by 
“พลังหยินภายในนั้นหนาแน่นมาก ข้าคาดว่ามีอสูรกายและผู้ฝึกฝนจำนวนนับไม่ถ้วนตายอยู่ภายในนี้ มันเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการฝึกฝนของเรา!”
ชายในชุดคลุมสีดำกล่าวอย่างใจเย็น
“เข้าใจแล้ว!” ชายชราหลังค่อมพยักหน้า
ในไม่ช้า ท่ามกลางหมอกดำมืด การโจมตีของเหล่าวิญญาณอาฆาตก็ทวีความรุนแรงขึ้น!
เมื่อเห็นเช่นนั้น หัวหน้าสำนักลั่วจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตะโกนเสียงดังว่า “โล่!”
ศิษย์นับสิบคนจากห้าสำนักใหญ่ได้ปลดปล่อยพลังปราณออกมาพร้อมกัน สร้างเกราะป้องกันรอบตัวเพื่อต้านทานการโจมตีไว้ชั่วคราว!
ฉันต้องพักหายใจสักหน่อย ไม่งั้นฉันจะเหนื่อยเกินไป!
นอกจากนี้ยังมีศิษย์ที่ได้รับบาดเจ็บอีกจำนวนมากที่จำเป็นต้องได้รับการรักษาโดยเร็วที่สุด!
น่าเสียดายที่เจ้าสำนักลั่วไม่ได้นำยามาด้วยมากนักในการเดินทางครั้งนี้ ทำให้เขาไม่มีทางรักษาศิษย์ที่ได้รับบาดเจ็บได้เลย!
พวกเขาทำได้เพียงเฝ้ามองเหล่าสาวกที่บาดเจ็บสาหัสค่อยๆ ตายไปด้วยความแค้น!
“สำนักปีศาจวิญญาณ ถ้าข้ารอดชีวิตกลับมาวันนี้ ข้าจะทำลายสำนักปีศาจวิญญาณของพวกเจ้าให้สิ้นซาก! พวกวายร้ายที่น่ารังเกียจ พวกเจ้ารู้แต่เพียงวิธีโจมตีแบบลอบกัดเท่านั้น!”
หัวหน้าสำนักลั่วคำรามด้วยความโมโห!
เขาไม่กลัวพวกสมาชิกสำนักปีศาจผีเหล่านั้นเลย ใครจะไปคิดว่าพวกมันจะตั้งอาคมเวทมนตร์ในเขตขั้วโลกเพื่อโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัว!
เจ้าสำนักลั่วประมาทเลินเล่อ เขาไม่คาดคิดเลยว่าสำนักปีศาจจะกลับมาที่นี่ และจะมีคนมามากมายขนาดนี้!
“ฮ่าฮ่าฮ่า หลัว ต่อให้ตะโกนแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์หรอก วันนี้แกจะไม่ได้ออกไปจากที่นี่!”
“รูปแบบการจัดทัพนี้คือไพ่ตายใบสุดท้ายของสำนักปีศาจผีของเรา เจ้าควรจะรู้สึกขอบคุณที่เราใช้มันต่อสู้กับเจ้า!”
“พวกเจ้าทั้งห้าสำนักใหญ่ได้ไล่ล่าพวกเราอย่างไม่ลดละมานานหลายปีแล้ว ไม่เคยปล่อยสำนักอสูรกายของเราไปเลย วันนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุดที่จะยุติเรื่องราวทั้งหมดให้จบสิ้นเสียที”
ชายในชุดคลุมสีดำหัวเราะเยาะอย่างดูถูก กองทัพที่อยู่ตรงหน้าเขากำลังเคลื่อนไหวอย่างไม่หยุดยั้ง และเสียงคร่ำครวญอันน่าเศร้าของเหล่าวิญญาณก็ดังจนอาจทำให้ใครก็ตามถึงกับเสียสติได้!
หมอกดำโหมกระหน่ำรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก และเกราะป้องกันของท่านผู้นำสำนักลั่วและคนอื่นๆ ก็ใกล้จะพังทลายแล้ว!
