by 
ถ้าดูจากขนาดแล้ว ที่นี่คงเรียกได้ว่าเป็นนิกายใหญ่ แต่ตอนนี้กลับดูทรุดโทรมไปมาก!
กลางอากาศมีลำแสงลอยผ่านไป ปกคลุมไปทั่วทั้งสำนัก!
เบื้องหลังรัศมีนั้นคือกระแสน้ำวนอันปั่นป่วนของดินแดนอันอลหม่าน ที่ซึ่งรอยแยกของกาลอวกาศปรากฏและหายไปอย่างไม่คาดคิดเป็นครั้งคราว!
เมื่อมองดูทุกสิ่งตรงหน้า เฉินผิงก็รู้ว่าสำนักวูจี้เคยรุ่งเรืองเพียงใดในแดนสวรรค์ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นที่รกร้างว่างเปล่า สำนักทั้งหมดหายไปอย่างไร้ร่องรอย!
อย่างที่สุภาษิตกล่าวไว้ ไม่มีสิ่งใดคงอยู่ตลอดไป แม้แต่สำนักที่รุ่งเรืองที่สุดก็ย่อมเสื่อมถอยไปตามกาลเวลา ในขณะที่สำนักใหม่ๆ ก็จะเกิดขึ้นมา นี่คือวิถีปกติของการวิวัฒนาการแห่งยุคสมัย และไม่มีใครสามารถหยุดยั้งมันได้!
แต่จะทำลายลัทธิศักดิ์สิทธิ์ขนาดมหึมาเช่นนี้ได้อย่างไร?
สำนักวูจี้ปรากฏขึ้นในแดนสวรรค์ได้อย่างไร?
ดินแดนสวรรค์แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยสำนักศักดิ์สิทธิ์หวู่จี้จริงหรือ?
ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่ไม่ทราบแน่ชัด เฉินผิงอยากจะถามจอมมารเมฆแดง แต่หมอนั่นคงยังเป็นโรคความจำเสื่อมและจำอะไรไม่ได้เลย!
“ดูเหมือนว่าวิธีเดียวคือเข้าไปข้างในแล้วค่อยๆสำรวจอย่างช้าๆ!”
ถ้าเฉินผิงต้องการรู้คำตอบของทุกคำถาม เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสืบสวนด้วยตัวเอง!
“ว้าว… ที่นี่… ที่นี่ซ่อนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของสำนักใหญ่ขนาดนี้ไว้ด้วยเหรอ?”
ปิงลู่และคนอื่นๆ ตามมาทัน และเมื่อพวกเขาเห็นสำนักศักดิ์สิทธิ์หวู่จี้ พวกเขาทุกคนต่างตกตะลึงกับภาพที่อยู่ตรงหน้า!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณนอกรัศมีของจักรวาล รอยแยกของกาลอวกาศที่สับสนวุ่นวายนั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!
ในขณะนี้ สำนักศักดิ์สิทธิ์หวู่จี้เปรียบเสมือนอยู่ใต้โดมแก้วโปร่งใส!
“ที่นี่…ที่นี่ที่ไหนกัน? หรือว่าในแถบขั้วโลกนี้จะมีสถานที่ที่เหล่าอมตะสิ้นชีวิตอยู่จริง ๆ?”
หลานอิงอิงถึงกับอ้าปากค้างและพูดว่า!
เดิมทีเรื่องทั้งหมดนี้เป็นเพียงข่าวลือที่แพร่กระจายมาจากวังกวงฮั่น แต่เมื่อมองดูสภาพทรุดโทรมของสำนักที่อยู่ตรงหน้าแล้ว ดูเหมือนว่าข่าวลือเหล่านั้นจะเป็นความจริง!
“ที่นี่ไม่ใช่แค่สถานที่ที่เหล่าอมตะล้มลงเท่านั้น…”
เฉินผิงถอนหายใจด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ!
สำนักสวรรค์ขนาดใหญ่เช่นนี้ย่อมมีศิษย์นับไม่ถ้วน ซึ่งทุกคนล้วนอยู่ในระดับอมตะ!
