by 
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชูเฉินและคนอื่นๆ ก็หน้าซีดเผือด
“นี่มัน…เป็นไปได้อย่างไร…”
พวกเขาไม่เคยนึกฝันเลยว่าเมื่อก้าวเข้าสู่ทะเลโลหิตแล้ว จะไม่สามารถกลับออกมาได้อีก เพราะอย่างไรก็ตาม เขายังมีภารกิจอีกมากมายที่ต้องทำให้สำเร็จในแดนเทพบ้าคลั่ง
“อย่างไรก็ตาม… ย่อมมีทางออกเสมอ!”
“หลังจากอยู่ที่นี่มานาน ผมได้ค้นพบวิธีที่จะทำลายผนึกนี้ชั่วคราว ทำให้คุณมีโอกาสที่จะออกไปได้”
ในขณะที่ชูเฉินและคนอื่นๆ รู้สึกสิ้นหวังอย่างที่สุด ชายชราจากหนานซานก็พูดขึ้นอีกครั้ง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชูเฉินและคนอื่นๆ ก็รู้สึกถึงประกายแห่งความหวัง
“ท่านผู้อาวุโส โปรดอย่าเว้นจังหวะเวลาพูดบ้างได้ไหมครับ ท่านทำให้พวกเราตกใจแทบตาย!” หนานกงหยุนเหลือบมองชายชราแห่งหนานซานด้วยน้ำเสียงที่แฝงความไม่พอใจเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น
มันคงโหดร้ายเกินไปหากเราไม่สามารถออกจากที่นี่ไปได้จริงๆ
“ฮ่าๆ เด็กๆ ไม่ใช่ว่าชายชราคนนี้จะพยายามทำให้พวกเธอหวาดกลัวหรอกนะ แต่เรื่องนี้มันไม่ง่ายอย่างที่พวกเธอคิดหรอก!”
ชายชราจากหนานซานไม่ได้รู้สึกรำคาญเลยสักนิด เขาเพียงแค่ยิ้มและมองไปที่หนานกงหยุนก่อนจะพูดขึ้น
“ท่านผู้อาวุโส ข้าขอถามได้ไหมว่า วิธีนั้นคืออะไร โปรดชี้แนะข้าด้วย!” ชูเฉินมองไปที่ชายชราแห่งหนานซานแล้วรีบถาม
กล่าวได้ว่าพวกเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับทะเลเลือดนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงได้แต่หวังว่าชายชราแห่งหนานซานจะบอกเรื่องราวเหล่านี้ให้พวกเขาฟัง
“ฮ่าๆ จริงๆ แล้วมันค่อนข้างง่าย ตราบใดที่คนใดคนหนึ่งในพวกคุณกลายเป็นเทพ อาณาจักรเทพก็จะรับรู้ได้และเปิดประตูมิติให้”
“เนื่องจากการปรากฏตัวของพลังแห่งมิติ ทำให้ผนึกจะอ่อนแอมากในช่วงนี้ และคุณสามารถใช้โอกาสนี้ทำลายผนึกและกลับไปยังที่เดิมของคุณได้”
ชายชราจากหนานซานยิ้ม แล้วเหลือบมองชูเฉิน เห็นได้ชัดว่าเขามองเห็นแก่นแท้แห่งเทพภายในตัวชูเฉินแล้ว
แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าชูเฉินมีพลังเทพประเภทใด แต่ตราบใดที่ใครสักคนมีพลังเทพ ก็มีความเป็นไปได้ที่จะกลายเป็นเทพได้
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชูเฉินก็ขมวดคิ้วและมองไปที่ผู้อาวุโสหนานซานพลางถามว่า “ผู้อาวุโสหนานซาน ดินแดนเทพแห่งนี้เป็นสถานที่แบบไหนกัน?”
“นี่อาจจะเป็นดินแดนโบราณหรือเปล่า?”
