ลูกเขยที่แข็งแกร่งที่สุด Lu Feng บทที่ 308

“ขออภัย ท่านต้องรอสักหน่อย” เขาเฉินตงเข้าใจความหมายของหลู่เฟิงและหยุดจาง เว่ยซานทันที

สมาชิกของโรงยิมเข้าใจในทันทีว่าเฮ่อ เฉินตงกำลังจะทำอะไร ดังนั้นพวกเขาจึงรีบเร่งการจากไป

ในไม่ช้า ทุกคนยกเว้น Guo Hongfei ก็จากไป

เฮ่อเฉินตงโบกมือ และหลิวอ่าวก็ปิดประตูยิมอย่างแน่นหนาทันที

“วันนี้ต้องเป็นวันที่เธอลืมไม่ลง!”

เฮ่อเฉินตงนำฝูงชนและรีบไปที่จางเหว่ยซานพร้อมกับคนนับสิบ

“แค่คุณ ยังต้องการเอาชนะพี่สะใภ้ของฉันหรือ ไปลงนรกซะ!” เฮ่อ เฉินตงไม่สนใจใคร การคว้าตัวจาง เว่ยซาน เป็นเพียงการตบหน้าครั้งใหญ่

โรงยิมทั้งหมดอยู่ในความโกลาหลและมีการปะทะกันไม่รู้จบ

……

Ji Xueyu จับมือ Lu Feng ไว้ด้วยมือเล็กๆ และเดินลงไปข้างล่าง เธอยังรู้สึกเขินๆ อยู่เล็กน้อย จากนั้นเธอก็ค่อยๆ ดึงฝ่ามือออกมา

“อย่าโง่เขลาในอนาคต มีบางสิ่งที่คุณไม่สามารถควบคุมได้” หลู่เฟิงหันศีรษะและมองที่ Ji Xueyu 

“ถ้าอย่างนั้นเฮ่อเฉินตงเป็นเพื่อนคุณ ขอผมปล่อยมันไว้คนเดียวได้ไหม” จีเสวี่ยหยูขดปาก

หลู่เฟิงตกตะลึงครู่หนึ่งแล้วส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

การทำสิ่งนี้ของ Ji Xueyu ก็เป็นการจดจำตัวเองเช่นกัน!

“ยังเช้าอยู่ คุณต้องการจะไปที่ไหน ฉันจะพาคุณไปเที่ยว” หลู่เฟิงตรวจสอบเวลา ประมาณเจ็ดโมงเย็น

ยังเช้าอยู่เลย และสถานบันเทิงยามค่ำคืนก็ยังไม่เริ่มต้น

“อืม… ฉันคิดว่าไปกินก๋วยเตี๋ยวกันเถอะ” จี เสวี่ยหยูคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจู่ๆก็พูดขึ้น

“ก๋วยเตี๋ยว?” Lu Feng เหลือบมองที่ Ji Xueyu ด้วยความประหลาดใจแล้วก็เข้าใจ

“ต้นหอมต้องเผชิญกับมันใช่ไหม?” Lu Feng เดาใจของ Ji Xueyu

“ใช่ ใช่! ในวันครบรอบแต่งงาน คุณสัญญาว่าจะพาฉันไปกินบะหมี่ที่มีต้นหอม แต่ฉันไม่ได้ไปที่นั่นตั้งแต่นั้นมา…” จี เสวี่ยหยูกระซิบกลับ

Lu Feng พยักหน้าเล็กน้อย มันเป็นสัญญากับ Ji Xueyu ในวันนั้น แต่แล้ว Wang Teng ก็เกิดขึ้น

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ลู่เฟิงก็ขี้เล่นมากขึ้น และ Ji Xueyu ก็ยุ่งด้วย ดังนั้นเธอจึงไม่ว่างเลย

วันนี้ทั้งสองคนไม่มีอะไรทำ แต่พวกเขาสามารถทำตามที่ตกลงกันไว้ได้

“พูดถึงมัน นานมากแล้วที่ฉันไม่ได้ไปกินบะหมี่ที่นั่น” จี เสวี่ยหยูพูดด้วยรสที่ค้างอยู่ในคอ

