by 
การฝึกฝนการชักดาบเพียงครั้งเดียวเป็นเวลาหนึ่งยุคนั้นเหลือเชื่อจริงๆ!
หนึ่งยุคเทียบเท่ากับสิบวัฏจักรจักรวาล! การใช้เวลาสิบวัฏจักรจักรวาลซ้ำๆ ในสิ่งที่แม้แต่เด็กสามขวบก็ทำได้—ความเพียรพยายามเช่นนี้ยากที่จะบรรยาย
แม้แต่เจี้ยนหวู่ซวงเองก็ยังไม่อาจหยั่งรู้ถึงความหมกมุ่นในดาบของเขาได้ เขาฝึกฝนมาเพียงไม่กี่ล้านปีเท่านั้น และเขาก็ชื่นชมเหล่าเซียนผู้เฒ่าที่ฝึกฝนเป็นเวลาหนึ่งยุคอย่างแท้จริง
เมื่อเผชิญกับคำเชิญของเหยียนฟาน เจี้ยนหวู่ซวงได้แต่ส่ายหัวพร้อมกับยิ้มอย่างขมขื่น
จากนั้นเขาก็ถามว่า “ท่าน…ท่านเป็นเซียนดาบหรือ?”
เหยียนฟานเลิกคิ้วและยิ้ม “แน่นอน ไม่เพียงแต่ข้าจะเป็นเซียนดาบเท่านั้น แต่ภรรยาของข้าก็เป็นเซียนดาบด้วย”
คู่สามีภรรยา
เซียนดาบ เซียนหวู่ซวงยิ้มอย่างขมขื่น เมื่อเขารู้ว่าทั้งสองเป็นเซียนดาบตัวจริง เขาก็เข้าใจว่าทำไมเหยียนฟานถึงทำพันธสัญญาสามดาบไว้ก่อนหน้านี้
มันเป็นการแสดงออกถึงการยับยั้งชั่งใจ
เมื่อใดที่เข้าสู่ขอบเขตของเซียนดาบแล้ว ก็เท่ากับว่าได้อยู่จุดสูงสุดของการดำรงอยู่แล้ว
ติงไป่หยี เซียนสวรรค์ เป็นเซียนดาบคนแรกที่เจี้ยนหวู่ซวงรู้จัก คู่รักดาบในปัจจุบัน เจียงหลี่และเหยียนฟาน ก็เป็นเซียนดาบอีกสองคนที่เขาเคยพบเจอ
มีความแตกต่างพื้นฐานระหว่างเซียนดาบกับนักดาบ และเจี้ยนหวู่ซวง ผู้ซึ่งวิถีดาบไร้เทียมทานยังไม่สมบูรณ์ จึงไม่ใช่เซียนดาบ
“หนุ่มน้อย แสดงฝีมือที่แท้จริงให้ข้าเห็น ให้ข้าได้ดูว่าเจ้าเป็นหนุ่มที่น่าเกรงขามจริงหรือไม่”
เหยียนฟานกล่าวเสียงดังพลางตบด้ามดาบ
ในขณะนั้น เจี้ยนหวู่ซวงซ่อนพลังปราณที่ล้นเหลือของเขาไว้อย่างสมบูรณ์ ร่างของเขาทั้งหมดเปรียบเสมือนดาบแท้ที่รอการชักออกมา
ลมเหนืออ่อนๆ พัดมา ทำให้เกิดระลอกคลื่นในห้วงอวกาศ ในชั่วขณะต่อมา เขาลืมตาขึ้นอย่างเงียบๆ ปลดปล่อยแสงเย็นยะเยือกนับไม่ถ้วน!
ภาพลักษณ์ที่แท้จริงแห่งความเสียสละปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา
วิถีดาบไร้เทียมทาน เจตนาดาบแห่งท้องทะเลทะเลสาบดวงดาว รูปแบบแรก
ดวงดาว
การฟาดฟันดาบเพียงครั้งเดียวอย่างเรียบง่าย ฟาดฟันออกไปทำให้ห้วงอวกาศสั่นสะเทือน
หยานฟานที่กำลังยิ้มอยู่ก็พลันหายไป มือของเขากำด้ามดาบแน่นขึ้นอย่างเงียบๆ
เจตนาดาบรูปดาวอันทรงพลังทำลายห้วงอวกาศ พุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยแรงผลักดันอันไร้ขอบเขต ทำให้เสาแสงผุดขึ้นจากห้วงอวกาศตามเส้นทาง!
