by 
สายตาของเซียนชุดดำคมกริบขึ้น แฝงด้วยเจตนาฆ่าที่น่าสะพรึงกลัว “ท่านเฒ่า วันนี้ท่านต้องพบกับความพินาศ!”
“ถ้ากล้าก็เข้ามาสิ แม้พลังของข้าจะอ่อนลง การบดขยี้เจ้าก็ง่ายเหมือนบดขยี้แมลงฝูงหนึ่ง”
โดยไม่พูดอะไรอีก เซียนที่เหลืออีกสิบสองคนก็ระดมกำลัง ปลดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา มากพอที่จะควบคุมอาณาจักรแห่งสวรรค์ได้ทั้งผืน
เจี้ยนหวู่ซวงขมวดคิ้วอย่างหนัก ด้วยพละกำลังในตอนนี้ เขาสามารถบดขยี้เซียนธรรมดาได้สามถึงห้าคนอย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้มีเซียนถึงสิบสองคนโจมตีพร้อมกัน เว้นแต่เขาจะอัญเชิญจักรพรรดิทั้งสาม ไม่มีใครหนีรอดไปได้!
แต่จักรพรรดิทั้งสามคือไพ่ตายสุดท้ายของเขา ในอาณาจักรต้าเหยียนอันแสนอันตรายนี้ เจี้ยนหวู่ซวงจะไม่เปิดเผยพวกเขาจนกว่าจะถึงวินาทีสุดท้าย
เขาเชื่อมั่นว่าแม้จะถูกล้อมรอบด้วยเซียนมากมาย เขาก็สามารถหนีรอดได้ แต่จักรพรรดิน้อยและคนอื่นๆ คงไม่มีโอกาสหนีรอดได้เลย
ด้วยการโจมตีด้วยฝ่ามือเพียงครั้งเดียว พลังภายในอันทรงพลังยิ่งกว่าได้ผลักดันเหล่าผู้ฝึกฝนระดับบรรพบุรุษเกือบหนึ่งร้อยคนที่
อยู่ตรงหน้าเขา ซึ่งนำโดยเจี้ยนหวู่ซวง เริ่มหนีไปยังประตูเมืองสวรรค์! ในขณะเดียวกัน ชุนชิวก็เรียกใช้ดวงตาพิฆาตแปดแขนอีกครั้ง ทุกครั้งที่เขาโบกมือ ผู้ฝึกฝนระดับบรรพบุรุษหลายคนที่หลบไม่ทันก็ตายไป!
ดวงตาที่เย็นชาของจักรพรรดิน้อยแดงก่ำ ใบหน้าซีดเซียวที่ดูอ่อนแอของเขากำลังเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำมากขึ้นเรื่อยๆ
จำนวนและระดับการฝึกฝนที่สูงของผู้คนที่อยู่รอบตัวเขาแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าพวกเขากำลังหมายเอาชีวิตเขา!
การต่อสู้จนตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่าชะตากรรมของเขาถูกกำหนดไว้แล้ว
พร้อมกับพลังภายในสีม่วงเข้มที่น่าสะพรึงกลัวพุ่งออกมา เสื้อคลุมสีม่วงของร่างผอมบางในชุดดำปลิวไสว และด้วยการประสานมือ แสงสีม่วงนับไม่ถ้วนก็พันกัน แปรเปลี่ยนเป็นดาบยาวที่เรียวบางอย่างยิ่ง
การฟันดาบธรรมดาๆ เพียงครั้งเดียวถูกปล่อยออกมา ทันใดนั้นพื้นดินก็แตกกระจาย เสาแสงทำลายล้างนับ
ไม่ถ้วนพุ่งออกมาพร้อมออร่าแห่งการทำลายล้าง ระเบิดขึ้นท่ามกลางเหล่าผู้ฝึกฝนระดับสูง ความเงียบงันปกคลุมไปทั่ว แม้ผู้ฝึกฝนระดับสูงแต่ละคนจะล้มตายไป ก็ไม่มีเสียงใดๆ เล็ดลอดออกมา มีเพียงเสียงสังหารหมู่จากการต่อสู้เท่านั้น
นี่คือทีมที่มีเป้าหมายชัดเจนและระเบียบวินัยเคร่งครัด แม้แต่เจี้ยนหวู่ซวงก็แทบนึกไม่ออกว่าใครกันที่มีอำนาจมากพอที่จะจัดตั้งกองกำลังเช่นนี้ นำโดยผู้แปลงร่างอมตะเกือบยี่สิบคนและประกอบด้วยผู้ฝึกฝนระดับบรรพบุรุษกว่าพันคน
จะเป็นจักรพรรดิหรือ?!
