“เสียงอื้ออึง เสียงอื้ออึง!”
เครื่องยนต์รถยังคงคำรามอย่างรุนแรง
ลู่เฟิงเหลือบมองที่ไฟบอกระดับน้ำมัน ระดับน้ำมันอยู่ด้านล่าง และไฟบอกระดับก็ติด
แต่ตอนนี้ระยะทางใกล้มากแล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้
แต่ลู่เฟิงกังวลมากว่าเครื่องยนต์และกระปุกเกียร์ของรถคันนี้จะยังทนได้หรือไม่
ก่อนหน้านี้ บนถนนวงแหวนรอบนอก รถคันนี้ได้ใช้ขีดจำกัดของตัวเองแล้ว และถึงขั้นทนขีดจำกัดที่มันทนไม่ได้ด้วย
ซ้ำ การทำงานที่ใช้พลังงานมากเกินไปในระยะยาว แม้แต่รถหรูที่มีมูลค่าหลายล้านก็ไม่สามารถทำได้ ไม่ต้องพูดถึง SUV ธรรมดาคันนี้ที่มีมูลค่าเพียงไม่กี่แสน
จากความเข้าใจของลู่เฟิงเกี่ยวกับรถยนต์ รถคันนี้อาจไม่สามารถรองรับมันต่อไปได้จริงๆ
เพราะเมื่อห้านาทีที่แล้ว เขาสัมผัสได้ว่าห้องเครื่องสั่นอยู่ตลอดเวลา และเขาสามารถสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนเมื่อจับพวงมาลัย
และเมื่อเร่งความเร็วหรือลดเกียร์ เขายังรู้สึกถึงการชะลอตัวที่ชัดเจนอีกด้วย
ไม่ต้องสงสัยเลยว่ารถคันนี้เกือบจะถูกทำลายทิ้งหลังจากใช้งานเกินกำลังเป็นเวลานาน ประกอบกับการชนกันหลายครั้ง
เครื่องยนต์และเกียร์ต้องเปลี่ยนเกียร์
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ลู่เฟิงก็ผ่อนคันเร่งลงเล็กน้อย เขาหวังเพียงว่ารถจะยึดเกาะถนนได้อีกสักพัก ตราบ
ใดที่เขายึดเกาะถนนได้อีกห้านาที เขาก็สามารถขับรถไปที่บ้านของนายหยางได้
“โปรดไปกับฉันในช่วงสุดท้ายของการเดินทาง”
ลู่เฟิงเอื้อมมือไปตบพวงมาลัยและพูดกับรถเหมือนคนบ้า มีเพียง
หนานกงหลิงเยว่เท่านั้นที่รู้ว่าสำหรับใครก็ตามที่ชอบรถ รถไม่ได้เป็นเพียงรถ แต่เป็นเหมือนเพื่อนมากกว่า
บนท้องถนน รถของลู่เฟิงสะดุดตาจริงๆ
ด้านหน้าของรถที่เสียรูปอย่างรุนแรง กันชนพังทลายไปหมด และกระจกทั้งสองด้านของตัวรถก็แตกเป็นเสี่ยงๆ
สีบนตัวรถเป็นรอยขีดข่วนอย่างรุนแรง และแผ่นโลหะในหลายๆ แห่งก็ยุบลงเช่นกัน
กล่าวโดยย่อ สภาพปัจจุบันของรถคันนี้แย่มาก
คนเดินถนนและยานพาหนะบนท้องถนนต่างก็หลบเลี่ยงอย่างไม่รู้ตัว เพราะกลัวว่าจะถูกรถคันนี้ชน
และบางคนก็เดาได้ทันทีว่าคนที่นั่งอยู่ในรถน่าจะเป็นลู่เฟิง ลู่เฟิงผู้ได้รับเงินรางวัลก้อนโตจากคนข้างต้น
แต่ไม่มีใครกล้าหยุดลู่เฟิง
ท้ายที่สุดแล้ว เงินเป็นสิ่งที่คุณต้องหาและใช้จ่ายเงิน
ลู่เฟิงเป็นคนที่โหดเหี้ยมสุดๆ และนั่นไม่ใช่สิ่งที่ใครๆ ก็สามารถยั่วยุได้
ดังนั้น แม้ว่าจะมีคนรู้ตัวตนของลู่เฟิง พวกเขาก็ไม่กล้าเข้ามาหยุดเขา
อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่กล้า แต่คนของซาโตะ โซสึเกะกล้าอย่างแน่นอน เพราะภารกิจของพวกเขาในวันนี้คือการจับตัวลู่เฟิงและนำตัวเขากลับคืนมา
