by 
“ทำไมจะไม่ล่ะ? เขาก็แค่ราชาอสูรธรรมดาคนหนึ่ง ทำไมพวกเราหยางฮวาต้องกลัวเขาด้วยล่ะ?”
“คยองซอง” ดาราสาวกล่าว
“หัวหน้าทีมซู ผมคิดว่าคุณเข้าใจหลินซู่ผิดไป ที่จริงแล้ว หลินซู่ไม่เพียงแต่เชี่ยวชาญด้านการแพทย์เท่านั้น แต่เขายังเป็นนักศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์ที่ทรงพลังมากอีกด้วย ฝีมือการต่อสู้ของเขาไม่ธรรมดาเลย”
เหลยฟู่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง พยายามหาคำอธิบาย
ที่จริงแล้ว ซู่จือซวงและคนอื่นๆ เพิ่งถูกส่งตัวกลับมาจากแดนไกล พวกเขาจึงมักอยู่ในแดนไกลและไม่ค่อยรู้จักหลินหยางมากนัก
“อะไรนะ? เหลยหวู่จางต้องการจะทำให้ราชาแห่งมังกรแห่งอาณาจักรมังกรตกอยู่ในอันตรายงั้นเหรอ?”
ซู่จือซวงมองไปที่เหลยฟู่ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเธอ และพูดด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ ว่า “ผู้บัญชาการเหลย ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับผู้บัญชาการสูงสุดของอาณาจักรมังกร ท่านรู้ไหมว่ามันจะหมายความว่าอย่างไร?”
ลมหายใจของเหลยฟู่เริ่มติดขัดขึ้นมาทันที
“ราชาอสูรไม่เหมือนพวกอ่อนแอที่เจ้าเคยเจอมาก่อน เขาโหดเหี้ยมและชั่วร้าย พลังของเขานั้นหาใครเทียบได้ยาก พูดตามตรง หน่วยรบชั้นยอดที่ส่งมาจากแคว้นแอล ยังไม่ทันได้ใช้กลวิธีของราชาอสูรถึงหนึ่งในสิบ ก็ยังถูกเขาทำลายล้างอย่างง่ายดาย! ถ้าเป็นพลังหยางของเจ้า เจ้าคิดว่าเจ้าจะต้านทานได้นานแค่ไหน?”
“เหลยหวู่ฉาง ข้าไม่ได้บอกให้หลินซู่เข้าไปเกี่ยวข้องเพราะข้าดูถูกเขาหรอกนะ ที่จริงแล้ว ข้าเคยได้ยินเรื่องฝีมือการแพทย์ของเขา และแม้แต่ราชวงศ์แห่งอาณาจักร Y ยังประทับใจในฝีมือของเขาเลย ข้าชื่นชมในเรื่องนั้น แต่สนามรบไม่ใช่โต๊ะผ่าตัด ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับหลินซู่ พวกเราคงไม่มีใครแก้ตัวได้หรอก!”
ซู่จือซวงพ่นลมหายใจอย่างไม่พอใจแล้วเดินออกไปทางประตูทันที
สมาชิกของกลุ่มต้องห้ามก็เตรียมตัวที่จะจากไปเช่นกัน
“หัวหน้าทีมซู…ถอนหายใจ…”
เหลยฟู่ถอนหายใจอย่างหนัก ดูหมดหนทางอย่างสิ้นเชิง
“หัวหน้าทีมซู!”
ในขณะนั้นเอง หลินหยางก็ร้องออกมา
ซู่จือซวงหยุดและหันไปมองเขา
“สนามรบก็ไม่ต่างจากโต๊ะผ่าตัด ความแข็งแกร่งของคุณเป็นตัวกำหนดความเป็นความตาย!”
หลินหยางกล่าวอย่างใจเย็น
“ใช่?”
ซู จื้อซวง ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก
“นอกจากนี้ ผมยังช่วยลบรอยแผลเป็นบนใบหน้าของคุณได้ด้วย” หลินหยางกล่าว
ซู่จือซวงแตะรอยน่ากลัวบนสันจมูกของเธอ แล้วหัวเราะเยาะอย่างดูถูก ส่ายหัว ก่อนจะเดินจากไป
“ไม่มีทาง! นี่คือสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศของฉัน!”
ทันทีที่พูดจบ สมาชิกทุกคนในกลุ่มต้องห้ามก็ออกจากห้องประชุมไป
หยางฮวาค่อนข้างเป็นที่นิยม
“ท่านผู้บัญชาการหลิน โปรดยกโทษให้ข้าด้วย”
เหลยฟู่พยายามอย่างเต็มที่ที่จะพูดจาดีๆ
“เหลยหวู่ฉาง ไม่ต้องห่วง ฉันไม่โกรธหรอก”
หลินหยางหัวเราะและกล่าวว่า “พวกเขาต่อสู้เพื่ออาณาจักรมังกรของข้าในต่างแดน เสี่ยงอันตรายโดยไม่บ่นสักคำ ที่จริงแล้วพวกเขาทั้งหมดคือวีรบุรุษของอาณาจักรมังกร ข้าจะไปโกรธวีรบุรุษได้อย่างไร”
“ผู้บัญชาการหลิน…” เหลยหวู่กล่าวด้วยความตกใจอ้าปากค้าง
“ฉินไป๋ซ่ง!”
“คุณครูมีคำแนะนำอะไรบ้างคะ?”
“ไปหาเอายาดีๆ มาแล้วส่งไปให้กลุ่มต้องห้ามด้วยนะ แล้วก็ช่วยบอกหัวหน้าทีมซูด้วยว่าหยางฮวาจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่กับทุกการกระทำของพวกเขา ไม่ต้องลังเลเลย!”
“ครับ/ค่ะ คุณครู!”
“ผู้บัญชาการหลิน ข้าขอโทษจริงๆ ที่รบกวนท่านในครั้งนี้ แต่… ข้าคิดว่าหัวหน้าทีมซูพูดถูกในบางเรื่อง… ราชาอสูรนั้นเก่งกาจอย่างเหลือเชื่อ ท่านไม่ควรเสี่ยงอันตรายใดๆ ทั้งสิ้น…”
เหลยฟู่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างระมัดระวัง
“เหลยหวู่ฉาง ถ้าเรื่องนี้อยู่นอกอาณาเขต ข้าคงส่งให้กลุ่มต้องห้ามจัดการไปแล้ว แต่นี่มันไม่ได้อยู่นอกอาณาเขต! นี่คือเจียงเฉิง นี่คือหยางฮวา ในเมื่อเขามาถึงที่นี่แล้ว ข้าจะไม่นิ่งเฉยรอความตายหรอก”
หลินหยางกล่าวอย่างใจเย็น ดวงตาของเขาพลันเปล่งประกายแสงศักดิ์สิทธิ์สองดวง ดวงหนึ่งสีแดงและอีกดวงสีน้ำเงิน
ลมหายใจของเหลยฟู่สะดุด
ที่จริงแล้ว เขาเห็นภาพสะท้อนของท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและกาแล็กซีอันกว้างใหญ่ในดวงตาของหลินหยาง ทำให้เขาตกตะลึงไปชั่วขณะ
หลินซู่นี้เก่งขนาดไหนกันเชียว?