by 
“เรียก!”
วันรุ่งขึ้นหลังจากที่เทมูไรร้องไห้ด้วยความขมขื่น ท้องฟ้าเหนือสวิตเซอร์แลนด์ก็แจ่มใสขึ้น
ในสวนป่าแห่งชาติของสวิตเซอร์แลนด์ มีปราสาทโบราณอันสง่างามตั้งอยู่ ดูคล้ายกับสัตว์ร้ายที่คอยซุ่มซ่อนอยู่ คอยดูแลดินแดนแห่งนี้อย่างเงียบๆ
ภายในปราสาทมีการตกแต่งอย่างหรูหราและเคร่งขรึม โดยทุกรายละเอียดแสดงให้เห็นถึงความสูงศักดิ์และความสง่างามของผู้เป็นเจ้าของ
ในขณะนี้ เจ้าของปราสาทโบราณแห่งนี้ เจ้าชายหลุยส์ กำลังอยู่ท่ามกลางพายุ
แสงแดดในยามเช้าส่องผ่านกระจกสี ทำให้เกิดแสงและเงาเป็นลายจุดบนพื้นโถงกว้างขวาง
เจ้าชายหลุยส์ทรงสวมเสื้อคลุมสีดำอันวิจิตรงดงามและมีเข็มขัดประดับอัญมณีคาดรอบเอว
เขานั่งบนเก้าอี้ราชวงศ์ หมุนแก้วไวน์คริสตัลในมืออย่างเบามือ ดื่มด่ำกับกลิ่นหอมของไวน์แดงและความสดชื่นของยามเช้า
“แตะ แตะ แตะ!”
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบและบ้าคลั่งก็ดังขึ้นทำลายความเงียบของห้องโถง
เจ้าชายหลุยส์ขมวดคิ้วเล็กน้อยและเงยหน้าขึ้นมองอย่างไม่พอใจ เพียงแต่เห็นว่าซิริลที่ปรึกษาของเขากำลังเดินอย่างรวดเร็วเข้ามาหาเขา
ซิริลเดินเข้าไปหาเจ้าชายหลุยส์ แล้วคุกเข่าลงข้างหนึ่งเสียงดังตุบ พระองค์หายใจถี่และสีหน้าแสดงความหวาดกลัวอย่างเปิดเผย
น้ำเสียงของเจ้าชายหลุยส์เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น “ซิริล รีบอะไรนักหนา? พวกยักษ์หุ้มเกราะพาเทมูร์วากลับมาหาข้าหรือ?”
“ฝ่าบาท!”
เสียงของซิริลสั่นเล็กน้อยด้วยความตึงเครียด: “มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น! มีข่าวมาว่าลูกเรือของไททันเกราะทั้งหมดถูกกวาดล้าง!”
เมื่อเจ้าชายหลุยส์ได้ยินดังนั้นก็หยุดหมุนแก้วไวน์ทันที และทันใดนั้นพระองค์ก็ทรงมีพระเนตรที่แหลมคมราวกับนกอินทรี ราวกับว่ามีแสงเย็นๆ กำลังส่องไปที่ที่ปรึกษาของพระองค์
“คุณพูดอะไรนะ?”
เสียงของเขาทุ้มและเย็นชา ราวกับว่ามาจากนรกขุมลึกที่สุด พร้อมความสง่างามอันน่าหวาดหวั่น: “ไททันเกราะถูกกำจัดออกไปอีกแล้วหรือ?”
คำว่า “อีกครั้ง” ดูเหมือนจะทำให้บรรยากาศในห้องโถงหยุดชะงักในขณะนั้น
สายลมพัดเบาๆ ดูเหมือนจะหายไป และความรู้สึกกดดันก็เข้ามาเต็มไปหมดในอากาศ
“ลูกเรือไททันหุ้มเกราะทั้งหมดเสียชีวิตในการต่อสู้ โดยไม่มีผู้รอดชีวิตแม้แต่คนเดียว”
ซิริลพูดซ้ำอีกครั้ง เสียงของเขาสั่นเทามากขึ้น: “แม้แต่ศพยังถูกระเบิดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย”
เจ้าชายหลุยส์ทรงยืนขึ้นอย่างช้าๆ กำมือแน่น ข้อนิ้วซีดเผือดจากแรงที่กระทำ
หน้าอกของเขาขึ้นลงอย่างรุนแรง ชัดเจนในขณะที่เขาพยายามระงับความโกรธภายในของเขา
“พวกยักษ์เกราะไม่ได้เล็งเป้าไปที่ดอกไม้หนามไม้เหล็กแล้วพาพวกมันกลับมาด้วยคำสั่งของฉันเหรอ?”