ครั้งสุดท้ายที่ฉันไปกับ Lu Feng เนื่องในวันครบรอบแต่งงานปีที่สองของพวกเขา หนึ่งปีผ่านไป นับตั้งแต่ความพยายามครั้งนี้

แต่ปีนี้สภาพจิตใจของ Ji Xueyu เปลี่ยนไปมากแล้ว

“แต่ฉันจำได้ว่าในวันครบรอบสามปี คุณไม่เพียงแต่บอกว่าจะกินบะหมี่ แต่ยัง…” หลู่เฟิงหยุดพูดและมองที่ Ji Xueyu อย่างสนุกสนาน

“คุณพูดอะไรอีก” จีเสวี่ยหยูตกตะลึงเล็กน้อย

“นอกจากนี้ คุณไม่จำเป็นต้องนอนบนพื้นในเวลากลางคืน… ไอ!” หลู่เฟิงเตือน Ji Xueyu อย่างคลุมเครือ

ใบหน้าของ Ji Xueyu แดงด้วยความละอาย

แน่นอนว่าเธอจำสิ่งนี้ได้

ในวันครบรอบสามปี ทุกสิ่งที่เธอพูดและทุกอย่างที่เธอทำกับหลู่เฟิงล้วนอยู่ในใจของเธอ

“อา ฉันพูดอย่างนั้นเหรอ” จี เสวี่ยหยู จ้องที่ Lu Feng แสร้งทำเป็นว่าด้วยดวงตาโตที่ไร้เดียงสา

“คุณพูดมา!” หลู่เฟิงตอบอย่างหนักแน่น

Ji Xueyu เป็นใบ้เล็กน้อยครู่หนึ่งและเงียบไปหลายวินาทีแล้วเธอก็ตอบเหมือนยุงว่า “นั่น…

…ต้องมีลำดับของสิ่งต่างๆ ด้วย ขั้นแรกให้กินบะหมี่ให้เสร็จก่อนค่อยพูด…”

“โอเค ขึ้นรถ!” หลู่เฟิงยิ้มทันที แล้วเดินไปที่รถพร้อมกับจี ยูหม่าน

Ji Xueyu ยืนอยู่ที่นั่นสองสามวินาทีจากนั้นกระทืบเท้าของเธออย่างขมขื่นก้มศีรษะลงและเดินตามรอยเท้าของ Lu Feng

“ยังไงก็ตาม อย่าลืมโทรหาที่บ้านแล้วพูดว่า…” จู่ๆ หลู่เฟิงก็หยุดอีกครั้งและหันกลับมาอย่างกะทันหัน

อย่างไรก็ตาม Ji Xueyu รู้สึกเขินเล็กน้อยในใจ ดังนั้นเธอจึงเดินโดยก้มหน้าเสมอ

Lu Feng หยุดกะทันหันและหันกลับมา เมื่อ Ji Xueyu ตอบโต้ เขาได้ชนเข้ากับแขนของ Lu Feng แล้ว

“นี้……”

ก่อนที่ Lu Feng จะพูดจบ เขาเห็น Ji Xueyu ตบหัวของเขาไปทางเขา กระพริบตาเล็กน้อยอย่างงุนงง จากนั้นจึงเหยียดมือออกโดยไม่ลังเล และจับ Ji Xueyu ไว้ในอ้อมแขนของเขา

“นี่จะใจร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ?” หลู่เฟิงถามด้วยความงุนงง

เพิ่งพูดจบเรื่องไม่ต้องนอนกับพื้น Ji Xueyu ริเริ่มที่จะกอดเขา?

