สำหรับคนหนุ่มอย่างมู่ชิงที่มีพลังฝึกฝนระดับนี้ อนาคตของเขาย่อมสดใสอย่างหาที่เปรียบมิได้!
เฉินมองไปที่มู่ชิงแล้วพูดเสียงดังว่า “ถ้าเจ้าเก่งจริงก็แปลงร่างกลับเป็นร่างที่แท้จริงแล้วเข้ามาสู้กับข้าสิ เจ้ากล้าหรือ?”
“ฉันไม่โง่ ฉันจะแสดงให้คุณดูสามท่าโดยไม่ต้องขยับนิ้วเลย”
เพื่อเป็นการประจานเฉินต่อหน้าสาธารณชน มู่ชิงจึงเลือกที่จะไม่ลงมือและปล่อยให้เฉินเป็นฝ่ายลงมือสามครั้ง!
“ตกลง ถ้าฉันเอาชนะคุณไม่ได้ภายในสามตา ฉันจะคุกเข่าและกราบไหว้คุณ!”
เฉินตะโกนเสียงดัง!
เขากำลังมองหาโอกาสที่จะถ่วงเวลาอยู่พอดี เมื่อมู่ชิงมาส่งของถึงประตู!
“ฮ่าฮ่าฮ่า ตกลง! มีพยานมากมายขนาดนี้ แกคงต้องรอโค้งคำนับฉันก่อน!”
มู่ชิงหัวเราะเสียงดัง ร่างลึกลับสูงหลายสิบฟุตจึงสั่นสะเทือนเล็กน้อย!
“พร้อมหรือยัง? นี่คือการเคลื่อนไหวครั้งแรกของฉัน”
เฉินเริ่มดึงดูดโชคลาภเข้ามาแล้ว!
“ท่านอาจารย์รอง ไม่! มันอันตรายเกินไป!”
เมื่อเสนาบดีหลิวเห็นว่ามู่ชิงปล่อยให้เฉินเดินหมากถึงสามตา เขาก็ตะโกนออกมา!
“ไม่ต้องห่วง เขาทำอะไรฉันไม่ได้หรอก!”
ใบหน้าของมู่ชิงเต็มไปด้วยความมั่นใจ!
เฉินกำลังขยับร่างกาย และพลังงานรอบตัวก็เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
แต่ในขณะนั้น เฉินกำลังร้องเรียกสัตว์ร้ายตัวน้อยที่กลืนกินทุกอย่างอยู่ภายในใจ!
“ที่รัก ตื่นได้แล้ว! ช่วยแม่หน่อย! หนูทานทรัพยากรของแม่ไปเยอะแล้ว ไม่นอนบ้างเหรอ?”
“ตื่นได้แล้ว! ถ้าไม่ตื่น ฉันจะตาย แล้วคุณจะไม่มีที่กินหรือที่นอน!”
เฉินร้องออกมาในใจ แต่เจ้าสัตว์ร้ายตัวน้อยกลับไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ เลย!
“ท่านผู้อาวุโส โปรดช่วยผมด้วย! ถ้าผมตาย ท่านก็ต้องตายด้วย เราอยู่ด้วยกันในเรื่องนี้!”
เฉินกล่าวกับจอมมารเมฆแดง!
“ฉันจะทำอย่างไรได้ล่ะ? มันไม่ยอมฟังฉันเลย”
จอมมารเมฆแดงกล่าวไว้!
ในเวลานั้น เฉินรู้สึกหมดหนทางอย่างที่สุด!
“คุณกำลังทำอะไรอยู่? คุณจะลงมือทำอะไรหรือเปล่า?”
เมื่อเห็นว่าเฉินอี้ไม่ขยับเขยื้อนอยู่นาน มู่ชิงจึงพูดด้วยความไม่พอใจ!
“พวกเขามาถึงแล้ว…”
หลังจากเฉินพูดจบ ร่างของเขาก็ลอยขึ้นไปในอากาศทันที!