เขาเชื่อเสมอว่าเทมูไรจะกลับมาโดยไม่มีเงื่อนไขเมื่อเห็นคำสั่งของเขา โดยไม่แก้ตัวหรือขัดขืน เพราะท้ายที่สุดแล้ว เขาก็คือเจ้านาย
ซิริลผ่อนลมหายใจยาว พยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้เจ้าชายหลุยส์เข้าใจเรื่องราวทั้งหมด:
“ฝ่าบาท จากรายงานขั้นสุดท้ายของยักษ์หุ้มเกราะและภาพจากกล้องวงจรปิดที่เหลือจากร้านอาหาร พวกเขาสามารถระบุตัวเทมู ซิฮัวได้จริง และล้อมมุมเขาและผู้สมรู้ร่วมคิดของเขาไว้แล้ว”
“แต่เทมูซิฮัวไม่เพียงแต่เพิกเฉยคำสั่งของคุณเท่านั้น แต่ยังออกไปฆ่าคนอย่างต่อเนื่องอีกด้วย!”
ซิริลพูดเสริมด้วยความยากลำบากว่า “ในที่สุดพวกเขาก็ระเบิดร้านอาหารเพื่อปกปิดอาชญากรรมของพวกเขา แต่โชคดีที่กล้องวงจรปิดตามท้องถนนจับภาพพวกเขาขณะหลบหนีได้”
เขายังรีบนำหลักฐานที่นำมาให้เจ้าชายหลุยส์ทราบ เพื่อให้พระองค์ได้ทราบถึงรายละเอียดของการต่อสู้เมื่อคืนนี้
“ไอ้เวร!”
เมื่อเจ้าชายหลุยส์เห็นหลักฐานที่นำเสนอ พระองค์ก็ทุบแก้วไวน์ของพระองค์ด้วยเสียงดังโครม พร้อมพระพักตร์บิดเบี้ยวด้วยความโกรธ
“ข้ายังไม่แน่ใจนักเกี่ยวกับการกบฏของเถี่ยมู่ฉีฮวาชุน ข้ารู้สึกมาตลอดว่าเจ้าหมาตัวนี้คงไม่ก่อกบฏ และมันมีเหตุผลของมันเองที่ทำร้ายราชาค้างคาวปีกดำและเจ้าหญิงน้ำแข็งปีศาจดำ”
“มิฉะนั้น ฉันคงจะออกคำสั่งฆ่าไปนานแล้ว แทนที่จะออกหมายจับเขาเพียงฉบับเดียว”
“ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะมีเจตนาแอบแฝงจริงๆ ไอ้คนทรยศ!”
ดวงตาของเจ้าชายหลุยส์แดงก่ำ ราวกับว่ากำลังจะพ่นไฟออกมา: “ฉันไม่ควรมีภาพลวงตาเกี่ยวกับเขาเลย!”
ซิริลก็ถอนหายใจเช่นกัน “ใช่แล้ว ใครจะไปคิดว่าทิมูร์ฮาจิ ชายคิ้วหนาตาโตคนนั้น จะทรยศต่อเจ้าชายและอาณาจักรรุย!”
หลังจากพูดจบ เขาก็เงยหน้าขึ้นมองเจ้าชายหลุยส์ด้วยความระมัดระวัง แล้วถามว่า:
“ฝ่าบาท ต่อไปเราจะต้องทำอย่างไร?”
“เตมูจินเคยเป็นลูกน้องที่เก่งมากในมือของเรา ซึ่งหมายความว่าเขารู้จักระบบของสวิสและการดำเนินงานเป็นอย่างดีราวกับหลังมือของเขาเอง”
“เมื่อใดก็ตามที่เขามีเจตนาไม่จงรักภักดี เมื่อพิจารณาจากความเข้าใจของเขาที่มีต่อเรา เขาสามารถสร้างความเสียหายร้ายแรงต่อราชวงศ์สวิสได้อย่างง่ายดาย!”
“ยิ่งกว่านั้น ดร.แมรี่ยังแอบจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของฝ่าบาทด้วย”
“หากฝ่าบาททรงกระทำการใดๆ ที่ไม่ถูกต้องในเรื่องนี้ ดร.แมรี่จะต้องรายงานให้ผู้พิพากษาโซเฟียและคนอื่นๆ ทราบอย่างแน่นอน”
คำพูดของเขากระทบใจเจ้าชายหลุยส์อย่างจัง: “เมื่อถึงเวลานั้น พระองค์เจ้าข้า ความพยายามและความสำเร็จทั้งหมดของพระองค์ตลอดหลายปีที่ผ่านมาคงสูญเปล่า!”
เจ้าชายหลุยส์หยุดชะงัก กำมือแน่นอีกครั้ง และคำรามว่า:
“ฉันจะไม่ยอมให้เจ้าคนทรยศเทมูจิวะมาขวางทางฉันขึ้นสู่จุดสูงสุดเด็ดขาด! ฉันจะทำให้เขาต้องจ่ายราคาอันแสนแพง!”
จากนั้นเขาก็ทำหน้าแข็งกร้าวและตะโกนว่า “รับคำสั่งข้า เปลี่ยนการล่าตัวทั่วประเทศเป็นนโยบายสังหารทันที ใครก็ตามที่ฆ่าเตมู่จินหัวจะได้รับตำแหน่งไวส์เคานต์และรางวัลหนึ่งหมื่นล้าน…”
“ฝ่าบาท โปรดรอก่อน!”
ขณะที่สำคัญนี้เอง ก็มีเสียงรถเข็นเคลื่อนตัวดังมาจากด้านหนึ่งของห้องโถง
ทุกคนหันไปมองและเห็นเบอนาราเข็นรถเข็นมาหาพวกเขา
เบนราห์เข้าไปหาเจ้าชายหลุยส์และห้ามไม่ให้พระองค์ออกคำสั่งฆ่า:
“ฝ่าบาท โปรดสงบสติอารมณ์และอย่าออกคำสั่งให้ฆ่าเลย!”
เสียงของเธอชัดเจนและหนักแน่น สะท้อนไปทั่วห้องโถง: “ไม่อย่างนั้น ฉันกลัวว่าคุณจะต้องเสียใจภายหลัง!”
เจ้าชายหลุยส์หันพระพักตร์อย่างรวดเร็ว สายตาจ้องไปที่เบนาราด้วยความโกรธเกรี้ยวดุจเหยี่ยว ราวกับว่าพระองค์ต้องการจะกลืนกินนาง
“เจ้ากล้าที่จะวิงวอนขอเพื่อเทมูจิน่า เจ้าคนทรยศจริงหรือ?”
“คุณรู้ไหมว่าเขาฆ่าพวกเราไปกี่คนแล้ว? คุณรู้ไหมว่าการดำรงอยู่ของเขากำลังคุกคามรากฐานของราชอาณาจักรสวิตเซอร์แลนด์?”
“คุณอยากตายเหรอ?”
เจ้าชายหลุยส์ก้าวไปข้างหน้า ร่างสูงใหญ่ของเขาเกือบจะกลืนกินเบนารา และรัศมีอันทรงพลังที่แผ่ออกมาจากเขาทำให้บรรยากาศรอบข้างสั่นสะเทือน
อย่างไรก็ตาม เบอนารายังคงไม่สะทกสะท้าน เธอยืดหลังตรง สบตากับเจ้าชายหลุยส์ที่จ้องมองอย่างเกรี้ยวกราด แล้วกล่าวอย่างหนักแน่นว่า
“ฝ่าบาท ข้าพเจ้าไม่มีเจตนาจะปกป้องเทมูซิฮัว และข้าพเจ้าก็ไม่ได้ร่วมมือกับเขาด้วย!”
“ฉันไม่อยากให้คนที่ฉันรักต้องทนทุกข์ทรมานในขณะที่ศัตรูของฉันกลับชื่นชมยินดี!”
“นอกจากนี้ ฉันยังเชื่ออย่างสุดใจในความภักดีของเทมูไรอีกด้วย”
“เขาติดตามฝ่าบาทมาหลายปีและภักดีเสมอมา จู่ๆ เขาก็ก่อกบฏขึ้นมาได้อย่างไรกัน ข้าคิดว่าเรื่องนี้ต้องมีอะไรแปลกๆ แน่ๆ”
“ราชาค้างคาวปีกดำและยักษ์เกราะตายอย่างโหดเหี้ยม ในความคิดของฉัน เป็นไปได้สูงว่าเย่ฟานอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้”
ดวงตาของเบอนาราเต็มไปด้วยความจริงใจ และคำพูดของเธอไหลมาอย่างอ่อนโยน พยายามที่จะสงบความโกรธในหัวใจของเจ้าชายหลุยส์
เจ้าชายหลุยส์กำหมัดแน่น จากนั้นพระเนตรของพระองค์ก็เป็นประกาย เผยให้เห็นรอยยิ้มอันชั่วร้ายที่ทำให้รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว
“เอาล่ะ เพื่อประโยชน์ของคุณ ฉันจะให้โอกาสนี้กับคุณ”
“ให้เทมูซิฮัวข้าเห็นเดี๋ยวนี้ และให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลแก่ข้า!”
“ตราบใดที่เขาสามารถให้คำตอบที่น่าพอใจแก่ฉันได้ ฉันจะไม่เพียงแต่ละเว้นเขาเท่านั้น แต่ยังช่วยเขาล้างมลทินและฟื้นคืนความบริสุทธิ์ของเขาอีกด้วย”
เสียงของเจ้าชายหลุยส์อ่อนลง ราวกับว่าเขายินดีที่จะให้โอกาสติมูร์ ในขณะที่ริมฝีปากของซิริลก็กระตุกเล็กน้อย
เขารู้ว่าเจ้าชายหลุยส์ต้องการให้เบอนาราล่อติมูร์มาและฆ่าเขา
เบนราหรี่ตาลงเล็กน้อย เธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาดและเข้าใจความคิดของเจ้าชายหลุยส์ เธอคลายการจับโทรศัพท์ออกเล็กน้อยด้วยมือขวา แล้วจึงถอนหายใจยาว
“ฝ่าบาท ข้าพเจ้าติดต่อท่านไม่ได้ การสื่อสารของเทมูซิฮัวถูกปิดไปหมดแล้ว”
“อย่างไรก็ตาม ฉันเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่าตอนนี้เขาจะมาหาฉัน เพราะเขาไม่มีที่พึ่งอื่นอีกแล้ว”
“ดังนั้น ฝ่าบาท ข้าพระองค์จึงขอวิงวอนพระองค์อย่างอ่อนน้อมให้ทรงมอบอำนาจเต็มแก่ข้าพระองค์ในเรื่องนี้ และข้าพระองค์จะทรงตอบคำถามพระองค์อย่างน่าพอใจอย่างแน่นอน!”
“ข้าพเจ้าขอสาบานต่อเกียรติของข้าพเจ้าว่าเทมูซิฮัวจะไม่ทรยศต่อฝ่าบาท!”
เบนราเงยหน้าขึ้นมองเจ้าชายหลุยส์อย่างแน่วแน่ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความคาดหวัง “ถ้าเขามีความไม่จงรักภักดี ฉันจะเป็นคนแรกที่จะฆ่าเขา!”
เจ้าชายหลุยส์นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง สายตาของพระองค์กวาดมองไปยังเบนารา ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย
ทั้งห้องเงียบสงัด ทุกคนกลั้นหายใจ รอคอยการตัดสินใจของเจ้าชายหลุยส์อย่างเงียบๆ
“ดี!”
หลังจากความเงียบงันยาวนาน ในที่สุดเจ้าชายหลุยส์ก็ตรัสอย่างช้าๆ ว่า “ข้าจะให้โอกาสเจ้า จงตอบคำถามข้าภายใน 24 ชั่วโมง ไม่เช่นนั้นข้าจะส่งเจ้ากลับไปหาบา”
“ขอบคุณฝ่าบาท ข้าพเจ้าจะปฏิบัติตามภารกิจของพระองค์อย่างแน่นอน!”
ริมฝีปากของเบอนารากระตุกเล็กน้อย แต่ในที่สุดเธอก็พยักหน้าและออกจากห้องโถงไป…
ทันทีที่นางออกไป เจ้าชายหลุยส์ก็เรียกซิริลด้วยนิ้วและสั่งเขาว่า:
“คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของ Benara ตรวจสอบการสื่อสารทั้งหมดของเธอ และเมื่อคุณพบ Timurhaci แล้ว ให้ไปพบกับเธอ…”
“ฆ่า!”