“คุณ!” Ji Xueyu กระแทกหน้าอกหนาของ Lu Feng และต้องการจะจากไปในทันที แต่ Lu Feng ให้โอกาสเธอ โอบกอด Ji Xueyu และกอดเธอแน่น

หลังจากดิ้นรนสองครั้ง Ji Xueyu เลิกต่อต้านและปล่อยให้ Lu Feng ยึดตัวเองไว้

ในเวลานี้ Lu Feng มีอำนาจเหนือกว่ามาก กดหัวของ Ji Xueyu บนหน้าอกของเขา เหมือนกับประธานที่มีอำนาจเหนือกว่า ทำให้ Ji Xueyu ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

ใบหน้าของ Ji Xueyu ถูกกดลงบนหน้าอกของ Lu Feng และกลิ่นอายของผู้ชายที่แข็งแกร่งของ Lu Feng ได้บุกเข้าไปในรูจมูกของเขา ทำให้ Ji Xueyu มีความรู้สึกปลอดภัยไม่รู้จบ

หลังจากนั้นไม่นาน Ji Xueyu ก็ทำตัวเหมือนขโมย และค่อย ๆ ยื่นมือเล็กๆ ของเธอออกมา และริเริ่มที่จะกอดเอวของ Lu Feng

ในขณะนั้น ทั้งสองคนยังจำฉากที่ทั้งสองคนกอดกันที่ชั้นบนสุดของโรงแรมเพนนินซูล่าในวันครบรอบแต่งงานครั้งที่สามได้

“พวกนาย ให้ฉันไปเก็บขยะที่นี่”

ในขณะนี้ คุณป้ากำลังกวาดไม้กวาดและพูดกับลู่เฟิง

บรรยากาศระหว่างทั้งสองแตกสลายในทันที และ Ji Xueyu หน้าแดงมากยิ่งขึ้นและหลุดจากแขนของ Lu Feng

หลู่เฟิงพูดไม่ออก เมื่อไหร่เจ้าจะมากวาดล้างข้า?

อย่างไรก็ตาม เขาจะไม่โกรธคุณป้ากวาดอย่างแน่นอน เขาทำได้เพียงหันหลังกลับอย่างโกรธจัด และกลับไปที่รถกับจี เสวี่ยหยู่

เมื่อ Ji Xueyu เห็นว่า Lu Feng ได้ขับรถที่ผลิตในประเทศซึ่งมีราคามากกว่า 100,000 หยวน เขาไม่ได้ถามอะไรมาก

“อ้อ ลู่เฟิง นายเพิ่งบอกว่าจะโทรกลับบ้าน คุยโทรศัพท์อะไร” จี้เสวี่ยหยูถามขณะนั่งอยู่ในนักบินผู้ช่วย โดยดูโปรไฟล์ของลู่เฟิง

“คุณไม่ได้บอกว่าคุณจะทำตามสัญญาหลังจากกินบะหมี่ต้นหอมหรือเปล่า”

“แน่นอน ฉันโทรกลับบ้านแล้วบอกว่าจะไม่กลับไปใช้ชีวิตในคืนนี้” หลู่เฟิงตอบอย่างเป็นธรรมชาติ

“คุณ…” จี เสวี่ยหยู ผงะ แล้วกัดฟันพูด “ฉันหิว อยากกินบะหมี่ก่อน!”

“โอเค กินก๋วยเตี๋ยว” ลู่เฟิงยิ้มเล็กน้อย สตาร์ทรถแล้วรีบไปยังร้านก๋วยเตี๋ยวที่พวกเขาเคยไป

ลู่เฟิงจำได้ว่าเขาปล่อยให้นกพิราบของเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวเป็นครั้งสุดท้าย

เพื่อช่วย Ji Xueyu เธอออกจากที่นั่นโดยไม่มีเวลาบอกลา

เจ้านายเป็นคนดี และเพื่อประโยชน์ของ Lu Feng และ Ji Xueyu เขาให้ร้านก๋วยเตี๋ยวทั้งหมดแก่ Lu Feng ฟรี

ในที่สุดฉันก็เป็นอิสระแล้ว ขอบคุณ

ทันทีที่หลู่เฟิงขับรถออกไปด้วยเท้าหน้าของรถ โฟล์คสวาเกนสีดำก็สตาร์ทตามหลังเขา ตามรถของลู่เฟิงอย่างเงียบ ๆ

ถูกใจเนื้อหาฝากแชร์เพื่อเป็นกำลังใจด้วยครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

error: Content is protected !!