by 
“เด็กคนนี้ เราดูบอลที่บ้านไม่ได้เหรอ? ทำไมเราต้องไปบ้านคนอื่นด้วย?”
ไป๋ถิงซินกล่าว “หมายความว่ายังไงที่ว่า ‘บ้านคนอื่น’ โมเฉินเป็นคนอื่น?” ฉินเหลียนอี้กล่าว
“ฉันแค่เป็นห่วงพวกเขา ชายหนุ่มกับหญิงสาวอยู่กันตามลำพังในบ้านเดียวกัน แล้วถ้า…”
“เธอไม่ไว้ใจโมเฉินเหรอ?” ฉินเหลียนอี้หัวเราะเบาๆ “ฉันรู้ว่าเธอกังวลในฐานะพ่อ แต่หลังจากผ่านไปหลายปี ฉันก็ยังไว้ใจนิสัยของโมเฉิน เขาจะไม่ทำอะไรที่ไม่เหมาะสมกับอี้อี้”
ไป๋ถิงซินพึมพำ “ฉันไม่ได้กลัวว่าเขาจะทำอะไรที่ไม่เหมาะสมกับอี้อี้ ฉันกลัวว่าอี้อี้จะทำที่ไม่เหมาะสมกับโมเฉิน”
ไป๋ถิงซินรู้จักลูกสาวของเขาเป็นอย่างดี และอู๋โมเฉินก็มีใบหน้าที่งดงาม ไป๋ถิงซินกลัวว่าลูกสาวจะตาบอดเพราะหน้าตาดีของเขาแล้วทำอะไรบางอย่าง…
ในสายตาของพ่อ ต่อให้ลูกสาวเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ลูกสาวก็ยังเป็นฝ่ายที่ต้องทนทุกข์
ฉินเหลียนอี้วางคางลงบนมือ ไตร่ตรองคำพูดของสามี ก่อนจะพูดขึ้นอย่างกะทันหันว่า “ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ลูกสาวเราก็ต้องได้ประโยชน์ ใช่ไหม? ยังไงก็เถอะ ไม่นานก็เลิกกัน คงไม่สำคัญอะไรหรอก”
ท้ายที่สุด ลูกสาวของเธอก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว อายุ 20 ปี ฉินเหลียนอี้ไม่ใช่คนหัวโบราณอะไร และเธอไม่คิดว่าลูกสาวจะต้องสูญเสียอะไร
ขอแค่ปกป้องกันก็พอ
อะไรๆ ก็คงไม่เสียหาย ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกเขา เธอไม่จำเป็นต้องเตือนเขา โมเฉินคงเป็นฝ่ายป้องกันเอง!
“จะไม่ให้ต่างกันได้ยังไง! ตอนนี้อี้อี้อายุแค่ 20 ปี ถ้าพวกเขา…”
“ตอนที่ฉันคบกับเธอ ตอนนั้นฉันก็อายุไม่ต่างจากอี้อี้เท่าไหร่ ใช่ไหม?” ฉินเหลียนอี้กล่าว “ตอนนั้นไม่ใช่ข้าที่เป็นคนเริ่มก่อนหรือ? เจ้าคิดว่าข้าเสียหายหรือ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของไป๋ถิงซินก็เปลี่ยนไปอย่างกระอักกระอ่วนใจทันที
ตอนนั้นเขารู้สึกเหมือนเสียหายจริง ๆ เพราะเหลียนอี้ฉวยโอกาสจากเขาไปแล้วจากไปอย่างไร้ร่องรอย ปล่อยให้เขาตามหานางอยู่หลายปี
“ลูกสาวฉันก็เหมือนฉัน เธอจะไม่ทรมานแน่นอน” ฉินเหลียนอี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“ใช่ อี้อี้ก็เหมือนเธอ” ไป๋ถิงซินมองภรรยา จิตใจหวนคิดถึงคืนแรกที่พวกเขาอยู่ต่างประเทศ แววตาเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาฉายชัด “เหลียนอี้ คืนนี้อี้อี้ไม่กลับมาแล้ว เรามาคืนดีกัน…”
“ตกลง” ฉินเหลียนอี้จูบแก้มสามีอย่างอบอุ่น หลังจาก
แต่งงานกันมาหลายปี สามีของเธอยังคงรักเธอมาก สำหรับเธอ นั่นคือความสุขที่สุด
————
ยามค่ำคืน เมื่อเผชิญหน้ากับ “หน้าตาดี” ของไป๋อี้อี้ เธอไม่ได้ยินยอมพร้อมใจกับความต้องการของพ่อเหมือนที่แม่ทำ ตรงกันข้าม “หน้าตาดี” ของเธอกลับไม่ร่วมมือเลย
เมื่อเธอดูเกมและ “จีบ” ร่างกายของเขาอย่างไม่ใส่ใจ สัมผัสตัวเขา เธอไม่ได้สัมผัสเขาแม้แต่สองครั้ง ก่อนที่เขาจะกดมือเธอลง
“อย่าขยับมือสิ ฉันเป็นผู้ชายนะ” อู๋โม่เฉินกล่าว
“…” มือของเธอจึงขยับไปมาก็เพราะเขาเป็นผู้ชาย!
เดิมทีเธอตั้งใจจะ “แกล้ง” เขาก่อน หวังว่าจะเรียกปฏิกิริยาบางอย่างออกมา ด้วยวิธีนี้ เมื่อ “สนิทสนม” กัน เธอจะได้รู้ระดับความอดทนของเขา และเข้าใจว่าเขารักเธอจริงหรือ
ไม่ ทว่า ทันทีที่ขยับมือ เธอก็ถูกห้ามไว้!
“เธอไม่ชอบให้ฉันสัมผัสตัวเธอเหรอ” ไป๋อี้ถาม
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะแย้ง “เธออยากสัมผัสตัวฉันเหรอ”
“ตอนเด็กๆ ฉันสัมผัสตัวเธอบ่อยๆ ไม่ใช่เหรอ โดยเฉพาะตอนวาดรูป” เธอจำได้ว่าตอนเด็กๆ เธอเคยสัมผัสตัวเขาบ่อยแค่ไหน
ช่วงหนึ่งเธอสนใจวาดรูปและยืนกรานที่จะวาดภาพนู้ด
และเธอจะไม่วาดอะไรที่ดูไม่หล่อหรือสวย