by 
หลังจากเก็บอุปกรณ์เสร็จ เฉินผิงก็ไม่รอช้าและจากไปพร้อมกับผู้อาวุโสซุน!
หลังจากออกจากศาลาว่านถงสาขาแล้ว เฉินผิงและผู้อาวุโสซุนก็กลับไปยังเรือเหาะ!
“ท่านผู้เฒ่าซุน โปรดจองห้องพักให้ผมบนเรือเหาะด้วย ผมยินดีจ่ายเพิ่มครับ”
เฉินผิงถาม!
“แน่นอน ผมทำได้ ผมสร้างเรือเหาะลำนี้ได้ เงินไม่ใช่ปัญหา”
ผู้อาวุโสซุนยิ้มเล็กน้อย แล้วจัดห้องแยกไว้ให้เฉินผิง!
เฉินผิงต้องการห้องส่วนตัวเพื่อที่เขาจะได้ลองประดิษฐ์หุ่นกระบอกระหว่างการเดินทาง!
เมื่อมีวิธีการและวัสดุสำหรับการประดิษฐ์หุ่นกระบอกแล้ว เฉินผิงก็สามารถสร้างหุ่นกระบอกได้แล้ว!
เรือเหาะค่อยๆ ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ในขณะที่เฉินผิงเริ่มประดิษฐ์หุ่นกระบอกอยู่ในห้อง!
เฉินผิงเริ่มผสมวัสดุต่างๆ โดยใช้วิธีการของโอวหยาง เจิ้นฮวา!
เมื่อลำแสงสาดส่องลงมา วัสดุเหล่านั้นก็เริ่มเปลี่ยนรูปร่างไปทีละน้อย
เมื่อหุ่นกระบอกค่อยๆ ปรากฏเป็นรูปเป็นร่าง เฉินผิงก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก!
เขามีวิธีการสร้างหุ่นกระบอกที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ตราบใดที่เขามีวัสดุเพียงพอ เขาก็สามารถสร้างกองทัพหุ่นกระบอกและในที่สุดก็จะบดขยี้อาณาจักรแห่งสวรรค์ทั้งหมดได้!
หลังจากนั้นประมาณสามชั่วโมง หุ่นกระบอกขนาดสูงถึงสิบฟุตซึ่งแสดงออกถึงความกดขี่ก็ปรากฏเป็นรูปเป็นร่าง!
เฉินผิงลูบไล้หุ่นกระบอกอย่างอ่อนโยน ราวกับลูบไล้ลูกของตัวเอง!
เฉินผิงเกิดความคิดขึ้นมาอย่างกะทันหันและอยากจะทำให้หุ่นเชิดขยับ!
แต่หุ่นกระบอกนั้นราวกับตายแล้ว มันไม่เข้าใจอะไรเลย และสัมผัสพิเศษของเฉินผิงก็ไม่สามารถติดต่อกับหุ่นกระบอกนั้นได้เลย!
เฉินผิงปลดปล่อยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์อีกครั้งและส่งพลังออร่าเข้าไปในร่างหุ่นเชิด!
แต่หุ่นกระบอกนั้นยังคงนิ่งสนิท
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินผิงก็ขมวดคิ้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความสับสน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมหุ่นกระบอกที่ทำเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงไม่ขยับ
หลังจากวุ่นวายอยู่พักใหญ่ เหล่าผู้ฝึกฝนวิชาหลายคนบนเรือเหาะก็หันสายตาไปยังห้องที่เฉินผิงอยู่!
บรรยากาศในห้องของเฉินผิงปั่นป่วน แต่เขากลับไม่สามารถเชื่อมต่อกับหุ่นเชิดและสั่งการมันได้เลย!
แม้แต่พยายามจะเอาหุ่นใส่ลงในห่วงเก็บของ เขาก็ยังทำไม่ได้!
เฉินผิงรู้สึกโกรธเล็กน้อย!
“บ้าเอ้ย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ฉันประกอบมันสำเร็จตามคำแนะนำทุกอย่างแล้ว ทำไมหุ่นตัวนี้ถึงใช้การไม่ได้เลยล่ะ?”
เฉินผิงงุนงงไปเลย!
“ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าโดนหลอกแล้ว เด็กน้อย…”
ในขณะนั้นเอง จอมมารเมฆแดงก็หัวเราะออกมาเสียงดัง!
“เป็นไปได้อย่างไร? ถ้าตระกูลโอวหยางโกหกฉัน หุ่นกระบอกนี้ก็คงไม่มีอยู่จริง”
เฉินผิงไม่เชื่อว่าบ็อบบี้ อู๋หยางจะโกหกเขา!
“เขาบอกแค่ขั้นตอนการกลั่น ไม่ได้บอกกลไกการขับเคลื่อน คุณกำลังถูกหลอกอยู่หรือเปล่า?”
“ถึงแม้จะทำหุ่นกระบอกนี้สำเร็จแล้ว แต่ก็ไม่มีแหล่งพลังงาน ดังนั้นคงเป็นเรื่องแปลกถ้ามันจะขยับได้”
“คุณยังคิดว่านี่เป็นศพหุ่นเชิด ที่สามารถถูกควบคุมด้วยพลังของศพนั้นเองอยู่อีกหรือ?”
จอมมารเมฆแดงกล่าวไว้!
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินผิงก็ตระหนักได้ทันทีว่าหุ่นกระบอกที่ประณีตเช่นนี้ จำเป็นต้องใช้แก่นสัตว์วิญญาณหรือแหล่งพลังงานอื่นในการทำงาน!
เฉินผิงรีบค้นหาบล็อกพลังวิญญาณในแหวนเก็บของของเขา แล้วนำมันไปฝังไว้ในหุ่นเชิด!
ในที่สุดหุ่นกระบอกก็ขยับตัว!
แต่ทันทีที่หุ่นกระบอกเริ่มทำงาน มันก็เงียบไปอีกครั้ง!
เฉินผิงถึงกับอึ้งไปเลย!
“จิตวิญญาณของคุณมีพลังงานมากแค่ไหน? คุณคิดว่าคุณจะสามารถควบคุมหุ่นขนาดใหญ่เช่นนี้ได้ด้วยจิตวิญญาณเพียงเล็กน้อยหรือ? คุณล้อเล่นหรือเปล่า?”
จอมมารเมฆแดงกล่าวไว้!
เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉินผิงจึงค้นหาในแหวนเก็บของของเขาอีกครั้ง แล้วใช้ยาอสูรและสมุนไพรอมตะบางชนิด แต่เขาก็ยังไม่สามารถทำให้หุ่นเชิดเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระอย่างสมบูรณ์!
ในที่สุดเฉินผิงก็เข้าใจว่าความฝันของเขาที่จะสร้างกองทัพหุ่นเชิดนั้นเป็นเพียงความฝันลมๆ แล้งๆ เขาไม่มีทรัพยากรมากพอที่จะสร้างกองทัพเช่นนั้นได้!
ถึงแม้ว่าเงินสิบล้านจะสามารถสร้างหุ่นเชิดได้ แต่หุ่นเชิดนั้นก็ยังต้องการแหล่งพลังงานเพื่อให้มันสามารถต่อสู้ได้!
มันก็เหมือนกับการซื้อรถหรู ถ้าไม่เติมน้ำมัน มันก็เป็นแค่เศษเหล็ก!
หุ่นกระบอกเหล่านี้เป็นของใช้แล้วทิ้งที่ต้องเก็บรักษาไว้เป็นเวลานาน จึงไม่น่าแปลกใจที่ตระกูลโอวหยางไม่ได้ผลิตหุ่นกระบอกจำนวนมาก!