ทันทีหลังจากนั้น เฉินก็เหวี่ยงหมัดใหญ่ๆ ออกมา!
ร่างของเฉินตามไปติดๆ และโจมตีร่างลวงตาอย่างรุนแรง!
อย่างไรก็ตาม ร่างของเฉินได้ทะลุผ่านภาพลวงตาไป และไม่สามารถทำอันตรายใดๆ ต่อมู่ชิงได้เลย!
“ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันบอกแล้วไงว่าเธอทำอะไรฉันไม่ได้หรอก”
มู่ชิงหัวเราะเสียงดัง!
เฉินขมวดคิ้วอย่างหนัก ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ไม่ต้องพูดถึงสามตาเดิน ต่อให้สามสิบตาเดินก็คงไม่พอ!
เจ้าสำนักวังกวงฮั่นและหลัวโช่วไห่ต่างเฝ้ามองด้วยความตึงเครียด!
“ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม ทันทีที่นายเฉินพ่ายแพ้ พวกเราทุกคนจะเริ่มลงมือ”
“เราจะไม่ยอมให้เฉินเซียนตกอยู่ในเงื้อมมือของตระกูลมู่ และเราจะไม่ยอมให้เฉินเซียนคุกเข่าและถูกดูหมิ่นเหยียดหยามเด็ดขาด!”
เจ้าอาวาสวังกวงฮั่นกล่าวด้วยเสียงเบา!
“ดี!”
ทุกคนพยักหน้าพร้อมกัน!
นายทหารเสนาบดีหลิวสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวและกระซิบว่า “ทุกคน เตรียมพร้อมที่จะโจมตีได้ทุกเมื่อ!”
ขณะนี้ทั้งสองฝ่ายพร้อมที่จะโจมตีแล้ว!
ในขณะเดียวกัน เฉินก็เตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีครั้งที่สองด้วย
ขณะที่เตรียมโจมตี เฉินตะโกนในใจว่า “เจ้าสัตว์ร้ายตัวเล็กนั่น!”
แต่ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ
การโจมตีครั้งที่สองของเฉินทะลุทะลวงร่างล่องหนอีกครั้งโดยไม่สร้างความเสียหายใดๆ!
“ฉันยังมีไม้เด็ดอีกอย่าง รอจนกว่าแกจะคุกเข่าลง แล้วฉันจะเหยียบย่ำแกด้วยฝ่าเท้า!”
มู่ชิงพูดด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง!
เจ้าสำนักแห่งวังกวงฮั่นและคนอื่นๆ ต่างจับอาวุธพร้อมแล้ว พร้อมที่จะลงมือได้ทุกเมื่อ!
เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉินดูเหมือนจะยอมรับชะตากรรมของตนเองแล้ว และตัดสินใจที่จะทำการเคลื่อนไหวครั้งสุดท้ายอย่างสิ้นหวัง!
เฉินลอยอยู่กลางอากาศ กำปั้นขวาของเขาเปล่งแสงวาบเป็นประกาย!
พลังทั้งหมดของเฉินถูกรวบรวมไว้ที่กำปั้นขวาของเขา!
“หมัดแสงศักดิ์สิทธิ์…”
หมัดของเฉินปลดปล่อยพลังอันเจิดจรัสไร้ขีดจำกัด สว่างไสวราวกับแสงอาทิตย์!
รัศมีแห่งการทำลายล้างกวาดไปทางมู่ชิง!
“หึ กลอุบายเดิมๆ อีกแล้ว…”
มู่ชิงพ่นลมหายใจอย่างไม่แยแส!
ในขณะที่มู่ชิงกำลังพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา แสงสว่างวาบหนึ่งก็พุ่งออกมาจากร่างของเฉินอี้อย่างฉับพลัน ตามมาด้วยแรงดูดมหาศาลที่ดูดกลืนภาพลวงตาที่มู่ชิงสร้างขึ้นไป!
