by 
เฉินผิงรู้ว่าหากเขาไม่เลี่ยงรอยแยกขนาดใหญ่ เขาจะต้องข้ามมันไปเพื่อไปยังดินแดนแห่งความโกลาหลที่ชายแดน!
อย่างไรก็ตาม ไม่มีทางที่จะข้ามรอยแตกนั้นได้ ดังนั้นเฉินผิงจึงต้องตามหาผู้นำสำนักหลัวก่อนจึงจะสามารถข้ามไปได้!
มิเช่นนั้น เจ้าสำนักลั่วอาจจะถูกรอยแตกนั้นกลืนกินไปแล้วก็ได้!
ความเร็วของเฉินผิงถูกผลักดันจนถึงขีดจำกัดแล้ว!
ในขณะเดียวกัน ชายในชุดคลุมสีดำซึ่งนำเหล่าศิษย์ของสำนักปีศาจก็กำลังไล่ล่าเจ้าสำนักลั่วอยู่!
“ให้ตายสิ ไอ้พี่ชายคนที่สองนั่นมันเศษขยะชัดๆ ค่ายป้องกันพังพินาศไปแล้ว แต่ยังอ้างว่ากำจัดคนจากห้าสำนักใหญ่ได้หมด”
“ไร้สาระสิ้นดี! หลังจากกำจัดผู้คนจากห้าสำนักใหญ่ไปแล้ว ทำไมถึงยอมทำลายแนวป้องกันและปล่อยให้ไอ้คนนามสกุลหลัวนี่หนีไปได้ล่ะ?”
“ฉันคิดว่าเขาเพิ่งถูกจับตัวไป เขาเป็นไอ้เศษขยะไร้ประโยชน์ ไม่งั้นเขาคงไม่ใช้กระดาษหยกสื่อสารหรอก!”
ชายในชุดคลุมสีดำสบถและไล่ตามผู้นำสำนักหลัวต่อไป!
หากรูปแบบการป้องกันไม่ถูกทำลาย แม้ว่าเจ้าสำนักลั่วจะวิ่งหนี เขาก็หนีไม่พ้น แต่รูปแบบการป้องกันนั้นถูกทำลาย ทำให้เจ้าสำนักลั่วมีโอกาสหนีไปยังชายแดนได้!
หลังจากได้รับข้อความทางโทรจิตจากชายชราหลังค่อม ชายในชุดคลุมดำก็รู้แล้วว่าชายชราหลังค่อมถูกจับตัวไปแล้ว!
“ท่านผู้อาวุโส ในเมื่อผู้อาวุโสคนที่สองถูกจับตัวไปแล้ว ทำไมท่านถึงเปิดเผยที่ตั้งของเรา?”
ศิษย์คนหนึ่งของสำนักปีศาจถามด้วยความงุนงง
“ฉันบอกพวกเขาแบบนี้เพื่อให้พวกเขามาที่นี่ รอยแยกขนาดใหญ่นี้เต็มไปด้วยพลังหยิน ซึ่งเป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับพวกเราในการฝึกฝน แต่สำหรับผู้ฝึกฝนคนอื่นๆ มันคือสถานที่แห่งความตาย”
“ข้าจะล่อลวงผู้คนเหล่านี้มาที่นี่ แล้วปล่อยให้พวกเขาพินาศในรอยแยกขนาดใหญ่นี้!”
“พวกเจ้าเอาคนไปซุ่มรออยู่แถวนี้ พวกเขาจะมาถึงเร็วๆ นี้ ส่วนข้าจะไปจัดการกับไอ้คนนามสกุลหลัวนั่น มันหมดแรงแล้ว วิ่งเร็วไม่ได้หรอก!”
ชายในชุดคลุมสีดำเป็นผู้สั่งการ!
“ครับผม…” ศิษย์สำนักปีศาจกว่าร้อยคนซุ่มโจมตีอยู่!
ชายในชุดคลุมสีดำรีบไล่ตามผู้นำสำนักลั่วไป ร่างของเขากลายร่างเป็นกลุ่มควันสีดำราวกับพายุหมุน!
ในขณะนี้ผู้นำสำนักหลัวอ่อนแออย่างมากและกำลังจะล้มลง!
