by 
หลังจากถูกเฆี่ยนสองครั้ง พระธิดาของจักรพรรดิก็เจ็บปวดมากจนเกือบเป็นลมและยืนไม่ไหว
เหล่าทหารยามไม่สนใจเธอและจากไปหลังจากที่ทำร้ายเธอเสร็จแล้ว
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?
หลินหยางเดินเข้าไปช่วยพยุงพระมเหสีที่นอนอยู่บนพื้นขึ้นมา แล้วกล่าวว่า…
“ไม่เป็นไร…ไม่เป็นไร…”
เจ้าหญิงตรัสด้วยเสียงเบา แต่ก่อนที่พระองค์จะพูดจบ ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงอีกครั้งทำให้พระองค์ถึงกับร้องออกมาด้วยความตกใจ
“คุณยังบอกว่าคุณสบายดีอีกเหรอ? งั้นฉันจะฝังเข็มให้คุณสักสองเข็ม!”
หลินหยางกล่าวพลางหยิบเข็มมังกรดึกดำบรรพ์ออกมาแล้วแทงเข้าไปที่ด้านหลังของจักรพรรดินี
แต่หลังจากฉีดไปหลายครั้งแล้ว ก็ไม่มีผลอะไร
หลินหยางขมวดคิ้ว จ้องมองบาดแผลที่หลังอยู่ครู่หนึ่ง แล้วสีหน้าของเขาก็มืดมนลง
“โหดร้ายมาก! แส้นั่นจุ่มยาพิษร้ายแรง! บาดแผลของคุณคงต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งเดือนถึงจะหายสนิท!”
“ฉันชินแล้ว”
เจ้าหญิงยิ้มอย่างขมขื่น: “ท่านผู้นำพันธมิตรหลิน กลับไปกินยาเองเถอะ ไม่ต้องลำบากหรอก”
“นิสัย?”
หลินหยางถึงกับตกตะลึง และกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “เพียงเพราะพูดไม่กี่คำ เจ้าก็โดนทำร้ายแบบนี้หรือ? ดูเหมือนว่าพระราชาจะไม่เคยปฏิบัติต่อเจ้าเหมือนลูกสาวเลย!”
“ลูกสาว?”
ดวงตาของเจ้าหญิงฉายแววอาฆาตขณะที่เธอกระซิบว่า “ความจริงแล้ว พระราชาไม่เคยไว้ใจเจ้าเลย! เหตุผลเดียวที่พระองค์ไว้ชีวิตเจ้าก็เพื่อเล่นงานเจ้าเท่านั้น! ไม่ช้าก็เร็ว เจ้าจะต้องตายด้วยน้ำมือของพระองค์!”
“หยอกล้อ?”
“หัวหน้าพันธมิตรหลิน อย่าพูดเรื่องนั้นอีกเลย ข้าเกรงว่าท่านจะไม่ได้ดอกไม้แห่งใบไม้ที่ถูกเลือกมาครอบครองในเร็วๆ นี้หรอก! ยามเหล่านั้นล้วนเป็นสมาชิกของหน่วยองครักษ์หลวง แต่ละคนมีพละกำลังเหนือธรรมดา หากท่านพยายามแย่งชิงมันมาด้วยกำลัง ท่านคงสู้ไม่ได้แน่ นอกจากนี้ ดอกไม้แห่งใบไม้ที่ถูกเลือกยังไม่บาน ท่านเอาไปตอนนี้ไม่ได้หรอก ในวันที่มันบาน จะมีข้าราชการระดับสูงจากพระราชวังมารวมตัวกันที่นั่นเป็นจำนวนมาก ท่านจะได้ดอกไม้มาหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับโชคของท่านแล้ว”
“เสียงของเจ้าหญิงแหบพร่า” เธอกล่าว
“เอาล่ะ ในเมื่อคุณพาฉันมาที่นี่แล้ว ฉันจะถือว่าคุณทำตามสัญญาแล้ว แต่ถ้าคุณอยากช่วยพ่อแม่ของคุณ คุณจะทำอย่างไร?”
