by 
เป็นไปได้อย่างไรที่จะมีปีศาจอยู่ในโลกใต้น้ำของพวกเขา?
ฉันอาศัยอยู่ในสถานที่แห่งนี้มาหลายร้อยปี หรืออาจจะหลายพันปีแล้ว และฉันไม่เคยพบเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อนเลย
“คำถามคือ ทำไมคุณไม่กลับไปถามพ่อของคุณล่ะ? เขาเป็นราชาแห่งมังกร ดังนั้นเขาต้องรู้มากกว่านี้แน่นอน”
เจ้าเด็กซนอดไม่ได้ที่จะพูดออกมาอย่างใจเย็น
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ้าชายมังกรก็พยักหน้า แต่ในชั่วขณะต่อมา เขามองไปที่เฉินผิงด้วยสีหน้าที่สับสน
“หัวหน้าครับ ผมขอ…ได้ไหมครับ?”
เขารู้ดีว่าตอนนี้เขาเป็นของเฉินผิงแล้ว และไม่ว่าจะเพื่อคำสัญญาหรือเพื่อยาอายุวัฒนะ เขาก็ต้องรับใช้เฉินผิงอย่างซื่อสัตย์
“คุณไปดูได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่ต้องห่วง เพราะคุณยอมรับผมเป็นเจ้านายแล้ว ผมจะไม่ปฏิบัติกับคุณอย่างไม่เป็นธรรมแน่นอน”
เฉินผิงรู้ว่าถึงแม้อีกฝ่ายต้องการจัดการกับตระกูลมู่หรง แต่ก็เพื่อแก้แค้นเท่านั้น เกล็ดมังกรนั้นเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดของเจ้าชายมังกร และมันถูกทำลายไปอย่างนั้น ทำให้เขาอดกลั้นความโกรธไว้ไม่ได้ในชั่วขณะหนึ่ง
“ในเมื่อข้าได้แก้ไขความผิดพลาดเรื่องเกล็ดมังกรแล้ว ท่านไม่ควรโทษตระกูลมู่หรงอีกต่อไป นอกจากนี้ ข้ายังได้ยินมาว่าดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดปกติอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ข้าจะสืบหาความจริงให้ท่านเอง ดังนั้นไม่ต้องกังวลไป”
เฉินผิงกล่าวคำปลอบโยน
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ้าชายมังกรก็พยักหน้า ในช่วงเวลาที่พละกำลังของเขากลับคืนมา เขาก็ลืมความเกลียดชังไปเสียแล้ว
ที่จริงแล้ว การแข่งขันภายในครอบครัวกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เขาจึงไม่อยากอ่อนแอ
หากพวกเขาสามารถคว้าชัยชนะในการแข่งขันระหว่างเผ่าได้ ทรัพยากรที่พวกเขาจะได้รับในปีหน้าก็จะมากมายมหาศาล
นี่คือสิ่งที่เขากังวลมากที่สุด
เนื่องจากเพิ่งได้พบกับเฉินผิง เขาจึงรู้วิธีเพิ่มความแข็งแกร่งของตนเองอย่างรวดเร็ว ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าเขาจะได้รับชัยชนะอย่างขาดลอยในการแข่งขันครั้งนี้
“เอายาพวกนี้กลับไปและกินให้หมด ฉันจะจัดยาพิเศษให้คุณ ดังนั้นไม่ต้องกังวลไป แค่มารายงานตัวกับฉันเป็นประจำหลังจากที่คุณเข้าใจเรื่องนี้แล้ว”
“จำไว้ อย่ากลัวจนหนีไป โลกใต้น้ำของคุณเต็มไปด้วยอันตราย ฉันคิดว่าสิ่งที่เจ้าปีศาจน้อยพูดนั้นสมเหตุสมผลมาก มันคงแย่แน่ถ้าเราเจอกับอะไรอันตรายจริงๆ”
