by 
ฉินเหลียนอี้ถอนหายใจ บัดนี้ลูกสาวของเธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เธอจึงได้เรียนรู้บางสิ่ง
“เมื่อก่อน เจ้าให้คนไปสืบหาตระกูลอู่ แต่เจ้ากลับไม่พบข้อมูลที่เป็นประโยชน์ใดๆ เจ้าจึงต้องการสอบถามที่บ้านหลักของตระกูลอู่ แต่ตระกูลอู่เป็นตระกูลสันโดษ และที่ตั้งที่แท้จริงของบ้านหลักของพวกเขาไม่เป็นที่รู้จักของใครอื่น ดังนั้นจึงต้องใช้ความพยายามพอสมควร แต่ในที่สุดเจ้าก็พบว่าตระกูลอู่อยู่ที่ไหน”
หลังจากนั้น ไป๋ถิงซินจึงส่งผู้ใต้บังคับบัญชาที่ไว้ใจได้ไปยังตระกูลอู่ ผู้ใต้บังคับบัญชา
คนนี้เคยเป็นทหารรับจ้างมาก่อน ทักษะของเขาจึงยอดเยี่ยม เขาจึงนำทีมเล็กๆ มาด้วย
กองกำลังนี้เพียงพอที่จะแทรกซึมเข้าไปในสถานที่ลับได้
แต่โชคร้ายที่คนเหล่านี้ทั้งหมดถูกจับได้ภายใน 15 นาทีหลังจากก้าวเข้าไปในบ้านหลักของตระกูลอู่
จุดประสงค์เดิมของตระกูลอู่คือการทำให้คนเหล่านี้หายไปจากโลกอย่างไร้ร่องรอย! แต่วันนั้นอู๋โม่เฉินบังเอิญไปอยู่ที่นั่นพอดี และจำคนๆ หนึ่งได้ว่าเป็นเพื่อนสนิทของไป๋ถิงซิน เพราะรู้ว่าคนเหล่านี้มาจากตระกูลไป๋ เขาจึงพูดออกมาเพื่อปกป้องพวกเขา
แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่สามารถช่วยได้ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ ตระกูลอู๋สั่งให้ไป๋ถิงซินเซ็นเอกสารรับรองว่าจะไม่สืบสวนตระกูลอู๋อีกต่อไป และจะไม่มีใครในตระกูลไป๋ ยกเว้นไป๋อี๋อี๋ที่จะแต่งงานกับอู๋โม่เฉิน ที่จะได้เหยียบย่างเข้าไปในบ้านหลักของตระกูลอู๋อีก!
สำหรับไป๋ถิงซินแล้ว การเรียกร้องเช่นนี้ย่อมเป็นการดูหมิ่น
ลูกสาวของเขากำลังจะแต่งงานเข้าตระกูลอู๋ และตัวเขาในฐานะพ่อตา แม้แต่จะไปเยี่ยมบ้านพ่อแม่สามีก็ทำไม่ได้—นี่มันอะไรกัน!
ตอนนั้นไป๋ถิงซินเกือบจะยกเลิกการหมั้นหมาย แถมยังต้องการส่งคนไปช่วยตระกูลอู๋และเผชิญหน้ากับพวกเขาโดยตรง ไป๋
อี๋อี๋ฟังแม่เล่าเรื่องนี้ด้วยความประหลาดใจ ไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น!
“แล้วเกิดอะไรขึ้น?” เธอถามอย่างอยากรู้
“แล้ว…” ฉินเหลียนอี้ยักไหล่ “ฉันไม่รู้อีกแล้ว”
“หา?!” ดวงตาของไป๋อี้อี๋เบิกกว้าง “แม่ ทำไมแม่จะไม่รู้ล่ะ”
“หนูไม่รู้จริงๆ” ฉินเหลียนอี้กล่าว “หลังจากนั้น โม่เฉินกับพ่อของหนูก็ไปที่ห้องทำงานคุยกันตามลำพัง หนูไม่ได้ยินที่พวกท่านคุยกันเลย หลังจากนั้นหนูก็ถามพ่อของหนู แต่พ่อไม่ยอมบอก ท่านแค่บอกว่าไว้ใจโม่เฉิน!”
“พ่อเซ็นสัญญานั่นแล้วเหรอ?” ไป๋อี้อี๋ถาม
“หนูไม่รู้ แต่ตระกูลอู่ส่งคนของพ่อหนูกลับมาแล้ว หลังจากนั้น พ่อของหนูก็ไม่ได้ถามถึงตระกูลอู่อีกเลย แถมยังไม่ส่งใครไปที่บ้านใหญ่ของตระกูลอู่อีก” ฉินเหลียนอี้กล่าว
เมื่อฟังเรื่องราวในอดีตที่แม่ไม่รู้ ไป๋อี้อี๋รู้สึกถึงความแปลกใหม่และ…ความไม่สมจริงอย่างอธิบาย
ไม่ถูก ราวกับกำลังฟังนิทานอยู่
หรือเป็นเพราะตระกูลอู่ลึกลับเกินไป?
บ้านหลังใหญ่…มันเหมือนสถานที่ต้องห้ามที่เข้าไม่ได้ พอหนูก้าวเข้าไปแล้ว ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น?
“หลังจากแต่งงานกับโม่เฉินแล้ว ผมขอไปบ้านหลักได้ไหมครับ” ไป๋อี้อี๋ถามอีกครั้ง
“ใช่ครับ ตอนนั้นก็พูดกันแบบนั้น” ฉินเหลียนอี้กล่าว
ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น “คุณพูดอะไรนะครับ”
แม่และลูกสาวหันกลับมามอง เป็นไป๋ถิงซินที่กำลังกลับมา!
“เรากำลังคุยกันเรื่องตอนที่พ่อส่งคนไปบ้านหลักของตระกูลอู่” ไป๋อี้อี๋พูดอย่างตรงไปตรงมา ไป๋
ถิงซินเลิกคิ้วมองภรรยา “คุณบอกเรื่องนี้กับอี๋อี้เหรอครับ”
“ตอนนี้ลูกของเราอายุ 20 ปีแล้ว ซึ่งเป็นอายุที่กฎหมายอนุญาตให้แต่งงานได้ ผมว่าเธอน่าจะรู้อะไรบางอย่าง” ฉินเหลียนอี้กล่าว
“พ่อครับ พี่โม่เฉินพูดอะไรกับพ่อคนเดียวเมื่อก่อน ถึงทำให้ตระกูลอู่ปล่อยตัวเขาไป? แล้วพ่อได้เซ็นสัญญากับตระกูลอู่หรือเปล่า?” ไป๋อี้อี๋รู้สึกอยากรู้มาก!