by 
เฉินผิงรีบปิดตาแล้วค่อยๆมองไปรอบๆ จึงพบว่านี่คือสุดทางของถ้ำ!
ที่ปลายประตูมีประตูหินที่มองเห็นได้ชัดเจน ซึ่งปกคลุมไปด้วยภาพวาดที่แม้แต่เฉินผิงก็ยังมองไม่เห็น!
“ที่นี่มีชีวิตชีวาจริงๆ…”
เมื่อเห็นประตูหิน เฉินผิงก็แน่ใจว่ามีคนอาศัยอยู่ที่นี่!
เฉินผิงเดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง วางมือลงบนประตูหิน แล้วส่งพลังปราณเข้าไปข้างใน!
เฉินผิงตัดสินใจลองตรวจสอบดูว่ามีกลไกอะไรอยู่ภายในประตูหินหรือไม่ เขาไม่กล้าผลักมันเปิดออกอย่างบุ่มบ่าม!
หลังจากรู้ว่าประตูหินไม่มีกลไกใดๆ เฉินผิงจึงผลักมันเปิดออก!
ด้านหลังประตูหินเป็นห้องหินเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยสมบัติล้ำค่านานาชนิด ซึ่งดูเหมือนจริงและเปล่งประกายระยิบระยับ!
ยิ่งไปกว่านั้น สมบัติทั้งหมดเหล่านี้ยังเปี่ยมไปด้วยออร่าแห่งเปลวไฟอันหนาแน่นอย่างยิ่ง!
เฉินผิงตกตะลึงเมื่อเห็นสมบัติเหล่านี้ เขาไม่รู้ว่าพวกมันได้รับพลังแห่งเปลวไฟเพราะอยู่ที่นี่มานานหลายปี หรือว่ามันอยู่ที่นี่มาตั้งแต่แรกแล้ว!
ท่ามกลางสมบัติเหล่านั้น บนแท่นหินสีน้ำเงินรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดประมาณหนึ่งเมตร มีชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่!
ชายผู้นั้นสวมชุดสีน้ำเงิน ร่างกายผอมแห้งจนแทบจำไม่ได้ ผมสีเทาของเขายาวลงมาถึงไหล่ และมีออร่าจางๆ แผ่ออกมา
อย่างไรก็ตาม เฉินผิงก็ตระหนักได้ในทันทีว่า ชายชราตรงหน้าเขาที่มีออร่าจางๆ นั้นไม่ใช่คนมีชีวิต แต่เป็นวิญญาณที่หลงเหลืออยู่!
อย่างไรก็ตาม ภายใต้แสงสว่างเจิดจ้าของสมบัติเหล่านั้น ดูราวกับว่ามีคนมีชีวิตกำลังนั่งอยู่ตรงนั้น!
“คุณเป็นใคร?”
เฉินผิงถามชายชราคนนั้น!
ชายชราค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แม้ลมหายใจจะอ่อนแรงและร่างกายผอมแห้ง แต่ดวงตาของเขากลับเฉียบคมและดุจเหล็กกล้า!
“นั่นต่างหากที่ฉันควรจะถามคุณ: คุณเป็นใคร? คุณมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”
ชายชราถามเฉินผิง!
“ข้าคือเฉินผิง ศิษย์แห่งสำนักเปลวไฟสีม่วง!”
เฉินผิงกล่าวว่า!
ที่จริงแล้ว ชายชราคนนั้นจำเฉินผิงไม่ได้ ดังนั้นเฉินผิงจึงไม่มีเหตุผลที่จะต้องปกปิดตัวตน!
เขาอ้างว่าเป็นศิษย์ของสำนักเปลวไฟสีม่วง เพราะเขาสัมผัสได้ว่าชายชราตรงหน้าเขาต้องมีความเกี่ยวข้องกับสำนักนั้น!
แน่นอนว่าหลังจากที่เฉินผิงบอกว่าเขาเป็นศิษย์ของสำนักเปลวไฟสีม่วง ดวงตาที่เฉียบคมของชายชราก็อ่อนลงอย่างมาก!
“ใครคือผู้นำคนปัจจุบันของสำนักเปลวไฟสีม่วง?”
ชายชราถาม!
“ตัวแทนของฮั่วหยวนถิง!” เฉินผิงอุทาน!
“ฮั่วหยวนติงเหรอ?” ชายชราขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็ส่ายหัวช้าๆ “ผมจำไม่ได้ มันนานเกินไป…นานเกินไป…นานเกินไป…”
หลังจากพูดจบ สายตาของชายชราก็เหลือบไปมองผู้อาวุโสตูที่อยู่ด้านหลังเฉินผิง!
ในขณะนั้น ท่านผู้อาวุโสตูเหลือเพียงลำตัวเท่านั้น สภาพของท่านน่าเวทนาอย่างยิ่ง!
“คนจากสำนักหน้าผี มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน?”
ความโกรธของชายชราปรากฏชัดเจนเมื่อเขาเห็นผู้อาวุโสตู!
“ฮั่วหยวนติงสมคบคิดกับสำนักหน้าผีเพื่อพยายามครอบครองตราประทับไฟศักดิ์สิทธิ์และเสริมสร้างตำแหน่งของตนในสำนัก”
เฉินผิงอธิบายแล้ว!
“ไอ้สารเลว…” ชายชราคำรามออกมาเมื่อได้ยินเช่นนั้น!
เสียงนั้นเกือบจะทำให้ร่างกายที่อ่อนแอของชายชราสั่นสะเทือนไปถึงแก่น!
มันเป็นเพียงเศษวิญญาณที่แสร้งทำเป็นคนมีชีวิต เมื่อมันโกรธ เศษวิญญาณนั้นก็แทบจะสลายไป ถ้ามันสลายไปจริงๆ ทุกอย่างก็จะจบสิ้นลง!
เมื่อเห็นความโกรธของชายชรา เฉินผิงจึงรีบถามว่า “ท่านผู้อาวุโส ท่านเป็นใคร ทำไมท่านถึงมาที่นี่?”
“ฉัน?”
ชายชราตกตะลึง จากนั้นก็หัวเราะอย่างขมขื่น “ข้าเป็นผู้ก่อตั้งสำนักเปลวไฟสีม่วง ข้าคือหงซาน ผู้นำสำนักคนแรกของสำนักเปลวไฟสีม่วง”
“ผู้เฝ้าประตูคนแรก?” เฉินผิงถึงกับอึ้ง!
เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าจะได้เจอกับผู้นำคนแรกของสำนักเปลวไฟสีม่วงที่นี่!
เฉินผิงคิดว่าชายชราผู้นี้อาจเป็นอดีตผู้นำของสำนักเปลวไฟสีม่วง และเขาอาจถูกดูดเข้าไปในรอยแยกมิติแห่งนี้และมาลงเอยที่นี่ก็ได้!
ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่ามันจะเป็นด่านแรก!
อย่างไรก็ตาม ชื่อของผู้เฝ้าประตูคนแรกนั้นดูไม่เป็นทางการไปหน่อย!