by 
เมื่อเห็นของเหลวสีดำบนตัวของอ้าวหงฮั่ว คิ้วของหลินหยางกระตุกเล็กน้อย
“ไฟประหลาดหรือ?”
อ้าวฮั่วหยุนจ้องมองหลินหยางอย่างเย็นชาพลางพูดว่า “ถ้าเจ้ามีวิธีเช่นนี้ เจ้าอาจมีโอกาสเอาชนะเทียนซวงได้ ความสงสัยของเจ้านั้นยิ่งมากขึ้นไปอีก”
“แล้วไง?”
“เจ้าต้องถูกฆ่า!”
อ้าวฮั่วหยุนหันมาพูดเสียงแหบ
“ตกลง ในเมื่อฮั่นเหมยกำลังถ่ายวิดีโออยู่ ข้าจะรับคำท้าของเจ้า ทุกคนในที่นี้ ทุกสิ่งที่พวกเขาพูดและทำ ถูกบันทึกไว้ด้วยโทรศัพท์เครื่องนี้ ถ้าเจ้าทำให้พวกเราเงียบได้ เจ้าก็ทำลายโทรศัพท์เครื่องนี้เสีย แล้วจะไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่”
หลินหยางยิ้มเล็กน้อย “แต่ถ้าเจ้าแพ้ แม้ว่าข้าจะฆ่าเจ้าได้ทั้งหมด อย่างน้อยข้าก็จะไม่ได้โทรศัพท์เครื่องนี้ เจ้าจะต้องเสียสละเผ่าน้ำแข็งทั้งหมด!”
คำพูดเหล่านี้ทำให้ทุกคนตกตะลึง
แม้แต่อ้าวฮั่วหยุนก็หยุดชะงัก
อ้าวฮั่นเหมยเข้าใจแล้ว
ไม่แปลกใจเลยที่หลินหยางบอกให้เธอถ่ายวิดีโอด้วยโทรศัพท์!
ปรากฏว่าหลินหยางพยายามข่มขู่คนพวกนี้!
โทรศัพท์บันทึกทุกอย่างไว้ ถ้าอ้าวฮั่วหยุนไม่ลงมือ มันก็คงเป็นแค่ความขัดแย้งเล็กน้อย ไม่ร้ายแรงอะไร และอ้าวหงฮั่วก็สามารถปกปิดได้ง่ายๆ
แต่ถ้าทั้งสองฝ่ายปะทะกันจริงๆ และอ้าวฮั่วหยุนเป็นฝ่ายลงมือก่อน… การฆ่าหลินหยางก็คงไม่เป็นไร แต่ถ้าเขาทำไม่สำเร็จ วิดีโอในโทรศัพท์ก็จะไปถึงตระกูลผู้มีอำนาจ และทุกคนในตระกูลน้ำแข็งจะต้องรับผิดชอบ
การกระทำที่ทำร้ายคนในตระกูลเดียวกันแบบนี้ร้ายแรงมาก
ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผย ตระกูลน้ำแข็งจะถูกปราบปราม และผู้คนนับไม่ถ้วนจะต้องตาย
ชั่วขณะหนึ่ง อ้าวฮั่วหยุนลังเล
“อ้าวฮั่วหยุน คู่หมั้นของข้าไม่ใช่คนธรรมดา ท่านน่าจะเคยได้ยินชื่อเขามาบ้าง เมื่อครั้งที่สี่พันธมิตรล้อมภูเขาเทพสวรรค์ เย่หยานผู้มีพลังระดับเซียนแผ่นดินได้เอาชนะเหล่าฮีโร่จนต้องล่าถอย เหตุผลที่เราชนะศึกครั้งนั้นเป็นเพราะความกล้าหาญของสามีข้าล้วนๆ ที่ต่อสู้กับเย่หยานเพียงลำพัง เขาสามารถต่อสู้กับเซียนแผ่นดินได้ ท่านคงไม่มีทางฆ่าเราที่นี่ได้หรอก!”
อ่าวฮันเหม่ยพูดอย่างเย็นชา
“อะไรนะ? เขาเป็นคนที่สู้กับเซียนโลกคนเดียวเหรอ?”
“แม้แต่เย่หยานยังฆ่าเขาไม่ได้เหรอ? จริงเหรอ?”
สมาชิกตระกูลน้ำแข็งต่างตกตะลึง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหวาดกลัว
แต่เอาฮั่วหยุนยังคงสงบ
เขามองดูทั้งสองคนเงียบๆ เป็นเวลานาน แล้วพูดเสียงแหบพร่าว่า “ฉันเกลียดการถูกข่มขู่ที่สุด ในเมื่อพวกเจ้าเริ่มการพนันที่มีเดิมพันสูงเช่นนี้ เราก็รับได้”
ลมหายใจของอ่าวฮันเหม่ยสะดุด มือที่ถือโทรศัพท์สั่นเล็กน้อย
“เอาฮั่วหยุน! ท่านจะสู้กับเซียนโลกได้เหรอ?”
อ่าวฮันเหม่ยกัดฟันและตะโกน พยายามโน้มน้าวให้เอาฮั่วหยุนเปลี่ยนใจ
แต่เอาฮั่วหยุนส่ายหัวซ้ำๆ
“ฉันสั่งให้คนไปตรวจสอบประวัติของว่าที่สามีของเจ้าแล้ว รวมถึงรายละเอียดของการต่อสู้นั้นด้วย หัวหน้าพันธมิตรของเจ้า หลิน ไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่คนพูดกันหรอก!”
“เหตุผลที่เขาสามารถต่อสู้กับเซียนระดับแผ่นดินได้ก็เพราะเขาขโมยเทคนิคของสำนักสายฟ้าแห่งสวรรค์ โดยใช้คนนับแสนเป็นฐานในการสร้างอาเรย์ขั้นสูงหลายสิบอันเพื่อเสริมพลังกาย!”
“พูดง่ายๆ ก็คือ เขาแค่ฉวยโอกาส และสามารถยับยั้งเซียนระดับแผ่นดินได้เท่านั้น การฆ่าเซียนระดับแผ่นดินนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้”
“ตอนนี้ ถ้าไม่มีคนนับแสนคอยหนุนหลัง ไม่มีน้ำยาเสริมพลัง เขา? เขาไม่มีอะไรพิเศษ พลังของเขาจะเทียบกับข้าได้หรือ?”
อ่าวฮั่วหยุนกล่าวอย่างใจเย็น
คำพูดของเขาดูเหมือนจะมองทะลุความคิดของหลินหยาง
ดวงตาของอ่าวฮั่นเหมยสั่นไหว และสีหน้าของเธอก็เคร่งเครียดขึ้นทันที
เดิมทีเธอต้องการใช้ความสำเร็จของหลินหยางเพื่อข่มขู่คนเหล่านี้
แต่มันไม่ได้ผล
อันที่จริง อ่าวฮั่นเหมยก็คิดเช่นเดียวกัน
หากการต่อสู้จริงๆ เกิดขึ้น แม้ว่าหลินหยางและอ่าวฮั่วหยุนจะสูสีกัน ทุกคนก็คงต้องพ่ายแพ้
ที่จริงแล้ว กลุ่มคนที่อ้าวฮั่วหยุนพามานั้นล้วนเป็นยอดฝีมือของตระกูลน้ำแข็งทั้งสิ้น
“เปลวไฟประหลาดของคุณทรงพลังมากใช่ไหม?”
อ้าวฮั่วหยุนก้าวเข้าไปหาหลินหยาง
“งั้นลองใช้น้ำแข็งประหลาดของข้าดูสิ!”