by 
เฉินผิงยิ้มเล็กน้อยและไม่ตำหนิเหล่าเซียนหญิง เขารู้ว่าหลังจากนี้ เหล่าเซียนหญิงจะไม่ตั้งคำถามกับเขาอีก!
“ไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้เราจะออกเดินทางแล้ว สิ่งที่ฉันทำได้คือพยายามปกป้องพวกคุณให้ดีที่สุด แต่เขตขั้วโลกนั้นอันตราย และไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นทุกอย่างจึงขึ้นอยู่กับพวกคุณเอง การพัฒนาในอนาคตของพระราชวังจันทร์ก็จะขึ้นอยู่กับพวกคุณด้วย”
เฉินผิงกล่าวปราศรัยต่อเหล่าเหล่านักบุญหญิงที่มารวมตัวกัน!
“ผมจะปฏิบัติตามคำสอนของอาจารย์เฉิน!”
บิงกลูและนักบุญหญิงได้เข้านอนแล้ว!
“คุณเหม่อลอยไปเฉยๆ คิดอะไรอยู่เหรอ?”
หลังจากเทพธิดาผู้ศักดิ์สิทธิ์จากไปแล้ว เจ้าวังก็ถามว่า!
เมื่อเฉินผิงได้ยินเจ้าสำนักถามคำถามนี้ ใบหน้าของเขาก็แดงก่ำทันที เดิมทีเขาแอบดูเจ้าสำนักอยู่เงียบๆ แต่ตอนนี้กลับถูกจับได้แล้ว
“ฉัน…ฉันจ้องมองดวงจันทร์อย่างเหม่อลอย มนุษย์เกิดมา เติบโต แก่ชรา เจ็บป่วย และตายไปเพราะกาลเวลา แต่เราแทบจะมองไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงของเวลาเลย เพราะกว่าจะถึงแก่ความตายนั้นต้องใช้เวลาหลายสิบปี”
“สำหรับผู้ปฏิบัติธรรมอย่างพวกเรา การมองเห็นการเปลี่ยนแปลงของเวลานั้นยากยิ่งกว่า การมีชีวิตอยู่ได้หลายร้อยปีนั้นง่าย และแม้หลังจากร้อยปีไปแล้ว รูปลักษณ์ของเราก็อาจจะไม่เปลี่ยนแปลง”
“แต่เมื่อฉันมองแสงจันทร์เมื่อครู่นี้ ฉันรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงการผ่านไปของเวลา เพราะทุกวินาทีตำแหน่งของแสงจันทร์เปลี่ยนแปลงไป และการเปลี่ยนแปลงของแสงจันทร์นี้ก็คือการเปลี่ยนแปลงของเวลานั่นเอง”
“ถึงแม้ฉันจะเข้าใจหลักการที่เกี่ยวข้อง แต่ฉันก็ยังยากที่จะเข้าใจแก่นแท้ของเวลา…”
เฉินผิงกล่าวพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย
“คุณเพิ่งอยู่แค่ระดับเหนือธรรมชาติ แต่คุณอยากจะเข้าใจต้นกำเนิดของเวลาหรือ? คุณบ้าไปแล้วจริงๆ แต่ความจริงที่ว่าคุณพูดสิ่งเหล่านี้ได้พิสูจน์ว่าคุณเริ่มมีความเข้าใจเบื้องต้นเกี่ยวกับต้นกำเนิดของเวลาแล้ว”
เจ้าสำนักรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับคำพูดของเฉินผิง เฉินผิงเพิ่งอยู่ในระดับการผ่านพ้นภัยพิบัติ แต่เขากลับเริ่มครุ่นคิดถึงคำถามเกี่ยวกับต้นกำเนิดของเวลาแล้ว!
“ฝ่าบาท ท่าน…ท่านเข้าใจแก่นแท้ของเวลาแล้วหรือยัง?”
เมื่อเห็นเจ้าสำนักพูดเช่นนั้น เฉินผิงจึงถามขึ้น!