ในเมื่อสำนักถูกทำลายและศิษย์ทั้งหมดได้ตายไปแล้ว สถานที่แห่งนี้จึงต้องเป็นที่ที่เหล่าเซียนนับร้อยหรืออาจถึงพันคนล้มตายลง!
“คุณเฉิน คุณรู้ไหมว่าถ้ำนี้เชื่อมไปยังที่นี่?”
บิงกลูถามด้วยความสงสัย!
ท้ายที่สุด เฉินผิงก็บอกให้พวกเขาหยุดเดินขึ้นเขาแล้วไปหาถ้ำที่อยู่กลางทาง เมื่อเจอถ้ำก็เข้าไปข้างในโดยไม่ลังเล!
ราวกับว่าเฉินผิงรู้เรื่องนี้มาโดยตลอด!
ฉันว่าอย่างนั้นแหละ!
เฉินผิงพยักหน้า!
แม้ว่าปิงลู่และคนอื่นๆ จะงงงวยว่าเฉินผิงรู้ได้อย่างไร แต่พวกเขาก็ไม่ได้ถาม!
เนื่องจากเฉินผิงเลือกที่จะไม่พูดอะไร พวกเขาจึงไม่จำเป็นต้องถามอะไรเพิ่มเติมอีก!
เฉินผิงกระโดดลงมาจากถ้ำ!
บิงกลูและคนอื่นๆ ก็เดินตามมาติดๆ!
เมื่อเฉินผิงและคณะเดินทางมาถึงหน้าสำนักวูจี้ พวกเขาก็ต่างประหลาดใจในความยิ่งใหญ่ตระการตาของสำนักแห่งนี้!
เมื่อพวกเขามองลงไป พวกเขาก็เห็นขนาดอันใหญ่โตมโหฬารของสำนักศักดิ์สิทธิ์ไร้ขอบเขต แต่แรงกระแทกนั้นกลับไม่รุนแรงนัก!
แต่ในขณะที่พวกเขายืนอยู่หน้าประตูนั้น เสาหินสูงตระหง่านเหล่านั้นดูเหมือนจะสูงเสียดฟ้าไปเลย!
แผ่นจารึกของสำนักบนพื้นแตกละเอียด แต่ตัวอักษรทั้งสี่ตัวที่เขียนว่า “สำนักศักดิ์สิทธิ์หวู่จี้” ยังคงมองเห็นได้ราง ๆ!
“สำนักศักดิ์สิทธิ์ไร้ขอบเขต? สำนักแบบไหนกัน? ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย”
บิงกลูถามด้วยความสงสัย
“ลัทธิเช่นนี้มีอยู่จริงในแดนสวรรค์หรือไม่?”
หลานอิงอิงเองก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน!
“นี่ไม่ใช่สำนักหนึ่งในแดนสวรรค์ แต่เป็นสำนักหนึ่งในแดนสวรรค์”
เฉินผิงพูดช้าๆ!
“อะไร?”
บิงกลูและคนอื่นๆ ต่างตกใจในทันที!
“คุณเฉิน สำนักเทพจะมาปรากฏที่นี่ได้อย่างไร? ถ้าที่นี่เป็นสำนักเทพจริง ๆ คนที่ตายที่นี่ทั้งหมดก็คงเป็นอมตะไม่ใช่เหรอ?”
ลมหายใจของหลานอิงอิงเริ่มถี่ขึ้น!
ตอนแรกฉันคิดว่าที่นี่เป็นสถานที่ที่เหล่าอมตะล้มลง และการที่อมตะสักคนเดียวล้มลงก็ถือเป็นปาฏิหาริย์แล้ว!
แต่ถ้าเซียนประจำสำนักล่มสลายไป สมบัติที่ทิ้งไว้ในสถานที่แห่งนี้คงมีมากมายนับไม่ถ้วนไม่ใช่หรือ?
“ฉันคิดอย่างนั้น!”
เฉินผิงเองก็อธิบายไม่ได้เหมือนกัน!