รอยแยกเบื้องหน้ากำลังใกล้เข้ามาทุกที เมื่อเราข้ามมันไปได้ เราก็จะไปถึงดินแดนอันอลหม่านที่ชายแดนได้!
พรมแดนระหว่างโลกเทพและโลกมนุษย์เป็นดินแดนที่วุ่นวาย ใครก็ตามที่ก้าวเข้าไปในดินแดนนี้จะต้องตาย!
ถึงอย่างนั้น เจ้าสำนักลั่วก็รีบไปที่นั่นโดยไม่ลังเล!
เขาไม่อยากถูกจับโดยสำนักปีศาจผี เพราะเขารู้ดีว่าอะไรจะเกิดขึ้นหากเขาถูกจับได้!
เขาไม่อยากถูกสำนักปีศาจสังหาร เขารู้ว่าสำนักปีศาจเกลียดชังเขาอย่างสุดซึ้ง หากพวกเขาสังหารเขา พวกเขาจะต้องหลอมรวมวิญญาณที่เหลืออยู่ของเขาให้กลายเป็นปีศาจแค้นในทันทีที่เขาตาย!
ในกรณีนั้น พวกเขาสามารถใช้วิญญาณอาฆาตของเจ้าสำนักลั่วสังหารศิษย์ทั้งหมดของห้าสำนักใหญ่ในฐานที่มั่นของห้าสำนักใหญ่ได้!
นั่นจะเป็นหายนะสำหรับนิกายหลักทั้งห้า!
“เจ้ามีนามสกุลหลัว อย่าแม้แต่คิดจะหนี!”
ชายในชุดคลุมสีดำถูกพายุหมุนพัดกระหน่ำ!
เมื่อเห็นว่าเป็นเพียงชายในชุดคลุมสีดำ เจ้าสำนักลั่วจึงเยาะเย้ยว่า “แม้ในสภาพที่ข้าอ่อนแอเช่นนี้ เจ้าก็คงจับข้าได้ไม่ยากหรอก”
“ถ้าหากฉันซึ่งเป็นผู้ฝึกฝนระดับเก้าในแดนภัยพิบัติ ถูกจับโดยผู้ฝึกฝนระดับแปดในแดนภัยพิบัติอย่างคุณ มันคงน่าอับอายเกินไปไม่ใช่เหรอ!”
“ฮึ่ม งั้นลองดูกัน!” ชายในชุดคลุมสีดำเยาะเย้ย และโบกมือเพียงครั้งเดียว หมอกสีดำขนาดใหญ่ก็ปกคลุมพื้นที่รัศมีหลายสิบไมล์ในทันที!
เจ้าสำนักลั่วปลดปล่อยพลังต่อสู้เฮือกสุดท้ายและเข้าปะทะกับชายชุดดำ!
ในขณะนั้น เฉินผิงเหลือบไปเห็นหมอกดำที่ลอยขึ้นมาจากระยะไกล และรู้ว่าสำนักปีศาจได้ลงมือโจมตีเจ้าสำนักหลัวแล้ว!
ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งของเฉินผิง เจ้าสำนักเฉินได้นำศิษย์ที่เหลืออีกยี่สิบคนจากห้าสำนักใหญ่ มุ่งหน้าไปยังทิศทางของหมอกดำเช่นกัน!
เมื่อทั้งสองได้พบกัน ดวงตาของผู้นำสำนักเฉินก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ!
“สหายเฉิน ท่านตามทันเร็วมากเลยใช่ไหม?”
ท่านผู้นำสำนักเฉินไม่คาดคิดมาก่อนว่าเฉินผิงจะจัดการกับชายชราหลังค่อมได้เร็วขนาดนี้!
จากนั้นเฉินผิงก็ใช้ฝ่ามือเดียวฟาดชายชราหลังค่อมจนหมดสติ แล้วส่งตัวให้หัวหน้าสำนักเฉินพลางกล่าวว่า “พวกเจ้าช่วยกันดูแลเขาด้วย ส่วนข้าจะไปช่วยหัวหน้าสำนักลั่ว”
การปรากฏตัวของชายชราหลังค่อมทำให้เฉินผิงเคลื่อนไหวช้าลง!
เจ้าสำนักเฉินพยักหน้า พร้อมสั่งให้ศิษย์หลายคนช่วยกันจับชายชราหลังค่อมไว้