เจตนาดาบนี้กว้างใหญ่และงดงามมาก ราวกับว่าสวรรค์และโลกกำลังถูกกลืนกิน
เมื่อเผชิญกับการโจมตีนี้ หยานฟานก็ชักดาบยาวรูปเกล็ดหิมะออกมาจากดาบทั้งหกเล่มที่เอวของเขาอย่างเงียบๆ
จากนั้น เขาใช้มือทั้งสองข้างจับดาบยาว แล้วฟันเป็นรูปกากบาทตรงหน้า
ช่องว่างแตกกระจาย ในชั่วพริบ
ตาต่อมา พลังดาบรูปดาวอันรุนแรงก็แยกออกเป็นสองส่วน แปรเปลี่ยนเป็นแม่น้ำที่เชี่ยวกรากสี่สายที่ระเบิดขึ้นในช่องว่าง
เหยียนฟานที่อยู่ตรงกลางนั้นไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ แม้แต่เสื้อผ้าก็ไม่มีรอยฉีกขาด
ลมพายุจากพลังดาบพัดผมของเขาปลิวไปเล็กน้อย แต่โดยรวมแล้วก็ไม่มีอะไรผิดปกติ
เมื่อพลังดาบสลายไปหมดแล้ว เจียนหวู่ซวงเห็นเหยียนฟานที่ไม่ได้รับบาดเจ็บก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น
แม้แต่ศาสตร์ดาบไร้เทียมทานก็ทำอะไรเขาไม่ได้เลยหรือ?
เหยียนฟานหมุนดาบยาวของเขา แล้วเก็บเข้าฝักอีกครั้ง ยิ้มขณะมองไปที่เจียนหวู่ซวง
“ถ้าข้าไม่เข้าใจผิด การฟันดาบครั้งนี้เป็นจุดเริ่มต้นของครั้งก่อน”
เจี้ยนหวู่ซวงพยักหน้า สามารถรับรู้ถึงความเชื่อมโยงระหว่างเจตนาของดาบ ซึ่งเพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความน่าสะพรึงกลัวของเขา
เหยียนฟานกล่าวต่อว่า “ดีมาก สำหรับจุดเริ่มต้นของวิถีดาบที่จะมีพลังเช่นนี้ เป็นสิ่งที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน”
“เจ้าผ่านด่านแรกไปแล้ว สองด่านต่อไปจะขึ้นอยู่กับชะตาของเจ้า”
เขากล่าว ออร่าที่ล้นเหลือของเขาหดกลับในทันที!
ดาบยาวเกล็ดหิมะที่เขาเก็บเข้าฝักก่อนหน้านี้ถูกชักออกมาอีกครั้ง ปลายดาบเปล่งแสงเย็นยะเยือก ชี้ตรงไปที่เจี้ยนหวู่ซวง!
ความรู้สึกวิกฤตอย่างใหญ่หลวงพุ่งพล่านขึ้นมาจากส่วนลึกของหัวใจเขา โดยไม่คิดอะไร เขายกดาบล่องหนขึ้นเพื่อรับการโจมตีโดยตรง
ช่องว่างที่ก่อนหน้านี้แตกกระจาย ตอนนี้สะท้อนแสงเย็นยะเยือกอันไร้ขอบเขตอย่างละเอียดอ่อน
ม่านดาบเหมือนระลอกคลื่น บดบังช่องว่างทั้งหมด
นี่คือการฟันดาบที่แท้จริงของเซียนดาบ!
การฟาดฟันดาบครั้งนี้เคยสังหารกองทัพเซียนอมตะนับแสนนายมาแล้ว
ดาบแท้จำนวนนับไม่ถ้วนก่อตัวเป็นม่านดาบอันไร้ที่สิ้นสุด
หากการฟาดฟันครั้งนี้เข้าเป้าเต็มๆ เจี้ยนหวู่ซวงจะต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน
เมื่อเผชิญหน้ากับม่านดาบนี้ พลังจิตของเจี้ยนหวู่ซวงก็พลุ่งพล่าน
เมื่อม่านดาบสงบลงในที่สุด แม้แต่ความว่างเปล่าก็ไม่อาจต้านทานพลังดาบที่พุ่งพล่านและแตกสลายไป
เจียงหลี่ สตรีผู้กล้าหาญที่เฝ้าดูเหตุการณ์นี้จากระยะไกล มีสีหน้าเคร่งขรึม มือของเธอกำด้ามดาบแน่น ราวกับพร้อมที่จะให้ความช่วยเหลือได้ทุกเมื่อ
แม้ว่าเธอจะชื่นชมในฝีมืออันน่าทึ่งของเจี้ยนหวู่ซวงเป็นอย่างมาก แต่เจียงหลี่ก็ไม่เชื่อว่าเจี้ยนหวู่ซวงจะสามารถทนต่อการฟาดฟันดาบครั้งนี้ได้เพียงลำพัง
ในฐานะสหายดาบ เธอแน่ใจอย่างยิ่งในพลังอันน่าสะพรึงกลัวของการฟาดฟันดาบของเหยียนฟาน
