หลังจากควบคุมสถานการณ์ในวังได้แล้ว หลินหยางก็รีบนำคนของเขาไปยังโรงยาเพื่อช่วยเหลือหญิงสาวที่กำลังจะถูกนำไปทำเป็นไข่ปลา ในขณะเดียวกัน เขาก็ไปยังโรงเลี้ยงเพื่อปลดปล่อยหญิงสาวที่ถูกคุมขังทั้งหมด
เมื่อเห็นสภาพที่น่าเวทนาของหญิงเหล่านั้น จินซวนหนูรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัว กำหมัดแน่น
“การปล่อยให้แมนจูหูตายแบบนั้นมันใจดีกับเขาเกินไปแล้ว!”
จินซวนหนูสบถเบาๆ
“ท่านเจ้าสำนักชิงซวน โปรดเดินทางไปยังแดนสวรรค์อีกครั้ง และปลดปล่อยเหล่ามนุษย์ที่ถูกจองจำทั้งหมด”
หลินหยางกล่าว
“ครับ ท่านผู้นำพันธมิตร!”
“หลังจากทำขั้นตอนนี้เสร็จแล้ว ให้เรียกข้าราชการพลเรือนและทหารทั้งหมดมาเข้าเฝ้าในราชสำนัก และบอกพวกเขาว่าพระมหากษัตริย์องค์ใหม่ทรงต้องการเข้าพบ!”
“ใช่!”
เจ้าอาวาสสำนักชิงซวนจึงรีบออกไปทันที
จินซวนหนูมองเขาด้วยความสับสน
“หัวหน้าพันธมิตรหลิน ท่านตั้งใจจะเข้ายึดครองราชวงศ์ดาบหรือ?”
แม้ว่าราชวงศ์ดาบจะไม่มีเซียนบนโลก แต่ก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรและประชากรอย่างมาก
หากพันธมิตรชิงซวนได้สิ่งนี้มา ก็จะเป็นเหมือนการติดปีกให้เสือ!
“ข้ามีความตั้งใจที่จะขึ้นครองราชย์ต่อจากราชวงศ์ดาบ แต่ที่นี่คือประเทศ ไม่ใช่ตระกูล หากข้าขึ้นเป็นกษัตริย์ ผู้คนมากมายจะเกิดความไม่พอใจ ดังนั้น ข้าจะไม่ขึ้นครองบัลลังก์นี้”
หลินหยางกล่าวอย่างใจเย็น
“แต่…ท่านต้องการเรียกข้าราชการพลเรือนและทหารทั้งหมดมาพบ โดยอ้างว่าพระมหากษัตริย์องค์ใหม่ต้องการพบ ถ้าหากท่านไม่ได้เป็นพระมหากษัตริย์ แล้วใครจะเป็นพระมหากษัตริย์องค์ใหม่กัน…?”
จินซวนนู่ถามด้วยความประหลาดใจ
“คุณ.”
หลินหยางกล่าวโดยแทบไม่ลังเลเลย
“อะไร?”
จินซวนนู่ตกตะลึง
“ท่านเป็นสมาชิกของราชวงศ์ดาบ และประชาชนจะมีความผูกพันกับท่านมากกว่าข้า ดังนั้นท่านจึงเป็นบุคคลที่เหมาะสมที่สุดที่จะเป็นผู้ปกครองราชวงศ์ดาบ!”
หลินหยางยิ้ม
แต่ฉัน…ฉัน…”
จินซวนหนูพูดจาไม่รู้เรื่องและไม่รู้จะพูดอะไร
“ต่อมา ข้าจะให้เจ้าสำนักชิงซวนก่อตั้งสำนักชิงซวนในราชวงศ์ดาบเป็นสาขาหนึ่งของพันธมิตรชิงซวนของเรา และค่อยๆ ผนวกรวมผู้คนจากราชวงศ์ดาบ เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม เจ้าสามารถนำราชวงศ์ดาบเข้าร่วมพันธมิตรได้! ส่วนราชวงศ์ดาบนั้น ต่อจากนี้ไปเจ้าจะเป็นผู้ปกครอง!”
