by 
ผู้ที่เคยทำให้เขาขุ่นเคืองต่างก็พากันหลบซ่อนตัว และไม่มีใครกล้าหาเรื่องเฉินผิงอีกเลย
พวกเขาทุกคนต่างรู้ดีว่าถึงแม้หลินซีหยานจะเป็นปีศาจและทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ แต่เขาก็เป็นเพียงลูกน้องของเฉินผิงอย่างชัดเจน หากเฉินผิงมีปัญหากับพวกเขา หลินซีหยานก็จะฆ่าพวกเขาอย่างแน่นอน
“ฮ่าๆ เราคุยกันให้เข้าใจกันตรงๆ ไม่ได้เหรอ? ไม่จำเป็นต้องทำให้เรื่องตึงเครียดขนาดนี้!”
ทุกคนต่างเห็นว่าเขากลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว จึงรู้ดีว่าใครก็ตามที่กล้าไปยั่วยุเฉินผิงก็เท่ากับกำลังหาเรื่องใส่ตัว
“เกิดอะไรขึ้น? ทุกคนกลัวกันหมดเลยเหรอ?”
เฉินผิงกล่าวด้วยความสงสัยอย่างมาก
“ถ้าอย่างนั้น ช่วยฉันหน่อยสิ ฉันได้ยินมาว่าคนแถวนี้ครอบครองดาบโบราณที่ทรงพลังมาก ไปหามันมาให้ฉันหน่อย!”
“แน่นอน เรื่องนี้ห้ามเปิดเผยให้ใครรู้เด็ดขาด เก็บเป็นความลับตั้งแต่ต้นจนจบจะดีที่สุด!”
“ถ้าใครรู้ว่าผมทำอะไรลงไป พวกคุณทุกคนจะต้องตาย ผมระมัดระวังและรอบคอบในทุกการกระทำเสมอ และผมมั่นใจว่าพวกคุณทุกคนคงสังเกตเห็นแล้ว!”
คำขู่ของเฉินผิงมีบทบาทสำคัญ พวกเขาจึงตกลงโดยไม่ลังเล ทุกคนต่างกลัวว่าจะถูกเฉินผิงหมายหัวและแก้แค้น และพวกเขาก็รู้ว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยและไม่ใช่เรื่องที่ใครๆ ก็จัดการได้
“ถ้าอย่างนั้น คุณต้องสัญญาว่าจะปล่อยพวกเราไป!”
พวกเขายังพยายามทุกวิถีทางเพื่อต่อรองกับเฉินผิง โดยหวังว่าจะใช้โอกาสนี้ทำให้เขาตกลง
หลังจากได้ยินสิ่งที่คนทั้งสองพูด เฉินผิงก็ยิ้มอย่างสงบ ดวงตาของเขาฉายแววเยือกเย็นเล็กน้อย
“พวกคุณไม่มีสิทธิ์ต่อรองกับผม คุณครูทั้งหลาย ไปทำงานให้ผม ถ้าทำได้ดี ผมก็จะยกโทษให้ แต่ถ้าทำพลาด อย่ามาโทษผมว่าใจเด็ดขาดนะ”
เฉินผิงมีเหตุผลของเขาที่เก็บคนเหล่านั้นไว้ เพราะคนเหล่านี้สามารถช่วยเหลือเขาได้มาก
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนต่างรู้สึกหมดหนทาง แต่สุดท้ายก็รู้สึกโล่งใจ
ก็แค่ช่วยเฉินผิงขโมยของเองนี่นา เรื่องใหญ่ตรงไหน พวกเขาขโมยของกันตลอดเลยไม่ใช่เหรอ?
“ข้าเคยได้ยินเรื่องดาบสำริดโบราณอันทรงพลังมากเล่มหนึ่ง ว่ากันว่ามีที่มาที่พิเศษและพละกำลังมหาศาล คนธรรมดาทั่วไปที่ได้มาครอบครองย่อมได้แต่ถอนหายใจด้วยความสิ้นหวัง!”
“เพราะมีเพียงผู้ที่มีพละกำลังมหาศาลเท่านั้นที่จะมีสิทธิ์เข้าถึงขุมทรัพย์เหล่านี้!”
“คนธรรมดาทั่วไปคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะใช้ยังไงหลังจากได้มันมาอยู่ในมือ ดังนั้นสมาชิกที่แข็งแรงของเผ่าจึงเอาไปทั้งหมด พวกเขามีส่วนช่วยรักษาให้มันปลอดภัยสำหรับพวกเรา!”
หลังจากอีกฝ่ายแนะนำตัวอย่างละเอียดแล้ว เฉินผิงก็ดูครุ่นคิด ไม่คาดคิดว่าเรื่องราวจะลงเอยแบบนี้
“ถ้าอย่างนั้น พวกเจ้าก็รีบไปขโมยของมาให้ฉันเร็วเข้า เมื่อฉันได้สิ่งที่ต้องการแล้ว ฉันจะไว้ชีวิตพวกเจ้า”
หลังจากพูดจบ เฉินผิงก็หยิบยาเม็ดจำนวนหนึ่งออกมาวางไว้ตรงหน้าพวกเขา พร้อมบอกให้แต่ละคนรับประทานไปหนึ่งเม็ดโดยเร็วที่สุด
เมิ่งเอ๋อโกว ลูกน้องผู้ภักดีอย่างยิ่ง ได้เลือกที่จะทรยศเจ้านายของเขา ซึ่งทำให้เขาเจ็บปวดอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เพื่อความอยู่รอด เขาจึงพร้อมที่จะทำทุกอย่าง
เดิมทีพวกเขาคิดว่าตราบใดที่พวกเขาสามารถหลบหนีไปได้สำเร็จ พวกเขาก็สามารถแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นและจะไม่ก่อปัญหาใดๆ อีกอย่างแน่นอน