by 
อู๋โม่เฉินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “แล้วเธอต้องการให้ฉันทำอะไรล่ะ”
“…” เธอแสดงสีหน้าไร้คำพูดออกมาทันที “ฉันพูดออกมาจากใจจริง! ฉันไม่ได้พูดดีๆ เพราะต้องการอะไรจากเธอ!”
“จริงเหรอ?” เขายิ้มจางๆ ทุกครั้งที่เธอต้องการความช่วยเหลือ คำพูดของเธอจะหวานเป็นพิเศษ
“ได้” เธอพูดราวกับนึกอะไรออก “ว่าแต่ คืนนี้ฉันขอพักที่บ้านเธอได้ไหม”
“ทำไมจู่ๆ ถึงอยากพักที่บ้านฉันล่ะ” อู๋โม่เฉินถามกลับ
แม้ว่าไป๋อี้อี้จะมาค้างคืนที่บ้านเขาบ้างเป็นครั้งคราว แต่ส่วนใหญ่มักจะเป็นตอนที่คู่รักไป๋ไม่อยู่บ้าน หรือบางครั้งเธอก็ลากเขาไปร่วมคอนเสิร์ตหรืองานอีเวนต์ต่างๆ แล้วงานก็เลิกดึก เธอจึงมาค้างคืนที่บ้านเขา
แต่คืนนี้ แน่นอนว่าสถานการณ์เหล่านี้ไม่เกี่ยวข้อง
“เอ่อ…คืนนี้มีเกมทีมโปรดของฉันแข่ง ฉันอยากดูกับเธอ เอ่อ ฉันก็เลยคิดว่าจะค้างคืนที่บ้านเธอ เธอคงไม่ปฏิเสธคู่หมั้นสุดที่รักของเธอใช่มั้ย” เธอกระพริบตาปริบๆ ทำหน้าน่าสงสาร
“เธอบอกพ่อแม่เธอแล้วหรือยัง” อู๋โม่เฉินถามอีกครั้ง
“ถ้าตกลง ฉันจะบอกเดี๋ยวนี้เลย!” เธอพูดอย่างรวดเร็ว
เขาถอนหายใจ “ฉันเคยปฏิเสธคำขอของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”
เขาหลงใหลเธอมากจนแม้แต่คนที่รู้จักเขาดีก็
ยังรู้สึกแปลกใจ บางคนถึงกับถามเขาเป็นการส่วนตัวว่าทำไมเขาถึงทุ่มเทให้กับไป๋อี้อี๋
ขนาดนั้น ถึงเธอจะสวย แต่เธอก็ไม่ได้สวยสะพรั่งอะไรมากมาย
ถึงแม้ว่าเธอจะมาจากตระกูลไป๋ แต่บุคลิกที่ไม่ธรรมดาของเธอทำให้ผู้อาวุโสหลายคนจากตระกูลร่ำรวยต้องส่ายหัว
ตัวเขาเองก็รู้สึกแปลกใจ
หากโชคชะตานำพาให้เขาเลือกเธอตั้งแต่แรกเกิดและหมั้นหมาย
ความรู้สึกที่เขามีต่อเธอก็ค่อยๆ สะสมมาหลายปี
บางทีอาจเป็นตอนที่เธอยังเป็นทารก จับมือเขาและยิ้มให้เขา หรือบางทีอาจเป็นตอนที่เธอกำลังหัดพูด เรียกเขาว่า “เฉิน… เฉิน…”
หรือบางที… ตอนที่เธอซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนเขาขณะหลับ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความไว้ใจ…
แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่อาจรู้ได้ว่าความรู้สึกที่เขามีต่อเธอเริ่มก่อตัวขึ้น หรือแม้แต่… เปลี่ยนแปลงไปเมื่อ
ใด แต่สำหรับเขาแล้ว มันเป็นเรื่องดี
คนที่เขาตกหลุมรักคือคนที่ถูกกำหนดไว้สำหรับเขา!
ไป๋อี้อี้โทรกลับบ้านมาแจ้งว่าจะไปค้างคืนที่บ้านของอู๋โม่เฉิน
ฉินเหลียนอี้เห็นด้วย กำชับลูกสาวไม่ให้ก่อความวุ่นวายในบ้านของอู๋โม่เฉิน และอย่าก่อปัญหาให้เขา
ไป๋อี้อี้เห็นด้วยทันที โดยไม่เอ่ยถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงในการค้างคืน
ท้ายที่สุดแล้ว ถ้าพ่อแม่ของเธอรู้เข้าจริงๆ พวกเขาคงลากเธอกลับบ้านแน่
หลังจากวางสายไป๋อี้อี้ก็ยิ้มอย่างพอใจให้กับอู๋โม่เฉิน “นี่ เธอไปนอนค้างที่นั่นได้ใช่มั้ย”
ขณะเดียวกัน ฉินเหลียนอี้ก็พูดกับสามีของเธอว่า “คืนนี้อี้อี้จะไปนอนค้างที่บ้านโม่เฉิน”
“ค้างคืนเหรอ? ทำไม?” ไป๋ถิงซินขมวดคิ้ว
“เธอบอกว่าคืนนี้ทีมโปรดของเธอแข่ง และเธออยากดูเกมกับโม่เฉิน” ฉินเหลียนอี้กล่าว