ตอนนี้พวกเขาหมดหนทางแล้ว และไม่มีอะไรให้พึ่งพาได้อีกแล้ว!
“สวรรค์ตั้งใจจะทำลายสำนักของข้าหรือ? พวกเราได้ยึดมั่นในความปรารถนาเดิม สังหารปีศาจและอสูรกายมาโดยตลอด ทำไมพวกเราต้องมาลงเอยแบบนี้!”
หัวหน้าสำนักหลัวไม่กล้าคำราม!
แต่เสียงนั้นถูกกลบด้วยเสียงร้องของเหล่าวิญญาณ!
ในขณะนี้ เฉินผิงและผู้นำสำนักเฉินกำลังรีบมา!
ความเร็วของเฉินผิงถึงขีดจำกัดแล้ว และเปลวไฟสองดวงก็ลุกโชนอย่างรุนแรงอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา!
ความว่างเปล่าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และพื้นที่ทั้งหมดถูกฉีกขาดออกจากกันอย่างฉับพลัน!
“สหายเต๋าเฉิน ท่าน…ท่าน…”
หัวหน้าสำนักเฉินสังเกตเห็นแล้วว่าเฉินผิงไม่ได้บินด้วยความเร็วสูง เพราะสภาพแวดล้อมในเขตขั้วโลกไม่เหมาะสำหรับการบิน!
เฉินผิงต้องทะลุทะลวงมิติไปอย่างรวดเร็ว เคลื่อนที่จากด้านหนึ่งของอวกาศไปยังอีกด้านหนึ่งในพริบตา!
แม้จะเป็นเพียงรอยฉีกขาดสั้นๆ แต่ก้าวที่ก้าวเดินนี้ครอบคลุมระยะทางหลายไมล์
หากปราศจากไข่มุกรักษาเสถียรภาพวิญญาณ เจ้าสำนักเฉินไม่รู้ว่าวิญญาณที่เหลืออยู่ของเขาจะยังคงอยู่หรือไม่ มันคงถูกพลังทำลายล้างรอบข้างพัดหายไปนานแล้ว!
สิ่งสำคัญที่ควรทราบคือ การกระโดดข้ามมิติแบบของเฉินผิงนั้นต้องการพละกำลังมหาศาล มิเช่นนั้น ร่างกายของเขาจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ จากการกระโดดข้ามมิติที่รวดเร็วเช่นนั้น!
“ไม่ต้องห่วง ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก”
เฉินผิงปลอบโยนผู้นำสำนักเฉิน!
เฉินผิงเชี่ยวชาญวิชาก้าวควบคุมไฟแล้ว แม้ว่าก้าวเดียวจะก้าวไปได้เพียงไม่กี่ไมล์ แต่ก็ยังมั่นคงและไม่ได้รับบาดเจ็บจากความปั่นป่วนในมิติ!
หัวหน้าสำนักเฉินหยุดพูดและได้แต่กอดไข่มุกรักษาจิตวิญญาณไว้แน่นเพื่อปกป้องจิตวิญญาณที่เหลืออยู่ไม่ให้ถูกพัดปลิวไป!
ในขณะนั้นเอง เกราะป้องกันสุดท้ายที่ปกป้องท่านเจ้าสำนักลั่วและคนอื่นๆ ที่ติดอยู่ในอาคมก็พังทลายลงพร้อมเสียงดังสนั่น!
พวกเขาไร้เรี่ยวแรงที่จะต่อต้าน!
“เราจะสู้จนตาย! เราจะไม่ยอมถอย!”
หัวหน้าสำนักลั่วรู้ว่าพวกเขาจะต้องพ่ายแพ้แน่!
เหล่าศิษย์ของสำนักใหญ่ทั้งห้าต่างรู้ผลลัพธ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ นั่นคือความตาย นี่จึงเป็นแรงผลักดันให้พวกเขาปลดปล่อยพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา!
เมื่อรู้ว่าความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ พวกเขาจึงไม่มีความลังเลใจใดๆ เลย!