู้ชายคนหนึ่งชื่อเฉิน เขาอายุแค่ยี่สิบต้นๆ แต่เขามีความแข็งแกร่งมากจนทำให้ฉันต้องคิดถึงเขาอย่างลึกซึ้ง”

“ยิ่งไปกว่านั้น พันธมิตรผนึกปีศาจได้ถวายเครื่องบูชาที่สะสมมานานนับร้อยปีเพื่อสังหารเฉินผู้นี้ แต่เฉินก็หนีรอดไปได้ครั้งแล้วครั้งเล่า และพวกเขาก็ไม่มีวิธีจัดการกับเขาได้เลย”

“ฉันอยากพบกับเฉินคนนี้จริงๆ อยากรู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหนถึงทำให้พันธมิตรผนึกปีศาจให้ความสำคัญกับเขามากขนาดนี้”

ดวงตาของจูหลิงแสดงออกถึงความชื่นชมและความปรารถนา!

ดูเหมือนว่าเธออยากพบกับเฉินจริงๆ ชายหนุ่มที่ทำให้เธอรู้สึกสนใจ!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *