by 
หากความคาดหวังพังทลายลง ย่อมต้องจมดิ่งสู่ห้วงเหวแห่งความเจ็บปวด!
“ข้าไม่ได้พูดเร็วเกินไป ข้าคิดว่าตอนนี้มันเหมาะสมแล้ว!” ไป๋อี้อี๋กล่าว “ในเมื่อข้าเข้าใจความรู้สึกของตัวเองแล้ว ข้าก็ควรจะพูดออกมา!”
“แต่เจ้ารู้ไหมว่าข้ามีหน้าตาเช่นไร” เขาถาม
“ข้าไม่รู้ แต่ข้ารู้สึกว่าตราบใดที่เป็นเจ้า ข้าจะรักเจ้า หากเจ้ากังวล เจ้าก็แสดงให้ข้าเห็นอีกด้านของเจ้าได้ ข้ายังไม่เคยเห็น แล้วทำไมเจ้าถึงคิดว่าข้าบอกว่าเร็วเกินไป?” ไป๋อี้อี๋แย้ง “อีกอย่าง ข้าไม่เด็กแล้ว อีกสองปีข้าจะแต่งงานกับเจ้า!”
อู๋โม่เฉินชักมือกลับ หันหลังกลับ หันหน้าหนีไป๋อี้อี๋ “อีกไม่นานเจ้าอาจจะได้เห็นอีกด้านของข้าจริงๆ ตอนนั้นนะ ไป๋อี้อี๋ ข้าหวังว่ามันจะเป็นอย่างที่ท่านพูด ไม่ว่าข้าจะมีหน้าตาเช่นไร เจ้าก็จะรักข้า”
ถ้าเป็นอย่างนั้น สวรรค์คงเมตตาเขามาก!
————
ถึงแม้สุดท้ายแล้ว ไป๋อี้อี้ก็ไม่ได้นอนกับอู๋โม่เฉิน แต่เธอก็เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง
เธอชอบสัมผัสเขา แม้กระทั่งโหยหามัน
ด้วยเหตุนี้ เธอจึงรักเขา!
และพี่โม่เฉินก็รักเธอเช่นกัน แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
มันเป็นการเดินทางร่วมกันที่งดงาม!
ทว่า เมื่อคิดว่าอู๋โม่เฉินจะกลับไปบ้านของเขาอีกเดือนหนึ่ง ไป๋อี้อี้ก็รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
เธอคงจะไม่ได้เจอเขาอีกเป็นเดือน และคงไม่มีทางติดต่อเขาได้ เธอคิดว่าเธอคงจะคิดถึงเขามาก
“เกิดอะไรขึ้น ทำไมยังถอนหายใจอีก” ฉินเหลียนอี้ถามเมื่อเห็นสีหน้าหม่นหมองของลูกสาว
“แม่ หนูอยากไปบ้านกับพี่โม่เฉินด้วย” ไป๋อี้อี้กล่าว
“อะไรนะ” ฉินเหลียนอี้ตกใจ “อู๋โม่เฉินชวนหนูมาเหรอ?”
“ไม่หรอก พี่โม่เฉินจะกลับไปเอง แต่คราวนี้เขาจะไม่อยู่เป็นเดือน รู้ไหม พอเขากลับไปบ้านแล้ว โทรติดต่อก็ไม่ได้ด้วยซ้ำ! นับประสาอะไรกับวิดีโอคอล!” ไป๋อี้อี๋กล่าว “ยังไงฉันก็เป็นคู่หมั้นเขาอยู่แล้ว สมควรแล้วที่ฉันจะพาเขาไปบ้าน”
ไป๋อี้อีเคยพบกับผู้อาวุโสของตระกูลอู๋มาก่อน เมื่ออายุ 15 ปี ตระกูลอู๋ได้มอบของขวัญล้ำค่าให้กับเธอ และผู้อาวุโสหลายคนก็มาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของเธอ
แม้ว่าไป๋อี้อีจะเคยเห็นสิ่งล้ำค่ามากมายตลอดชีวิต แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะทึ่งกับของล้ำค่าเหล่านั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่งตระกูลอู๋ที่มอบสร้อยคอทับทิมพม่าโมก๊ก 15 กะรัตให้เธอ ซึ่งเป็นสิ่งที่เงินซื้อไม่ได้!
สิ่งนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าตระกูลอู๋ให้ความสำคัญกับเธอมากเพียงใด
ในสมัยโบราณ อายุ 15 ปีเป็นช่วงอายุที่หญิงสาวจะเข้าสู่พิธีบรรลุนิติภาวะ ซึ่งบ่งชี้ว่าเธอพร้อมที่จะแต่งงาน
แน่นอนว่าเนื่องจากกฎหมายในปัจจุบันกำหนดให้ผู้หญิงต้องมีอายุอย่างน้อย 20 ปีจึงจะแต่งงานได้ งานเลี้ยงวันเกิดครบรอบ 15 ปีของเธอจึงเปรียบเสมือนพิธีหมั้นหมายระหว่างเธอกับอู๋โม่เฉิน
“ตระกูลอู๋นั้นลึกลับ หากพวกเขาไม่เชิญคุณ อย่าคิดมาก โม่เฉินจะพาคุณไปที่นั่นในที่สุด” ฉินเหลียนอี้กล่าว
“แม่คะ ทำไมโม่เฉินถึงอยากให้หนูแต่งงานกับเขาตั้งแต่ตอนนั้น?” ไป๋อี้อี๋ถาม “รู้ไหมว่าทำไม? โม่เฉินมักจะบอกหนูทีหลังเสมอ”
“หนูก็รู้เรื่องเดียวกับแม่” ฉินเหลียนอี้กล่าว “ตอนนั้นพ่อของหนูเคยสัญญากับโม่เฉินไว้ว่าจะช่วยหนู ต่อมาพ่อของหนูก็พยายามอย่างมากในการสืบสวนตระกูลอู่ แต่สิ่งที่พ่อรู้มีเพียงสิ่งที่เห็นได้ชัดเจนเท่านั้น ตระกูลอู่เป็นตระกูลที่ลึกลับมาก ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อพ่อของหนูส่งคนไปที่บ้านหลักของตระกูลอู่เพื่อสืบสวน พวกเขาถูกตระกูลอู่พบตัวและเกือบจะไม่กลับมา ความสัมพันธ์ระหว่างสองตระกูลแทบจะพังทลาย”
เมื่อนึกถึงช่วงเวลานั้น ฉินเหลียนอี้ยังคงรู้สึกหวาดกลัว
“เกิดอะไรขึ้น? แม่ บอกหนูเร็ว!” ไป๋อี้อี๋เริ่มมีสติขึ้นทันที นี่เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน!