“ฮ่าฮ่าฮ่า เขาพูดว่าอี้เฟิงไม่หล่อจริงเหรอ? ตลกจัง!”
“เขาคงไม่รู้หรอก อี้เฟิงได้รับการโหวตให้เป็นดาราที่หล่อที่สุดอันดับสองของจีนในปีนี้! ถ้าแบบนี้ถือว่าไม่หล่อ แล้วจะมีผู้ชายหล่อๆ ในจีนอีกไหมล่ะ?”
“เขาไม่รู้หรือไงว่าตัวเองหน้าตาเป็นยังไง? กล้าพูดว่าอี้เฟิงไม่หล่อ? ไร้สาระ!”
“นี่แหละคือคนโง่ พูดจา ไร้สาระ!” “นี่แหละคือคนปัญญาอ่อน!”
แขกหัวเราะกันอย่างไม่หยุดยั้ง มองหลินหยางด้วยความสนุกสนาน บางคน
ถึงกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปหน้าของหลินหยางและอี้เฟิง แล้วตัดต่อคำพูดของหลินหยางเป็นข้อความแล้วโพสต์ลงเว่ยป๋อ
อินเทอร์เน็ตก็ระเบิด มีคนจำนวนมากหัวเราะเยาะหลินหยาง
อี้เฟิงก็หัวเราะเช่นกัน กอดอกมองหลินหยาง
เขาไม่จำเป็นต้องพูดอะไร
สายตาคนเราเฉียบคม พวกเขาสามารถบอกได้ทันทีว่าใครหล่อใครไม่หล่อ
“อะไรนะ? ดูเหมือนพวกคุณจะไม่เชื่อผมเหรอ?”
หลินหยางมองไปรอบๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ดูเหมือนที่นี่จะไม่ค่อยมีคนตาเหลืออยู่แล้ว พวกเขาตาบอดกันหมด”
“เด็กน้อย รสนิยมความงามของเจ้ามีปัญหาหรือไง? หรือว่าสายตาของเจ้าบกพร่อง? ถ้าเขาหล่อ แล้วเจ้าจะเป็นอะไร?”
ฉีเฟยหลงเยาะเย้ย
“เขาหล่อเหรอ?” หลินหยางชี้ไปที่อี้เฟิง
“เจ้าลองพาเขาออกไปถามคนเดินผ่านไปมาดูสิ”
“ในความคิดของฉัน มันเป็นแค่ผลจากการแต่งหน้า ถ้าพยายามอีกนิด ใครๆ ก็ดูดีกว่าเขาได้”
หลินหยางส่ายหัว
“ฮ่า ในเมื่อเป็นอย่างนั้น ก็ไปแต่งหน้าใหม่ซะสิ ให้พวกเราได้เห็นกันว่าเจ้าหน้าตาเป็นยังไง!”
อี้เฟิง หัวเราะ
หลินหยางพยักหน้าอย่างจริงจัง “ตกลง ฉันจะไปแต่งหน้าหน่อย”
พูดจบก็หันไปถามซูหยูว่า “มีกรรไกร ดินสอเขียนคิ้ว หรืออะไรทำนองนั้นไหม?”
“มีห้องแต่งตัวอยู่ตรงนั้น!”
ซูหยูชี้ไปที่ประตูเล็กๆ อีกด้านหนึ่ง
“ตกลง รอฉันสักครู่นะ!”
หลินหยางเดินตรงเข้าไปข้างใน
“พี่คะ ฉันควรเรียกผู้ช่วยขึ้นมาดีไหมคะ? เธอรู้วิธีแต่งหน้า!”
ซูหยูถามอย่างรีบร้อน
“ไม่ต้องหรอก แค่แต่งหน้านิดหน่อยก็ทำให้เขาดูหล่อกว่าดาราที่ว่านี่อีก”
หลินหยางกล่าวแล้วเดินเข้าไปข้างในทันที
ทุกคนต่างขบขัน
“มีคนโง่แบบนี้จริงๆ ด้วยเหรอ?”
“ฮ่าๆ รีบโพสต์ลงเว่ยป๋อเลย รับรองว่าฮาแน่ ให้แฟนๆ ได้หัวเราะกัน!”
“บางทีอาจจะหดได้ด้วยความร้อน!”
“นี่มันเป็นการเพิ่มยอดผู้ชมให้อี้เฟิงชัดๆ!”
“ตลกจัง!”
ทุกคนหัวเราะออกมาเสียงดัง
ซูหยานและคนอื่นๆ กลับดูเคร่งขรึมเป็นพิเศษ
“เสี่ยวหยู! เราจะทำอย่างไรดี?” เธอถามด้วยเสียงกัดฟัน
“พี่อย่าเพิ่งรีบ รอให้พี่เขยออกมาก่อน”
“รอให้เขาออกมาเหรอ? ไม่รู้เหรอว่าพี่เขยหน้าตาเป็นยังไง? ต่อให้แต่งหน้าดีแค่ไหนก็หล่อกว่าอี้เฟิงได้ยังไงล่ะ?”
ซู่หยานรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
แม้ว่าตอนนี้เธอจะไม่ชอบอี้เฟิงเอามากๆ แต่เธอก็ต้องยอมรับว่าหน้าตาของอี้เฟิงยังตรงกับมาตรฐานความงามของคนจีนทั่วไป
“พี่สาว รออีกหน่อยนะ!”
ซู่หยูแนะนำอย่างช่วยไม่ได้
เธอเองก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยเช่น
กัน ดูจากตรงนี้แล้ว หลินหยางกำลังวางแผนจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขาใช่ไหม?
แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นทุกอย่างก็จะถูกเปิดโปงไม่ใช่เหรอ?
แล้วนี่เป็นเรื่องดีสำหรับซู่หยานหรือเปล่า?
ซู่หยูไม่เข้าใจ ได้แต่จ้องมองไปที่ห้องแต่งตัวอย่างตั้งใจ
ซู่หยานกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง
เมื่อ…
คลิก
ประตูห้องแต่งตัวเปิดออก
ร่างหนึ่งเดินออกมา
เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยหยุดลงทันที ทุกคนหันไปมองร่างที่ออกมาจากห้องแต่งตัว
แขกที่วางแผนจะล้อเลียนหลินหยางต่างกลั้นหายใจ
แม้แต่สองพี่น้อง ฉีว่านหยูและฉีเฟยหลง ที่กำลังจะระเบิดอารมณ์ด่าทอออกมา ก็ยังตกตะลึง