ไม่มีคำตอบ ในขณะนี้ เจี้ยนหวู่ซวงดูเหมือนนักดาบไร้อารมณ์ การฟาดฟันดาบล่องหนแต่ละครั้งของเขาสามารถคร่าชีวิตผู้ฝึกฝนระดับบรรพบุรุษได้หลายคนอย่างง่ายดาย
ชุนชิวหลังจากได้รับดวงตาพิฆาตแปดแขนก็มีพลังเพิ่มขึ้นอย่างมาก แทบจะเอาตัวรอดอยู่ในวงล้อมไม่ไหว
ส่วนจักรพรรดิน้อยนั้น ใบหน้าของเขาแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ พลังของเขาลดลงอย่างเห็นได้ชัด หากไม่ใช่เพราะร่างผอมบางในชุดสีม่วงที่คอยปกป้องเขาอย่างใกล้ชิด เขาคงตายไปแล้วในวงล้อมนี้
เหล่าเซียนทรานส์ฟอร์เมอร์ทั้งสิบสองได้ล้อมรอบจักรพรรดิน้อยไว้ โดยมีเป้าหมายที่จะฆ่าเขาเพียงคนเดียว
ไม่ไกลออกไป เจี้ยนหวู่ซวงเหลือบมองกลับไปยังแผงลอยที่เขาอยู่ก่อนหน้านี้โดยไม่รู้ตัว เจ้าของแผงลอยลึกลับได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย
เขาจึงรีบถูเกราะกระดูกบุตรสวรรค์ด้วยมือของเขา แล้วรีบยัดมันลงในขวดโป๋หยาง
ในขณะเดียวกัน เสียงของชายชราสูงผอมบางก็ดังเข้ามาในหูของเขาจากภายในขวดโป๋หยาง “สหายหนุ่ม เจ้าประสบปัญหาอะไรอีกเล่า? เราสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าอย่างมากจากโลกภายนอก” เมื่อได้ยินเช่นนั้น
เจี้ยนหวู่ซวงจึงใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ส่งเสียงของเขาเข้าไปในขวด “ตอนนี้ไม่มีปัญหาใหญ่ใดๆ ข้าเชื่อมั่นว่าข้าสามารถออกจากที่นี่ได้”
จักรพรรดิทั้งสามตอบรับ แล้วทุกอย่างก็กลับสู่ความสงบ
นครสวรรค์ภายในอาณาจักรสวรรค์จิงฉวนเริ่มพังทลายลงอย่างรุนแรง การต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ดึงดูดผู้พิทักษ์ของอาณาจักรสวรรค์นี้มา
เกือบหนึ่งร้อยคน ร่างทรงพลังในชุดคลุมปักลวดลายพุ่งเข้ามาจากทุกทิศทาง
ชายวัยกลางคนระดับการแปลงร่างอมตะซึ่งอยู่แนวหน้าพุ่งไปข้างหน้า แต่ถูกหยุดไว้ทันทีโดยสิ่งมีชีวิตระดับบรรพบุรุษมากกว่าสิบตน
หนึ่งในสิ่งมีชีวิตระดับบรรพบุรุษเผยตราประทับสีทองจางๆ และกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “คนเกียจคร้าน ถอยไป”
สายตาของชายวัยกลางคนในตอนแรกสงบ แต่แล้วโดยไม่ทันตั้งตัว เขาก็ปลดปล่อยเจตนาฆ่าฟันออกมา ลำแสงพลังพุ่งไปข้างหน้าอย่างฉับพลัน ทำลายสิ่งมีชีวิตระดับบรรพบุรุษเป็นผงธุลีในทันที
”คนเกียจคร้าน ถอยไป? วันนี้ข้ามาเพื่อเอาชีวิตพวกเจ้า!”
