by 
เย่ฮ่าวส่งยิ้มแบบไม่แสดงความเห็นใดๆ แล้วพูดว่า “เอาล่ะ ในเมื่อประธานซือชิงพูดออกมาแล้ว อย่างน้อยฉันก็ควรให้เกียรติเขาบ้าง”
“ไม่ว่าอาหารมื้อนี้จะเป็นกับดักหรือมื้อสุดท้าย ฉันก็จะไป”
“กรุณาบอกนายน้อยหลงว่าผมจะไปตรงเวลาครับ”
“ฉันหวังว่าเขาจะสร้างเซอร์ไพรส์เล็กๆ น้อยๆ ให้ฉันได้บ้าง”
เมื่อได้ยินความหมายแฝงในคำพูดของเย่ฮ่าว ซึ่งดูเหมือนจะมีคำเสียดสีซ่อนอยู่ ซีชิงอี้จึงแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ และพูดอย่างใสซื่อว่า “ฉันจะไปบอกความจริงใจของคุณนายเย่ให้ทราบ”
จากนั้นเธอก็นั่งลงบนโซฟา ขาเรียวยาวของเธอไขว้กันเล็กน้อย ก่อนจะทำท่าให้เย่ฮ่าวนั่งลงด้วยถ้อยคำว่า “คุณชายเย่ เชิญนั่งค่ะ พวกเราได้รู้จักกันเพราะความเข้าใจผิดค่ะ”
“ผมเคยทำให้คุณขุ่นเคืองใจในอดีต แต่ข้าวมื้อนี้ในคืนนี้เป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความจริงใจของผม”
“แน่นอนครับ ถ้าคุณชายเย่มีความต้องการอื่นใด ผมจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อตอบสนองความต้องการเหล่านั้นครับ”
“นี่คือคำสั่งของคุณชายหลง”
คำพูดของซีชิงอี้แฝงความหมายลึกซึ้ง: ไวน์ชั้นดีและหญิงงามอยู่ตรงหน้าเขา และเขาสามารถเลือกได้ตามใจชอบ
ผู้ชายคนไหนก็คงทนดูฉากแบบนี้ไม่ไหว
น่าเสียดายที่สายตาที่เดิมทีเฉยเมยของซีชิงอี้ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความประหลาดใจเมื่อเวลาผ่านไป
ที่น่าประหลาดใจคือ สายตาของเย่ฮ่าวกลับดูคลุมเครือ ไม่ได้เยาะเย้ยหรือมุ่งร้ายอย่างที่เธอคาดคิดไว้
ข้อตกลงนี้ทำให้ซีชิงอี้ประหลาดใจกับความน่าเกรงขามของเย่ฮ่าว
ที่จริงแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นผู้ชายที่มีความมุ่งมั่นขนาดนี้ นับตั้งแต่เธอเปิดตัวครั้งแรก
รอยยิ้มอันเย้ายวนจางหายไปจากใบหน้าของซีชิงอี้ เธอจึงยิ้มขอโทษเย่ฮ่าวพลางกล่าวว่า “คุณชายเย่ ฉันขอโทษ ฉันใจร้อนไปหน่อย”
“ไม่เลย ไม่เลยสักนิด ผมนามสกุลเย่ ไม่รู้จักวิธีทะนุถนอมผู้หญิงสวยๆ เลย! ผมซาบซึ้งในความกรุณาของคุณมากครับ!”
เย่หาวยิ้ม
“อย่างไรก็ตาม ในมุมมองของผม ผมหวังว่าคุณซีฉิงจะเป็นเพื่อนที่ดีได้”
“ท้ายที่สุดแล้ว ในยุคนี้ มิตรภาพคือความสัมพันธ์ที่มั่นคงที่สุด”
“ความร่วมมือของเรากับคุณชายหลงนั้นแยกไม่ออกจากการวางแผนเบื้องหลังของประธานซีชิง”
“ฉันจะจดจำเรื่องนี้ไว้เสมอ”
“คุณชายเย่ช่างเป็นคนที่ไม่ธรรมดาจริงๆ”
ซีชิงก็ถอนหายใจเช่นกัน
“แต่คุณพูดเกินจริงไป ผมรู้ดีว่าตัวเองเป็นแค่หมากตัวเล็กๆ ที่ใช้แล้วทิ้งได้เท่านั้น”
“หรือพูดอีกอย่างก็คือ เป็นแค่เหยื่อกระสุนปืน”
การที่ฉันจะออกไปข้างนอกหรือไม่นั้น จะไม่ส่งผลกระทบต่อความร่วมมือระหว่างคุณชายเย่และคุณชายหลงแต่อย่างใด
“ท้ายที่สุดแล้ว ผลประโยชน์จากการร่วมมือกับเย่เส้าย่อมดีกว่าการเป็นศัตรูกันอย่างแน่นอน”
“ในอีกแง่หนึ่ง คุณชายเย่เป็นผู้ที่ให้โอกาสผมได้แสดงความสามารถต่อหน้าคุณชายหลง ทำให้เขามองผมในแง่ดียิ่งขึ้นไปอีก”
“งั้นฉันต่างหากที่ควรจะขอบคุณคุณชายเย่”
“ด้วยเหตุนี้ ผมจึงรู้สึกว่าบางเรื่องไม่ควรถูกมองว่าเป็นทางการมากเกินไป”
น้ำเสียงของซีชิงอี้อ่อนโยนและนุ่มนวล จากนั้นเธอก็หยิบเช็คออกมาจากกระเป๋าเฮอร์เมสแล้ววางไว้ตรงหน้าเย่ฮ่าวด้วยท่าทีลังเลเล็กน้อย
นี่ไม่ใช่เงินก้อนอื่นใดนอกจากเงิน 500 ล้านหยวนที่เย่ฮ่าวเคยให้เธอไว้ก่อนหน้านี้
เห็นได้ชัดว่า ซีชิงอี้เป็นผู้หญิงที่ฉลาดมาก เธอรู้จักหลงเทียนจ้านเป็นอย่างดี
เธอรู้ดีว่าอาหารที่หลงเทียนจ้านทำนั้นไม่อร่อยอย่างแน่นอน
ตอนนี้เธอกำลังทำให้ทุกอย่างดูดีไปหมด แม้กระทั่งส่งเช็คคืนด้วยท่าทีลังเลเล็กน้อย จุดประสงค์เดียวของเธอคือการตัดขาดความสัมพันธ์กับเย่ฮ่าวอย่างสิ้นเชิง
เพื่อที่ว่าเมื่อประตูเมืองลุกเป็นไฟ ปลาในคูเมืองอาจตกอยู่ท่ามกลางกระสุนปืนด้วย
ฉันบอกได้เพียงว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาดมาก ฉลาดจนน่าทึ่งเลยทีเดียว