by 
อ่าวเทียนเซียงยืนอยู่ข้างๆ เขา ความโกรธพลุ่งพล่าน ดวงตาแฝงไปด้วยความไม่พอใจ เห็นได้ชัดว่ามีคนทำให้คนโง่คนนี้โกรธอีกแล้ว
“เจ้าเป็นอะไรไป?” ราชาแห่งมังกรถามด้วยความงุนงงเล็กน้อย
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อ่าวเทียนเซียงจึงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเขาให้ฟังทันที
“ผมหมายตาผู้หญิงคนหนึ่งไว้แล้ว เธอบอกว่าจะอยู่กับผมก็ต่อเมื่อผมได้เป็นรัชทายาทเท่านั้น ดังนั้นผมจึงอยากเป็นรัชทายาท ท่านพ่อ โปรดประทานตำแหน่งนั้นให้ผมโดยเร็ว!”
เขายื่นมือออกไปขอตำแหน่งงานโดยตรง แสดงให้เห็นว่าเขามีความปรารถนาอย่างแท้จริงที่จะประสบความสำเร็จ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ราชาแห่งมังกรก็โกรธจัดจนแทบจะอาเจียนเป็นเลือด เขาไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าเรื่องราวจะลงเอยเช่นนี้ ลูกชายโง่เขลาของเขากลับกล้าอวดดีถึงขนาดโอ้อวดตำแหน่งรัชทายาทของตนเองอย่างโจ่งแจ้ง
“ถ้าเจ้าอยากเป็นรัชทายาท เจ้าต้องพิสูจน์ตัวเอง ข้าไม่เห็นความหวังในตัวเจ้า ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถมอบบัลลังก์ให้เจ้าได้!”
“ถ้าคุณทำอะไรที่ทำให้ผมพอใจไม่ได้ หรือทำอะไรที่พลิกโลกไม่ได้ หรือทำอะไรที่โดดเด่นไม่ได้ ผมจะไม่ให้ตำแหน่งนี้กับคุณ ลืมไปได้เลย!”
คำพูดของราชาแห่งมังกรทำให้เด็กหนุ่มผู้โง่เขลาแสดงความไม่พอใจออกมาทันที เขาไม่คาดคิดว่าเรื่องราวจะลงเอยเช่นนี้ เขาคิดว่าตำแหน่งนี้อยู่ในกำมือของเขาแล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะไม่ราบรื่นอย่างที่เขาคิดไว้
“คอยดูเถอะ ฉันจะต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน และฉันจะไม่ยอมให้คุณดูถูกฉันเด็ดขาด แล้วทำไมมีแต่พี่น้องของฉันเท่านั้นที่จะประสบความสำเร็จได้ ฉันไม่คู่ควรหรือไง?”
ราชาแห่งมังกรมักมอบหมายภารกิจให้พวกเขา แต่อ้าวเทียนเซียงไม่เคยได้รับภารกิจใดๆ และรู้สึกราวกับว่าตนเองโดดเดี่ยว
ถึงแม้ทุกคนจะรู้สึกว่าการที่ไม่ต้องทำงานให้เสร็จเป็นเรื่องที่น่ายินดีมาก แต่พวกเขาก็รู้ดีอยู่ในใจว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องพิเศษ
“ถ้าอย่างนั้น เจ้าจะต้องไปกับอ่าวเทียนกวงที่เขตทะเลตะวันตกเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย ข้าต้องการดูว่าเจ้าจะแก้ปัญหาเหล่านี้ได้หรือไม่ ถ้าผลงานของเจ้าดีกว่าอ่าวเทียนกวง ข้าก็จะมอบตำแหน่งนี้ให้เจ้าโดยปริยาย!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อ่าวเทียนเซียงก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันทีและลงมือทำอย่างรวดเร็ว โดยมุ่งมั่นที่จะบรรลุเป้าหมายที่สำคัญ
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังต้องการแสดงให้คู่ต่อสู้เห็นว่าเขาแข็งแกร่งเพียงใด และเขาจะไม่มีวันแพ้ใคร
ในขณะนั้น เจ้าหญิงหยูเหวย์ก็รีบวิ่งตามเขาไปเช่นกัน เธอไม่คาดคิดเลยว่าลูกชายจอมซุ่มซ่ามของเธอจะไปหาราชาแห่งมังกรจริงๆ
ในขณะนั้นเอง อ่าวเทียนเซียงก็เดินออกมาจากวังของราชาแห่งมังกร
เจ้าหญิงหางปลาจ้องมองอีกฝ่ายด้วยความไม่เชื่อ ไม่รู้จะพูดอะไรดี รู้สึกว่าการพูดอะไรไปมากกว่านี้ในตอนนี้คงไม่มีประโยชน์อะไร
“ดูสิ ลูกชายของคุณน่ารักจัง!”
ดวงตาของราชามังกรลุกโชนด้วยความโกรธขณะที่เขาคำราม
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ้าหญิงฟิชเทลก็ก้มหน้าลงด้วยความสับสน ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เธอรู้ว่าไม่ว่าเธอจะพูดอะไรตอนนี้ก็คงช่วยอะไรไม่ได้ เพราะลูกชายโง่ๆ ของเธอได้ทำให้ราชาแห่งมังกรพิโรธอย่างมากแล้ว
“แม่คะ พ่อบอกว่าจะให้โอกาสหนูได้พิสูจน์ตัวเอง ไม่เพียงเท่านั้น หนูยังสามารถไปทะเลตะวันตกกับอ่าวเทียนกวงเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยได้ด้วย แม่คิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดีไหมคะ?”
ดังนั้นฉันจึงไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าอีกฝ่ายจะมอบโอกาสเช่นนี้ให้กับลูกชายของฉัน