“ท่านผู้นำพันธมิตรหลิน ข้า…ข้าเกรงว่าข้าจะไม่สามารถทำภารกิจนี้ได้…”
“ไม่ต้องห่วง คุณทำสำเร็จแล้ว คุณและประชาชนต่างก็เคยประสบกับความโหดร้ายของการปกครองแมนจูเรียมาแล้ว คุณเข้าใจดีที่สุดว่าประชาชนต้องการอะไรในตอนนี้! ผมเชื่อว่าคุณจะนำพาพวกเขาไปสู่ชีวิตที่เจริญรุ่งเรืองและสงบสุข!”
หลินหยางกล่าว
ดวงตาของจินซวนหนูแดงก่ำ น้ำตาเอ่อล้นขึ้นมา
ในที่สุด เธอก็คุกเข่าลงและโค้งคำนับต่อหลินหยาง
“ความกรุณาอันยิ่งใหญ่ของผู้นำพันธมิตรจะอยู่ในความทรงจำของเหล่าเทพธิดาแห่งเวทมนตร์ไปตลอดกาล!”
“ลุกขึ้นเร็ว!”
หลินหยางรีบช่วยพยุงจินซวนหนูขึ้นมา
ไม่นานนัก ข้าราชการพลเรือนและทหารทั้งหมดของราชวงศ์ดาบก็เข้ามาในราชสำนัก
เมื่อทราบข่าวการเสียชีวิตของหม่านจั่วหูและการล่มสลายของราชวงศ์ สีหน้าของฝูงชนแทบไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย กลับกัน พวกเขาแสดงออกถึงความโล่งใจ ราวกับว่าดาบที่แขวนอยู่เหนือศีรษะได้ถูกถอนออกไปแล้ว
เป็นไปได้ว่าหม่านจั่วหูนั้นทรงอำนาจและโหดเหี้ยม การเป็นลูกน้องของเขาหมายความว่าคุณอาจถูกฆ่าตายในสักวันหนึ่งหากเขาอารมณ์ไม่ดี หากหม่านจั่วหูตาย ทุกคนจะดีใจอย่างยิ่ง
สิ่งที่ทำให้ผู้คนรู้สึกไม่สบายใจก็คือ ในครั้งนี้ ผู้ที่บุกเข้ามาในราชวงศ์ดาบดูเหมือนจะเป็นบุคคลที่โหดเหี้ยมยิ่งกว่าเดิม
อมตะบนโลก… สิ่งเช่นนี้ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ดาบ!
ฉันสงสัยจังว่าคนๆ นี้มีนิสัยยังไง!
ถ้ามันโหดร้ายยิ่งกว่าแมนจูหู่เสียอีก สถานการณ์คงเลวร้ายยิ่งกว่านี้
“ขอคารวะท่านผู้ทรงเกียรติ!”
หลังจากทุกคนเข้าไปในห้องโถงแล้ว พวกเขาทุกคนก็คุกเข่าลงและโค้งคำนับ
“เจ้าไม่จำเป็นต้องคุกเข่าต่อหน้าข้า เจ้าควรคุกเข่าต่อหน้าจักรพรรดินีองค์ใหม่ของเจ้าต่างหาก!”
หลินหยางยืนอยู่ด้านข้างและพูดอย่างใจเย็น
“จักรพรรดินี?”
ผู้คนต่างตกตะลึงและมองไปที่จินซวนหนูทุกคน
จินซวนหนูสูดหายใจเข้าลึกๆ ก้าวไปข้างหน้า และตะโกนเสียงดัง
“ข้า จินซวนหนู คือจักรพรรดินีองค์ใหม่แห่งราชวงศ์ดาบ! พวกเจ้าทั้งหลาย… ทำไมไม่ก้มกราบข้าล่ะ?”
ผู้คนต่างตัวสั่นสะท้าน ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตะโกนออกมาพร้อมกัน
“ฝ่าบาท พวกเราผู้รับใช้อันต่ำต้อยของพระองค์ ขอถวายความเคารพ!”
เสียงนั้นดังก้องไปทั่วห้องโถงราวกับคลื่น…