ในฐานะผู้มีอำนาจสูงสุดในญี่ปุ่นในปัจจุบัน ซาโตะ โซสึเกะเป็นราชาตราบเท่าที่ยังอยู่ในภูมิภาคญี่ปุ่น ด้วยคำพูดเพียงคำเดียวจากเขา ผู้คนนับไม่ถ้วนจะล้อมลู่เฟิง หาก
กลุ่มหนึ่งไม่เพียงพอ กลุ่มอื่นก็จะมา หากหนึ่งร้อยคนไม่เพียงพอ กลุ่มที่สามร้อยหรือห้าร้อยคนก็จะมา
ในดินแดนของคนอื่น ลู่เฟิงไม่มีโอกาสชนะเลย เช่น
เดียวกับตอนนี้ เขาเพิ่งกำจัดกลุ่มคนไปที่นั่น และเสียงไซเรนก็ดังขึ้นรอบๆ ตัวเขาอีกครั้ง
กลุ่มคนเหล่านี้ เหมือนกับหนอนแมลงวันบนกระดูกส้นเท้า ไม่สามารถสลัดออกไปได้ และไล่ตามลู่เฟิงอย่างไม่ลดละ
และลู่เฟิงก็ไม่สามารถควบคุมหัวใจของเขาได้ตลอดทาง และเขาก็หงุดหงิด
”ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นในหลงกัว ฉันจะฆ่าพวกมันทั้งหมด”
เมื่อลู่เฟิงพูดแบบนี้ ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธ
”ในหลงกัว ไม่มีใครกล้าทำแบบนี้กับคุณ”
หนานกงหลิงเยว่ส่ายหัวเล็กน้อยและเข้ามาแทนที่การสนทนา
ลู่เฟิงหยุดชะงักเป็นเวลาสองวินาที จากนั้นเหยียบคันเร่ง พร้อมที่จะเร่งความเร็วเป็นเส้นตรง
”บูม! ปัง! ติงปัง!”
แต่ในวินาทีต่อมา มีเสียงแปลกๆ ดังออกมาจากห้องเครื่อง จากนั้นรถก็ดับลงทันทีและหยุดลงที่จุดเดิม
หลังจากร่วมทางกับลู่เฟิงมาจนถึงจุดสิ้นสุด รถคันนี้ก็พังในที่สุด
รถดับลง และหัวใจของลู่เฟิงและหนานกงหลิงเยว่ก็แน่นขึ้น
“จบแล้ว”
หลังจากที่ลู่เฟิงพูดสองคำนี้ อารมณ์ที่วิตกกังวลอยู่แล้วของหนานกงหลิงเยว่ก็กลายเป็นความสิ้นหวังทันที
หากพวกเขามีรถ พวกเขาก็สามารถหลบหนีต่อไปได้ อย่างน้อยลู่เฟิงก็สามารถเร่งความเร็วและออกไปได้ทุกเมื่อ
แต่ตอนนี้ที่รถได้รับความเสียหาย ทางเลือกเดียวของลู่เฟิงและเพื่อนๆ คือละทิ้งรถแล้ววิ่งหนีไป
ลู่เฟิงมองไปทางซ้ายและขวา และคนเดินถนนและยานพาหนะบนถนนก็รักษาระยะห่างจากพวกเขาไว้เป็นเวลานาน
ดังนั้น หากลู่เฟิงต้องการปล้นรถอีกครั้ง ก็เป็นไปไม่ได้
เมื่อมองไปที่ลูกน้องของซาโตะ โซสึเกะ พวกเขาก็ไล่ตามเขาไปแล้วและเข้าหาลู่เฟิงต่อไป
เมื่อเห็นว่าพวกเขามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ลู่เฟิงก็รู้ว่าเขาไม่สามารถรอช้าได้อีกต่อไป
มิฉะนั้น เมื่อคนเหล่านั้นออกจากรถ ก็จะมีอาวุธร้อนหลายสิบหรือหลายร้อยกระบอกเล็งมาที่เขาในทันที
“เตรียมตัวออกเดินทางได้เลย”
หลังจากที่ลู่เฟิงพูดจบ หนานกงหลิงเยว่ก็ปลดเข็มขัดนิรภัยทันที
“ปัง!”
จากนั้น ลู่เฟิงและหนานกงหลิงเยว่ก็เตะประตูรถเปิดพร้อมกัน จากนั้นก็พลิกตัวแล้วรีบวิ่งเข้าไปในร้านข้างๆ