by 
Qin Shu หยุดชั่วคราว ตระหนักถึงความหมายของคำพูดของเขา พยักหน้าและพูดว่า “ขอบคุณ Mr. Shen สำหรับการเตือนความจำของคุณ”
Shen Mu เพิกเฉยต่อเธอและหยิบถุงคริสตัลในเรือกลไฟอย่างใจร้อนเป่าลมร้อนแล้วกัดเข้าไป
ผิวที่ใสและอ่อนนุ่มถูกกัดเปิดออก และน้ำผลไม้ที่มีกลิ่นหอมก็ล้นออกมาในทันที และเขาก็ดูดมันเข้าปากโดยไม่รั่วไหล
Shen Mu แสดงรอยยิ้มที่พึงพอใจราวกับว่าแม้แต่รอยพับบนใบหน้าของเขาก็ถูกยืดออก
Qin Shu เห็นวิธีที่เขากิน และอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวอย่างขบขัน
ใครจะคิดว่า Dean Shen ผู้แปลกประหลาดคนนี้เป็นนักชิมอาวุโสจริงๆ!
หากวันนี้เธอไม่ได้ยืนยันประเด็นนี้เป็นการส่วนตัว เธอคงสงสัยว่ามีบางอย่างผิดปกติกับการตรวจสอบครั้งก่อนของเธอ
Qin Shu ลงไปชั้นล่าง มาที่เคาน์เตอร์ชำระเงิน และส่งบิลในมือของเขา “สวัสดี จ่ายบิลที่เลขที่ 32 ชั้นบน”
หลังจากที่ Qin Shu จากไป Shen Mu ก็เพลิดเพลินกับโต๊ะอาหารอร่อยอย่างสบายใจ
เขาตบท้องหยวนหยวนอย่างพึงพอใจ หยิบถุงผ้าของเขาและเตรียมจะลงไปชั้นล่างเพื่อจ่ายบิล
เมื่อเห็นว่าป้ายโฆษณาว่างเปล่า เขาก็ตัวแข็งทื่อ
เขาก้มลงค้นหาใต้โต๊ะ แต่ไม่พบ ในที่สุดเขาก็รู้สึกตัวและตบต้นขาทันทีและพูดว่า “โอ้ สาวน้อยคนนั้น—”
เขาเป็นหนี้บุญคุณของสาวน้อยคนนั้นจริงๆ!
…
Qin Shu ได้เรียนรู้เกี่ยวกับกิจกรรมที่ Shen Mu กล่าวถึงบนอินเทอร์เน็ต
เป็นงานชื่นชมและประมูลหยกที่จัดโดย Kyoto Jade Association และดำเนินการโดย Liangyuyuan
สำหรับบัตรเข้างานที่เขากล่าวถึง มีรายงานว่าขายหมดตั้งแต่เดือนที่แล้ว
หากไม่มีบัตรเข้าชม คุณจะไม่สามารถเข้าสู่ Liangyuyuan ได้
สิ่งนี้ทำให้ Qin Shu นิ่งงันจริงๆ
แต่จนถึงวินาทีสุดท้าย Qin Shu จะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
เธอตรวจสอบเวลา ยังไม่สิบโมงครึ่ง ยังมีเวลาอีกสามชั่วโมงครึ่งก่อนที่งานจะเริ่มตอนบ่ายสองโมง
เธอตัดสินใจไปที่นั่นทันทีเพื่อดูสถานการณ์
Liangyuyuan ตั้งอยู่ในตลาดหยกที่มีชื่อเสียงทางตอนใต้ของเมืองทั้งตลาดมีตรอกแนวตั้งและแนวนอนและยังคงรักษารูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยเก่าและเรียบง่าย
Liangyu Garden อยู่ใจกลางตลาดเป็นอาคารทรงกล่องสีเทาที่ดูภายนอกเหมือนสวนส่วนตัว
มีจุดสังเกตหินอ่อนสีขาวที่ทางเข้า สลักคำว่า “Liangyuyuan” และมีตัวอักษรเล็กๆ บรรทัดหนึ่งเขียนอยู่ที่มุมล่างซ้าย: ในปี 1995 ตระกูล Yan ในเกียวโตได้ให้ทุนในการก่อสร้าง
Qin Shu ไม่ได้อ่านข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่สำคัญนี้อย่างละเอียด
ในเวลานี้ มีคนมาและไปที่ประตูสวนเหลียงหยู่ ส่วนใหญ่เป็นบอดี้การ์ดในเครื่องแบบเดินตรวจตราไปรอบๆ และพนักงานกำลังจัดเตรียมโฆษณาสำหรับงานนี้
เธอไม่ต้องการดึงดูดความสนใจ ดังนั้นเธอจึงไม่อยู่ที่ประตูนานเกินไป เธอแค่แสร้งทำเป็นเดินผ่านไป แล้วก็เดินไปที่อื่น
ตอนเที่ยงฉันพบร้านอาหารเล็ก ๆ และทานอาหารกลางวันง่าย ๆ ฉินชูตรวจสอบเวลา เวลา 12.00 น. มีคนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
เธอยังสอบถามข้อมูลที่เป็นประโยชน์ระหว่างเดินสำรวจรอบๆ
ตัวอย่างเช่น ตั๋วสำหรับงานประเภทนี้จะขายไม่หมด และบางส่วนจะถูกโอนไปยัง Scalper
ถ้าเธอโชคดีพอ เธออาจจะได้รับตั๋วจาก Scalper
Qin Shu เคาะประตูไม้เก่าสีดำ
ขณะรับประทานอาหารกลางวัน เธอทราบจากเจ้าของร้านอาหารว่ามีช่างถลกหนังท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงอาศัยอยู่ที่นี่
ประตูเปิดออก ชายวัยกลางคนสวมเสื้อคลุมสีเขียวทหารและหมวกไหมพรมสีเทาปรากฏตัวพร้อมกับบุหรี่อยู่ในปาก เขามองไปที่ Qin Shu อย่างสงสัย: “คุณกำลังมองหาใคร”
Qin Shu มองไปที่อีกฝ่ายโดยไม่มีร่องรอยใด ๆ “สวัสดี คุณคือ Li San หรือไม่”
ชายคนนั้นดูประหลาดใจเล็กน้อยที่ Qin Shu จำเขาได้ และรู้สึกผงะไปครู่หนึ่ง
Qin Shu อธิบายจุดประสงค์ของการมาโดยตรงและถามว่า “มีตั๋วสำหรับงานที่ Liangyu Garden หรือไม่”
เมื่อได้ยินว่าผู้ซื้อมาที่ประตู ชายคนนั้นก็นึกขึ้นได้ และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปตามนั้น
เขาหยิบบุหรี่ออกจากปากแล้วพยักหน้า: “ใช่!”
จากนั้นเขาก็มองไปที่ Qin Shu ขึ้นๆ ลงๆ ด้วยสายตาที่เฉียบแหลมในการคำนวณ และพูดด้วยรอยยิ้ม: “แต่ตั๋วใบนี้เป็นใบสุดท้ายแล้ว ราคา…”