หลินหยางถาม
เจ้าหญิงเหลือบมองไปรอบๆ แล้วกระซิบว่า “ที่นี่มีสายตามากมาย เจ้ากลับไปที่ห้องโถงด้านข้างกับฉันเถอะ!”
“ดี!”
หลินหยางช่วยพาเจ้าหญิงไปยังห้องโถงด้านข้าง
นี่คือห้องนอนของเธอ
ถึงแม้จะเป็นห้องโถงด้านข้าง แต่ก็เรียบง่ายมาก และไม่มีแม้แต่แม่บ้านด้วยซ้ำ
เจ้าหญิงรีบเตรียมยา เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วจึงรีบมาหาพระองค์
“พ่อแม่ของข้าถูกจองจำอยู่ในแดนสวรรค์ ตอนนี้พลังฝึกฝนของพวกท่านถูกทำลายและแขนขาถูกตัดขาด เพื่อช่วยพวกท่านออกมา เราต้องแทรกซึมเข้าไปในแดนสวรรค์!”
จักรพรรดินีหยิบแผนที่ออกมาจากกระเป๋าแล้วกระซิบว่า “นี่คือแผนที่ของคุกสวรรค์ พร้อมด้วยเส้นทางลาดตระเวนและเวลาเปลี่ยนเวรของยาม หัวหน้าพันธมิตรหลิน การแทรกซึมแบบนี้เหมาะกับคนจิ้งจอกโลหิตมากกว่านะ ข้าไม่รู้ว่าเจ้าจะทำได้คนเดียวหรือเปล่า แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม จงทำตามที่เจ้าขอ ข้าหวังว่าเจ้าจะทำได้สำเร็จ!”
หลินหยางเหลือบมองแผนที่แล้วพยักหน้า “ผมจะพยายามอย่างเต็มที่!”
“ผมไม่ได้หมายความว่าคุณต้องทำอย่างสุดความสามารถ แต่คุณต้องทำให้เสร็จอย่างแน่นอน”
เจ้าหญิงตรัสด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “และพวกเจ้าต้องระวังตัวด้วย ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผย เราทุกคนจะตาย!”
เราจะย้ายเมื่อไหร่?
“ดอกไม้ใบไม้ที่ถูกเลือกจะบานในอีกสองวันข้างหน้า คืนก่อนที่ดอกไม้จะบาน พระราชาจะทรงเฝ้าอยู่ตลอดทั้งคืน นั่นจะเป็นเวลาที่ดีที่สุดในการลงมือ!”
“ฉันเข้าใจ.”
หลินหยางเก็บแผนที่และเตรียมตัวออกเดินทาง
แต่ในขณะนั้นเอง เจ้าหญิงก็ร้องออกมาอย่างกะทันหัน
“หัวหน้าพันธมิตรหลิน!”
“มีอะไรอีกไหม?”
หลินหยางหันกลับมาแล้วถามว่า…
“คุณอยากรู้ไหมว่าทำไมคุณถึงฆ่าล้างครอบครัวตัวเองทั้งหมด?”
เจ้าหญิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตรัสอย่างใจเย็น
“ถ้าคุณอยากคุย ผมยินดีรับฟัง”
หลินหยางกล่าวอย่างใจเย็น
“ฉันไม่อยากพูด แต่ฉันกลัวว่าคุณจะคิดว่าฉันเป็นคนชั่วร้าย ไม่ซื่อสัตย์ และไม่ยุติธรรม ดังนั้นฉันจะบอกความจริงให้คุณฟัง!”
เจ้าหญิงก้มพระเนตรลงและตรัสด้วยเสียงแหบพร่าว่า “เหตุผลที่ข้าสังหารตระกูลจินทั้งหมดก็เพื่อวันนี้!”