เฉินผิงก็กล่าวเช่นกัน โดยพูดกับอีกฝ่ายด้วยท่าทีที่จริงจังมาก
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น เจ้าชายมังกรก็พยักหน้า เข้าใจสถานการณ์โดยธรรมชาติ
สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยอันตราย และเขาไม่กล้าลงมือทำอะไรด้วยตัวคนเดียว
“ไม่เป็นไรนะ เธอทำได้!” เจ้าตัวเล็กอดไม่ได้ที่จะปลอบใจอีกฝ่าย
เจ้าชายมังกรเก็บซ่อนความลับมากมาย เขาปรารถนาที่จะมีอำนาจและได้รับความเคารพจากครอบครัวของเขา
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมาร แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขามีสถานะใดๆ ในราชวงศ์
มังกรจะมีลูกชายหลายตัวในช่วงชีวิตของมัน และนี่คือลูกชายที่ได้รับความโปรดปรานน้อยที่สุด
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากฐานะของมารดา ตำแหน่งนี้จึงต้องสงวนไว้สำหรับเขา
“พูดตามตรงนะ ถ้าไม่มีเม็ดยาพวกนี้ ฉันคงไม่ยอมประนีประนอมกับคุณหรอก” เจ้าชายมังกรเหลือบมองเฉินผิง ดวงตาของเขาฉายแววซาบซึ้งใจ ความเมตตาที่เขาได้รับนั้นยากจะตอบแทนได้ที่สุด
เฉินผิงจ้องมองเขาอย่างจริงจัง แต่ในความเป็นจริง เฉินผิงรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด
“ฉันไม่สนใจความขัดแย้งในครอบครัวของคุณ ฉันต้องการแค่ได้ประโยชน์จากคุณเท่านั้น คุณจึงไม่ต้องรู้สึกอะไรกับเรื่องนี้”
เฉินผิงรู้ตัวว่าเจ้าชายมังกรดูเหมือนจะคิดว่าเขาหลอกเฉินผิงได้สำเร็จแล้ว จึงรู้สึกผิด แต่ในความเป็นจริง เขาไม่สามารถหลอกเฉินผิงได้เลย
นอกจากนี้ ทุกคนต่างก็ปรารถนาที่จะแข็งแกร่งขึ้น และเฉินผิงก็ไม่คิดว่าสิ่งที่เขาทำนั้นเป็นเรื่องน่าอับอายแต่อย่างใด
“ผมไม่เคยช่วยเหลือคนไร้ประโยชน์ ถ้าคุณแสดงให้เห็นถึงคุณค่าของตัวเองได้ ผมยินดีที่จะช่วยเหลือคุณอย่างแน่นอน”
ในเมื่ออีกฝ่ายตกลงที่จะติดตามเฉินผิงแล้ว เขาย่อมไม่ยอมให้มีลูกน้องที่ไร้ประโยชน์เช่นนั้นอย่างแน่นอน
“ฉันได้ให้สัญญากับคุณแล้ว สัญญาที่จะคงอยู่ไปร้อยปี ฉันยินดีที่จะอยู่เคียงข้างคุณไปร้อยปี!”
“ตราบใดที่ฉันยังสามารถควบคุมครอบครัวได้ การฆ่าพวกนั้นทั้งหมดก็เพียงพอแล้ว!”
ในขณะนั้น แววตาของเจ้าชายมังกรฉายแววเกลียดชังออกมาเล็กน้อย
เฉินผิงไม่อยากถามคำถามเพิ่มเติม แต่เจ้าเด็กแสบกลับสนใจเรื่องนี้มาก
“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น งั้นเรามาเรียกเราว่าเพื่อนร่วมงานกันเถอะ อย่างที่คนสมัยนั้นเขาพูดกัน ทำไมคุณไม่เล่าเรื่องครอบครัวของคุณให้ฉันฟังหน่อยล่ะ?”