ดังนั้นเจียงหลี่จึงเตรียมพร้อมที่จะนำทางเจี้ยนหวู่ซวงได้ตลอดเวลา
ช่องว่างส่องประกายเจิดจ้า ม่านดาบปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน และเจตจำนงดาบอันไร้ขอบเขตนั้นมากพอที่จะทำลายวิถีแห่งสวรรค์ได้อย่างง่ายดาย
เจี้ยนหวู่ซวงซึ่งอยู่ตรงกลางเผชิญหน้ากับม่านดาบอันไร้ขอบเขตที่ผุดขึ้นจากท้องฟ้า จู่ๆ ก็ลืมตาขึ้น
เจตจำนงดาบสีเขียวมรกตสดใส ซึ่งแตกต่างจากวิถีดาบไร้เทียมทานก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง ผุดขึ้นจากใต้ฝ่าเท้าของเขา
หากวิถีดาบไร้เทียมทานแสดงถึงความยิ่งใหญ่และการครอบงำที่หาใครเทียบไม่ได้ เจตจำนงดาบสีเขียวมรกตนี้ก็หมายถึงพลัง การเกิดใหม่ และความยืดหยุ่น
แม้แต่เหยียนฟานที่เห็นเหตุการณ์นี้ก็ยังงุนงง เขาสัมผัสได้ว่าเจตจำนงดาบนี้แตกต่างจากวิถีดาบก่อนหน้านี้ของเจี้ยนหวู่ซวงอย่างสิ้นเชิง มันเป็นเจตจำนงดาบใหม่เอี่ยม
“ศิษย์น้องคนนี้ได้เข้าใจวิถีดาบอีกวิถีหนึ่งแล้วหรือ?!”
ไม่มีใครตอบเขา ในขณะนี้ เจี้ยนหวู่ซวงถูกห้อมล้อมด้วยเจตจำนงดาบสีเขียวมรกตอย่างสมบูรณ์
ใบหญ้าหมุนวนไปมาอย่างอ่อนโยนแต่แข็งแกร่ง
แม้แต่ดวงตาของเขาก็ยังเปล่งประกายสีเขียวมรกตสดใส
วิชาดาบเมฆาไหล รูปแบบที่แปด ฟันคิ้วผ่านสี่ฤดู
เมื่อวิถีแห่งดาบถึงจุดสูงสุด ทุกสิ่งสามารถกลายเป็นดาบได้ ใบหญ้า กิ่งหลิว ก็เพียงพอที่จะปลดปล่อยเจตจำนงแห่งดาบ เจตจำนงแห่งดาบ
อันไร้ขอบเขตแปรเปลี่ยนเป็นใบหญ้าสีเขียวมรกต ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า ราวกับฤดู
ใบไม้ผลิกำลังจะมาถึง วิชาดาบเมฆาไหลทั้งหมดแบ่งออกเป็นหกรูปแบบพื้นฐาน และสามรูปแบบที่ซับซ้อน สะท้อนหลักการที่ว่ามหาธรรมนั้นเรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง ก้าวหน้าจากความเรียบง่ายไปสู่ความซับซ้อน
“ฟันคิ้วผ่านสี่ฤดู” เป็นรูปแบบที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในวิชาดาบเมฆาไหลทั้งหมด
มันเผยให้เห็นมหาธรรมในเวลาอันสั้นที่สุด
ใบหญ้าสีเขียวชอุ่มอันไม่มีที่สิ้นสุดแปรเปลี่ยนเป็นดาบแท้ความยาวหมื่นฟุต ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางม่านดาบอันมหาศาล
ทั้งสองปะทะกัน ก่อให้เกิดภาพที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด
ดาบหญ้าที่ประกอบด้วยเจตจำนงดาบสีเขียวชอุ่ม เริ่มแตกสลายภายใต้แรงกดดันของม่านดาบ!
ม่านดาบแตกกระจาย ดาบหญ้าหัก และสนามรบกระดูกทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เจี้ยนหวู่ซวงมองดูดาบหญ้าแตกสลายด้วยสีหน้าเรียบเฉย ราวกับไม่สะท้อนความกังวลใดๆ
เจียงหลี่รีบวิ่งเข้ามาในขณะนั้น ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความวิตกกังวล พร้อมที่จะเข้าแทรกแซงและป้องกันโศกนาฏกรรมที่กำลังจะเกิดขึ้น
ในขณะเดียวกัน เธอมองไปที่เหยียนฟานด้วยความโกรธและอดไม่ได้ที่จะด่าว่า “เจ้าคนชั่ว เจ้าไม่รู้หรือไงว่าตัวเองเก่งแค่ไหน?”