หากท่านเจ้าสำนักเข้าใจแก่นแท้ของเวลาแล้ว เฉินผิงก็สามารถปรึกษาท่านได้ นั่นจะดีกว่าการคาดเดาไปเองอย่างไม่มีหลักฐานมากนัก!
เจ้าสำนักยิ้มและส่ายหัวอย่างรวดเร็ว “ข้าเข้าใจเพียงต้นกำเนิดของน้ำแข็งเท่านั้น ข้ายังไม่เข้าใจต้นกำเนิดอื่นๆ ดังนั้นข้าจะเข้าใจต้นกำเนิดของเวลาได้อย่างไร การเข้าใจต้นกำเนิดของเวลาไม่เหมือนกับการเข้าใจต้นกำเนิดอื่นๆ มันต้องอาศัยการประสบกับชีวิตและความตายด้วยตนเอง และสัมผัสถึงวิถีแห่งชีวิตและความตายเท่านั้น จึงจะสามารถเข้าใจต้นกำเนิดของเวลาได้เร็วขึ้น”
“ชีวิตและความตาย? แก่นแท้ของชีวิตและความตาย?”
เฉินผิงครุ่นคิดอย่างหนัก คำพูดของเจ้าสำนักนั้นลึกซึ้งมาก และเฉินผิงยังไม่สามารถเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ในตอนนี้!
“เอาล่ะ เลิกคิดเรื่องพวกนี้ไปก่อน เมื่อคุณมีประสบการณ์และความเข้าใจมากขึ้น คุณอาจจะเข้าใจเอง”
“พรุ่งนี้เราจะออกเดินทางแล้ว คุณควรพักผ่อนให้เพียงพอ ระวังอย่าให้ตระกูลมู่คิดร้ายกับคุณด้วย”
เจ้าสำนักเตือนเฉินผิง!
“โอเค ฉันจะระมัดระวัง!”
เฉินผิงพยักหน้า!
เจ้าสำนักหันหลังเดินจากไป ในขณะที่เฉินผิงยังคงครุ่นคิดถึงคำพูดของเธออยู่!
“เด็กน้อย ดูเหมือนเจ้าจะมีประสบการณ์มาก แต่ที่จริงแล้วเจ้าค่อนข้างช้า หากเจ้าต้องการเข้าใจต้นกำเนิดของเวลาอย่างแท้จริง เจ้าต้องเข้าใจชีวิตและความตายอย่างแท้จริง การเปลี่ยนแปลงในชีวิตและความตายนั้นแท้จริงแล้วคือการไหลเวียนของเวลา ชีวิตและความตายเป็นผลลัพธ์ และเวลาคือกฎ!”
ในขณะนั้นเอง จอมมารเมฆแดงก็พูดขึ้น!
“ผลการแข่งขัน กฎกติกา?”
แสงสว่างวาบขึ้นในดวงตาของเฉินผิงอย่างฉับพลัน ราวกับแสงอาทิตย์ส่องผ่านหมอกหนาทึบ!
ดูเหมือนเฉินผิงจะเข้าใจแล้ว!
สมกับที่เป็นจอมมารเมฆแดงผู้มาจากสวรรค์ชั้นที่เก้า เขาสามารถเข้าใจเฉินผิงได้อย่างสมบูรณ์แบบด้วยประโยคเดียว!
การเปลี่ยนแปลงตำแหน่งของแสงจันทร์เป็นผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น เวลาคือกฎเกณฑ์!
การเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลเป็นผลลัพธ์ของกาลเวลา เวลาคือกฎเกณฑ์!
ชีวิตและความตายของมนุษย์เป็นผลลัพธ์ของทุกสิ่ง เวลาเป็นกฎเกณฑ์!
เวลาสะท้อนอยู่ในทุกสิ่งทุกอย่าง และผลลัพธ์อาจแตกต่างกัน แต่ทุกสิ่งล้วนอยู่ภายใต้กฎของเวลา!
“ขอบคุณครับ รุ่นพี่…”
เฉินผิงหัวเราะออกมาทันที!