บทที่ 407 ทุกสิ่งซ่อนอยู่ในหัวใจ
“ฉันจำได้แน่นอน” หลินหมิงยิ้มและกล่าวว่า “วันนั้นพวกเราโดดเรียนกันทั้งคู่ ฉันกลัวมากจนไม่กล้ากลับบ้าน สุดท้ายฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกลับบ้าน แม่ยังตีฉันอีก” “แกกล้าพูดแบบนั้นได้ยังไง? ไม่ใช่แกเหรอที่ทำให้ฉันโดดเรียน? แม่ฉันถึงขั้นตีก้นฉันเลยด้วยซ้ำ ก้นฉันบวมไปสามสี่วัน …