ชูเฉินไม่รู้ว่าดินแดนเทพนี้คืออะไร แต่จากสิ่งที่ชายชราแห่งหนานซานกล่าว เขาเดาว่ามันน่าจะเป็นดินแดนดึกดำบรรพ์ในตำนาน
ที่จริงแล้ว เทพเจ้าก็อาศัยอยู่ในดินแดนโบราณเช่นกัน และชายชราจากหนานซานที่อยู่ตรงหน้าเราก็เป็นเทพเจ้าอย่างแน่นอน เมื่อพิจารณาจากท่าทีดูหมิ่นเหยียดหยามที่มีต่ออาณาจักรเทพแห่งความว่างเปล่าแล้ว ก็พิสูจน์ได้ว่าเขาเป็นผู้ทรงพลังระดับเทพ
“ดินแดนดึกดำบรรพ์? คุณจะเข้าใจแบบนั้นก็ได้ แต่ผมขอบอกเลยว่า ดินแดนดึกดำบรรพ์คืออาณาจักรแห่งเทพ แต่อาณาจักรแห่งเทพนั้นไม่ใช่ดินแดนดึกดำบรรพ์”
ชายชราจากหนานซานยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดคำเหล่านี้ออกมา แต่คำพูดเหล่านั้นทำให้ชูเฉินงุนงงเล็กน้อยจริงๆ
“ท่านผู้อาวุโส หมายความว่าอย่างไรครับ ผมไม่ค่อยเข้าใจ” ชูเฉินลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามคำถามที่ค้างคาใจเขาอยู่
“ดีแล้วที่คุณไม่เข้าใจ ถ้าคุณเข้าใจได้ ฉันคงเสียเวลาเปล่า”
“เอาล่ะ คุณจะเข้าใจอะไรหลายๆ อย่างเมื่อคุณไปถึงดินแดนดึกดำบรรพ์แล้ว”
ชายชราจากหนานซานยิ้มอย่างมีเลศนัยแล้วจึงพูดขึ้น ชูเฉินรู้สึกทำอะไรไม่ถูกในทันที เขาเข้าใจแล้วว่าชายชราจากหนานซานมีนิสัยคล้ายเด็ก
ฉันไม่สามารถบังคับให้เขาพูดถึงเรื่องที่เขาไม่อยากพูดได้ และถึงแม้ฉันอยากจะทำ ฉันก็ไม่มีอำนาจนั้นอยู่ดี
“ถ้าอย่างนั้น ถ้าหากพวกเราสามคนคนใดคนหนึ่งสามารถบรรลุถึงความเป็นเทพได้ เราก็จะสามารถกลับไปยังแดนเทพบ้าคลั่งได้ใช่ไหม?”
ฉินกานเทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดขึ้น
“นั่นคือทฤษฎี แต่มีเพียงสองคนเท่านั้นที่จะกลับไปได้ คนที่มอบความเป็นเทพให้ผู้อื่นจะได้เข้าสู่ดินแดนแห่งเทพ”
ชายชราจากหนานซานพยักหน้า แล้วจึงพูดขึ้น
“อย่างไรก็ตาม ในบรรดาพวกเจ้าทั้งสาม มีเพียงเพื่อนหนุ่มคนนี้เท่านั้นที่มีสถานะดุจเทพ และเขาเป็นเพียงคนเดียวที่เหมาะสมจะได้รับการยกย่องให้เป็นเทพ”
เมื่อได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสหนานซาน ฉินกานเทียนและหนานกงหยุนก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองชูเฉิน
“ฉันไม่มีข้อคัดค้านใดๆ ต่อการเข้าไปในดินแดนดึกดำบรรพ์ เพราะสุดท้ายแล้วฉันก็จะต้องไปที่นั่นอยู่ดี”
ชูเฉินพูดช้าๆ ว่า เขาจะไปดินแดนโบราณอย่างแน่นอน เพราะเขาต้องทำลายพิธีกรรมคืนชีพของเทพปีศาจโบราณนั้น มิเช่นนั้นซ่งหยานก็จะตกอยู่ในอันตรายตลอดไป
“แต่……”
หนานกงหยุนสังเกตเห็นว่าชูเฉินลังเล แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร
“พี่หยุน นี่เป็นทางออกเดียวในตอนนี้” ชูเฉินมองไปที่หนานกงหยุน แล้วค่อยๆ กล่าว
พวกเขาคิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีวิธีแก้ปัญหาอื่นใดอีก และนี่เป็นวิธีเดียวที่ชายชราจากหนานซานแนะนำ
“ค่ะ ฉันรู้” หนานกงหยุนพยักหน้าในที่สุด แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจนัก แต่เธอก็รู้ว่านี่เป็นทางออกเดียว
พวกเขาไม่สามารถติดอยู่ที่นี่ตลอดไปได้
“อย่าเพิ่งดีใจไป ฉันยังพูดไม่จบ ถึงแม้เจ้าจะสามารถเข้าสู่แดนเทพได้สำเร็จ แต่คนสองคนที่อยู่ในช่องเก็บของของเจ้าเข้าไปไม่ได้”
ในขณะนั้น ชายชราจากหนานซานยิ้มอย่างมีเลศนัยให้ชูเฉินและพูดขึ้นอีกครั้ง ชูเฉินตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาไม่คาดคิดเลยว่าชายชราจากหนานซานจะรู้เรื่องนี้ด้วย
“ทำไมครับ ท่านผู้อาวุโส! ทำไมพวกเขาถึงไปไม่ได้ครับ?” ชูเฉินเริ่มวิตกกังวล หากเขาปล่อยซงหยานไว้ พลังปีศาจของซงหยานก็จะไม่ถูกดูดซับ
ถึงตอนนั้น ก่อนที่เขาจะหาแท่นบูชาของเทพปีศาจโบราณนั้นเจอ ซ่งหยานก็คงกลายเป็นผู้ครอบครองปีศาจไปแล้ว หรืออาจถูกเทพปีศาจโบราณนั้นครอบครองโดยตรงเสียด้วยซ้ำ
“เพราะเจ้ากำลังเผชิญกับความยากลำบากเพื่อก้าวไปสู่ความเป็นอมตะ เจ้าจะยอมให้ผู้อื่นไปด้วยได้อย่างไร? ถ้าเจ้าอยากไปกับเขา พวกเขาต้องประสบความสำเร็จในการเป็นเทพด้วย หรือไม่ก็ต้องหาทางเข้าจากซากปรักหักพังแห่งการกลับคืนให้ได้ก่อนจึงจะเข้าไปได้”
เมื่อเห็นสีหน้าวิตกกังวลของชูเฉิน ชายชราจากหนานซานจึงเลิกทำตัวลึกลับและพูดออกมาตรงๆ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชูเฉินก็แสดงสีหน้าสิ้นหวังทันที เป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะกลายเป็นเทพ เพราะหากเป็นเช่นนั้น พวกเขาก็จะถูกปีศาจโบราณเข้าสิง แต่ถ้าหากพวกเขาไม่เป็นเทพ พวกเขาก็ไม่สามารถไปยังดินแดนโบราณได้ มันเป็นทางตัน
เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะอยู่ที่นี่ได้ตลอดไป
“ท่านผู้อาวุโส พวกมันถูกปีศาจเข้าสิง! ถ้าข้าไม่ดูดซับพลังปีศาจของพวกมัน พวกมันคงถูกเทพปีศาจโบราณเข้าสิงไปแล้ว!”
ชูเฉินมองไปที่ชายชราแห่งหนานซานแล้วพูดอีกครั้ง หวังว่าชายชราแห่งหนานซานอาจจะมีวิธีแก้ไขปัญหานี้ได้ เพราะอย่างไรก็ตาม ชายชราแห่งหนานซานเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับเทพอย่างแท้จริง มีความรู้มากกว่าไจ้ไจ้และปี้ซี
บางทีเขาอาจมีวิธีแก้ปัญหา