เมื่อเสียงทุ้มต่ำของเขาจบลง ร่างคลุมปักลวดลายหลายร้อยร่างก็ร่วงลงมาจากท้องฟ้า เข้าร่วมการต่อสู้โดยฉับพลัน การมาถึง
ของเซียนทั้งห้าคนช่วยลดความกดดันของทุกคนลงได้ทันที
“ฝ่าบาท ข้าเฉินชิงมาช้า โปรดอภัยด้วย” ชายวัยกลางคนถือดาบยาวที่ห่อหุ้มด้วยพลังอมตะ ฟาดฟันฝ่าวงล้อมอย่างแรงและยืนอยู่ต่อหน้าฝ่าบาท
ฝ่าบาทยิ้มอย่างขมขื่น “ดีแล้ว ยังไม่สายเกินไป ดินแดนแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาล แต่มีเพียงท่านเท่านั้นที่เต็มใจมาช่วยข้า” หลังจากที่
ส่งเหล่าผู้ฝึกฝนระดับบรรพบุรุษหลายคนกระเด็นไปด้วยการฟันดาบเพียงครั้งเดียว สีหน้าของเฉินชิงก็เคร่งขรึมขึ้น “บางทีพวกเขาอาจมีเหตุผลของพวกเขา”
โดยไม่พูดอะไรอีก ฝ่าบาทหันไปมองเจี้ยนหวู่ซวงที่กำลังพยายามฉีกวงล้อมอยู่ไม่ไกล
เขาผู้ซึ่งเงียบมาตลอด ดูเหมือนจะตัดสินใจแล้วและไม่เลือกที่จะจากไป แสงแห่งความดุร้าย
พลุ่งพล่านขึ้นมาจากส่วนลึกของหัวใจเขาอย่างกะทันหัน และคิ้วที่ขมวดแน่นของฝ่าบาทก็คมขึ้น เมื่อมองไปยังเหล่าผู้ฝึกฝนระดับสูงที่กำลังรุกคืบเข้ามาเหมือนคลื่นยักษ์ เขายิ้มอย่างชั่วร้าย และเปลวไฟสีม่วงเข้มก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา
อย่างเงียบๆ อาณาเขตแห่งความมืดแผ่ขยายออกไปจากตัวเขา กลืนกินทุกตารางนิ้วของผืนดินอย่างรวดเร็วและบ้าคลั่ง
ศาลาจำนวนนับไม่ถ้วนถูกเผาเป็นฝุ่นผงภายในอาณาเขตประหลาดนี้ ในขณะเดียวกัน ผู้ฝึกฝนระดับสูงที่สวมชุดดำคนอื่นๆ ภายในอาณาเขตนั้นก็รู้สึกถึงความมืดมิดอย่างฉับพลันตรงหน้า ร่างกายของพวกเขาราวกับจมลงไปในโคลนตม และการเคลื่อนไหวของพวกเขาก็เริ่มผิดธรรมชาติ
เมื่อเห็นฉากนี้ ร่างผอมบางที่สวมชุดสีม่วงและเปื้อนเลือดก็รู้สึกเศร้าใจในดวงตาของเขา
ภายในอาณาเขตของเขาเอง จักรพรรดิน้อยดูเหมือนจะกลับคืนสู่ร่างเดิม ระดับเซียนสูงสุดของเขายังคงเพิ่มสูงขึ้น
เจี้ยนหวู่ซวงเห็นสิ่งนี้อย่างชัดเจน สายตาของเขาคมกริบขึ้น เขาสามารถสัมผัสได้ว่าระดับของจักรพรรดิน้อยดูเหมือนจะทะลุผ่านพันธนาการนั้น ไปสู่ระดับที่เหนือจินตนาการอีกระดับหนึ่ง ผมยาวสลวยถึงไหล่ของ เขา
สะบัดพลิ้วไปตามสายลม เสื้อคลุมอันงดงามปักด้วยด้ายทองและเงินเป็นรูปภูเขาและแม่น้ำพลิ้วไหวอย่างรุนแรง
เพียงแค่สะบัดนิ้วเดียวอย่างไม่ใส่ใจ มิติเวลาก็แตกสลาย ผู้ฝึกฝนระดับเซียนที่อยู่ใกล้เขายังไม่ทันได้ตั้งตัว หน้าอกของเขาก็ยุบลงทันที แล้วแก่นแท้ของเขาก็ถูกทำลายล้างไป
การทำลายล้างด้วยนิ้วเดียว!
ทุกคนจ้องมองด้วยความตกตะลึง การทำลายล้างผู้ฝึกฝนระดับเซียนด้วยนิ้วเดียว—ช่างเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวอะไรเช่นนี้!
ชุนชิวหันหน้าหนี นึกถึงเหตุการณ์ในอดีต
ผู้เฒ่าที่เคยรับใช้เขาในราชสำนักในอดีต เช่นเดียวกับคนก่อนหน้า แก่นแท้แห่งความเป็นอมตะของเขาถูกทำลายและล่มสลายไปพร้อมกับราชสำนัก
การทำลายล้างผู้ฝึกฝนระดับจิตวิญญาณแรกเริ่มด้วยนิ้วเดียว สายตาอันเย็นชาของจักรพรรดิน้อยจ้องมองไปยังผู้ฝึกฝนระดับสูงทุกคนที่อยู่ตรงหน้าเขา